Ziemia lubliniecka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ziemia lubliniecka – obszar historyczny Górnego Śląska znajdująca się na terenie tzw. Śląska Białego. Głównym miastem jest Lubliniec.

Lubliniec (śl. Lublynec, łac. Lobin, niem. Lublinitz, Loben. pol. hist. Lublin Śląski) – miasto w województwie śląskim, siedziba powiatu lublinieckiego. Położone nad rzekami Lublinicą oraz Małą Panwią, historycznie na Górnym Śląsku. Główny ośrodek gospodarczy, turystyczny, kulturalny, edukacyjny i przemysłowy ziemi lublinieckiej oraz drugi co do wielkości (po Częstochowie) w północnej części województwa śląskiego. Jedno z najstarszych miast Śląska, główne miasto Równiny Opolskiej.Kalety (niem. Kalet) – miasto i gmina w województwie śląskim, w powiecie tarnogórskim, położone na terenie historycznej ziemi lublinieckiej oraz na Górnym Śląsku.

Historycznie ziemia lubliniecka (districtus Lublinensis) od XIV wieku rozciągała się od Woźnik po Dobrodzień. Podlegała pod panowanie czeskie, Habsburgów oraz pruskie do czasu powstań śląskich, gdy przyłączona została do Polski. W jej skład wchodzi zasadniczo całość obszaru obecnego powiatu lublinieckiego, bez dwóch terytoriów w gminie Herby, położonej w północnej części powiatu, mianowicie: terytorium dawnej gminy Herby Polskie (część wsi Herby), terytorium wsi Łebki oraz Pietrzaki. Do historycznej ziemi lublinieckiej należy również gmina Dobrodzień, znajdująca się obecnie w powiecie oleskim województwa opolskiego oraz gmina Kalety. Ziemia ta ma charakter rolniczy, do XIX wieku rozwijało się tu także hutnictwo.

Gmina Kalety – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 1945-1950 w woj. śląskim, katowickim i stalinogrodzkim (dzisiejsze woj. śląskie). Siedzibą władz gminy była wieś Kalety.Powiat lubliniecki – powiat w Polsce (województwo śląskie), utworzony w 1999 roku w ramach reformy administracyjnej. Jego siedzibą jest miasto Lubliniec.

Większe miejscowości położone na jej terenie to poza Lublińcem: Kalety (bez dzielnic Jędrysek i Truszczyca, które należą do ziemi bytomskiej), Dobrodzień, Woźniki, Koszęcin i Boronów.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Maciej janik, Teresa Janik: Lubliniec i okolice. Przewodnik krajoznawczy. Lubliniec: Urząd Miasta Lubliniec, s. 17-18. ISBN 83-85862-66-8.
  2. http://www.haus.pl/images/mapa.jpg
  3. Józef Andrzej Bossowski, Zdzisław Urbański, Historia kolei Herby-Częstochowa, Częstochowa: „Cmyk-Art”, 2002, ISBN 83-917138-5-7, OCLC 749663078.
  4. http://kudella-ahnenforschung.homepage.t-online.de/Kirchspiele-Lublinitz.jpg?foo=0.5601524826503237
  5. http://www.montes.pl/montes/mambots/content/multithumb/images/b.800.1000.16777215.0.stories.montes_42.12-kolej-02.jpg
  6. https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/b/b0/Superiorem_Silesiam_AD1746.jpg

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • ziemia (jednostka administracyjna w dawnej Polsce)




  • Warto wiedzieć że... beta

    Boronów (niem. Boronow) – wieś w powiecie lublinieckim w województwie śląskim, siedziba gminy Boronów. W latach 1975-1998 położona była w województwie częstochowskim. Liczy 2792 mieszkańców.
    Koszęcin (dawniej Kosięcin, śl. Kuoszyncin, niem. Koschentin) – wieś w powiecie lublinieckim w województwie śląskim. Siedziba gminy Koszęcin oraz nadleśnictwa Koszęcin. Historycznie leży na Górnym Śląsku.
    Śląsk Biały − określenie stworzone propagandowo w okresie międzywojennym XX w. w Polsce, tworzące podział ówczesnej polskiej części Górnego Śląska (województwo śląskie) na trzy części ("Śląsk Czarny", "Śląsk Biały" i "Śląsk Zielony"). Śląskiem Białym określił Morcinek północne tereny Wyżyny Śląskiej, a określenie to nawiązywało do białych wapiennych wzgórz oraz powstających na podłożu wapieni i dolomitów jasnych gleb rędzinowych i bielicowych.
    Herby - wieś w powiecie lublinieckim w województwie śląskim, siedziba gminy Herby. W latach 1975-1998 miejscowość należała do województwa częstochowskiego.

    Reklama