Zwyczajna forma rytu rzymskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Msza sprawowana według zwyczajnej formy rytu rzymskiego

Zwyczajna forma rytu rzymskiego, nowy porządek mszy (łac. Novus Ordo Missae, pot. Msza, msza posoborowa) – w Kościele katolickim porządek celebrowania mszy obrządku łacińskiego promulgowany w 1969 przez papieża Pawła VI konstytucją apostolską Missale Romanum i przyjęty za podstawowy (zwyczajny) w Kościele zachodnim. Obecnie podstawą celebracji mszy w tej formie jest Mszał Rzymski w wydaniu Benedykta XVI z 2008.

Śpiew na wejście, inaczej introit - śpiew rozpoczynający liturgię mszy św. w Kościele katolickim. Początki introitu sięgają liturgii papieskiej z IV i V wieku. Należy do grupy śpiewów procesyjnych. Spełnia cztery funkcje:Wielka schizma – rozłam w chrześcijaństwie na Kościół wschodni i zachodni. Za symboliczną datę tego wydarzenia przyjmuje się rok 1054.

Porządek mszy świętej[ | edytuj kod]

| edytuj kod]

  • Śpiew na wejście
  • Pozdrowienie ołtarza
  • Znak krzyża
  • Pozdrowienie ludu
  • Akt pokuty
  • Kyrie eleison (Panie zmiłuj się nad nami) – jeżeli w akcie pokuty nie wykorzystano jego trzeciej (tropów kyrialnych) lub czwartej formy (aspersji, czyli pokropienia)
  • Gloria (Chwała na wysokości Bogu) – w uroczystości i święta (poza wielkim postem i adwentem, wyjątek stanowią msze o Najświętszej Maryi Pannie w adwencie, tak zwane Msze święte roratnie, a także msze w niedziele adwentu i wielkiego postu, w które przypada święto lub uroczystość)
  • Kolekta
  • | edytuj kod]

  • Pierwsze czytanie
  • Psalm responsoryjny
  • Drugie czytanie – w niedziele i uroczystości
  • Sekwencja – obowiązkowo w uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego (fakultatywnie w oktawie; Niech w Święto Radosne) oraz uroczystość Zesłania Ducha Świętego (Przybądź Duchu Święty). Fakultatywnie w Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej [Chwal, Syjonie Zbawiciela]. Nigdy nie recytowana – jeżeli nie jest śpiewana, należy ją pominąć
  • Aklamacja z wersetem przed Ewangelią – jeżeli nie jest śpiewana, może być pominięta
  • Ewangelia
  • Homilia lub Kazanie – obowiązkowe w święta i uroczystości
  • Credo (wyznanie wiary) – w niedziele i uroczystości
  • Modlitwa powszechna (modlitwa wiernych – dialogowana, zazwyczaj 5 – 6 intencji) – w mszach bez udziału ludu może być pominięta
  • | edytuj kod]

  • Przygotowanie darów ofiarnych
  • Okadzenie darów
  • Lavabo (obmycie rąk)
  • Modlitwa nad darami
  • Modlitwa eucharystyczna
  • Prefacja, której integralną część stanowi dialog przed prefacją
  • Sanctus (Święty)
  • Wspomnienie tajemnicy dnia – w niedziele i niektóre święta i uroczystości
  • Epikleza
  • Konsekracja
  • Aklamacja po przeistoczeniu
  • Anamneza
  • Modlitwa ofiarna
  • Epikleza komunijna
  • Modlitwy wstawiennicze za Kościół, za żyjących i zmarłych
  • Doksologia końcowa
  • Obrzędy komunijne
  • Wezwania do Modlitwy Pańskiej
  • Ojcze Nasz
  • Embolizm
  • Znak pokoju
  • śpiew Agnus Dei (Baranku Boży), podczas którego odbywa się łamanie chleba i obrzęd zmieszania postaci eucharystycznych
  • Komunia święta
  • Uwielbienie po Komunii
  • Modlitwa po Komunii
  • | edytuj kod]

  • Ogłoszenia (opcjonalne)
  • Błogosławieństwo
  • Rozesłanie
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Mszał Rzymski
  • Nadzwyczajna forma rytu rzymskiego
  • Znak pokoju – znak przekazywany podczas liturgii eucharystycznej w czasie Mszy Świętej. Nie jest on obowiązkową częścią Mszy.Liturgia eucharystyczna (łac. Liturgia eucharistica) to trzecia część katolickiej Mszy św. w rycie rzymskim, po Obrzędach wstępnych i Liturgii słowa, a przed Obrzędami końcowymi. Według Konstytucji Soborowej Sacrosanctum concilium, razem z liturgią słowa tworzy jedną nierozerwalną całość:




    Warto wiedzieć że... beta

    Bóg Ojciec, Pan Bóg (łac. Deus Pater) – jedna z Trzech Osób Boskich czczonych przez większość wyznań chrześcijańskich.
    Akt pokuty (łac. Actus pænitentialis) jest ważną częścią obrzędów wstępnych Mszy świętej. Składa się ona z czterech ważnych elementów – wezwania kapłana, chwili ciszy, formuły wyznania grzechów oraz absolucji, a więc prośby kierowanej przez kapłana w imieniu całej zgromadzonej wspólnoty o przebaczenie wyznanych grzechów.
    Chrześcijaństwo, chrystianizm (gr. Χριστιανισμóς, łac. Christianitas) – monoteistyczna religia objawienia, bazująca na nauczaniu Jezusa Chrystusa zawartym w kanonicznych ewangeliach. Jej wyznawcy uznają w nim obiecanego Mesjasza i Zbawiciela, który ustanowił Królestwo Boże poprzez swoje Zmartwychwstanie. Kanon wiary chrześcijańskiej został spisany w Nowym Testamencie i przekazywany jest przez Kościoły.
    Wielkanoc, Pascha, Niedziela wielkanocna, Zmartwychwstanie Pańskie, mazow. Wielki Dzień – najstarsze i najważniejsze święto chrześcijańskie upamiętniające Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa, obchodzone przez Kościoły chrześcijańskie wyznające Nicejskie Credo (325 r.).
    Paweł VI (łac. Paulus VI, właśc. Giovanni Battista Enrico Antonio Maria Montini; ur. 26 września 1897 w Concesio, zm. 6 sierpnia 1978 w Castel Gandolfo) – arcybiskup Mediolanu (1954-1963), papież i 4. Suweren Państwa Miasto Watykan w okresie od 21 czerwca 1963 do 6 sierpnia 1978, sługa Boży Kościoła katolickiego.
    Roraty, msza roratnia – pierwsza msza o wschodzie słońca w okresie adwentu. Jest to msza wotywna do Najświętszej Maryi Panny.
    Obrzęd zmieszania postaci eucharystycznych - obrzęd liturgiczny dokonany podczas każdej Mszy Świętej. Obrzędu tego dokonuje kapłan przed Komunią Świętą (poprzedza go przekazanie przez wiernych znaku pokoju). Jest symbolem Zmartwychwstania Chrystusa po jego śmierci (łamanie Chleba). Najpierw łamie chleb, następnie wkłada jego kawałek do wina. Jest to zmieszanie Ciała Jezusa Chrystusa z jego Krwią. Przy mieszaniu chleba z winem kapłan modli się, żeby Ciało i Krew Chrystusa pomogły ludziom osiągnąć życie wieczne. Po dokonaniu tego obrzędu następuje Komunia Święta.Obrzęd bywa nazywany "łączeniem materii".

    Reklama