• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Zbigniew Klejn

    Przeczytaj także...
    Witold Kula (ur. 18 kwietnia 1916, zm. 12 lutego 1988) – polski historyk, w latach 1950–1986 profesor Uniwersytetu Warszawskiego, członek Marksistowskiego Zrzeszenia Historyków. Witold Kula był jednym z najwybitniejszych przedstawicieli polskiej szkoły historii społeczno-gospodarczej.Express Wieczorny - dziennik popołudniowy o charakterze sensacyjnym założony przez Rafała Pragę. Do momentu powstania PZPR w 1948 gazeta należała do PPS.
    Bułgarzy – naród z grupy południowych Słowian, zamieszkujący głównie Bułgarię, w mniejszej liczbie także Macedonię, Grecję, Ukrainę i Mołdawię.

    Zbigniew Klejn (ur. 18 stycznia 1927 w Warszawie, zm. 15 lutego 2005 w Warszawie) – polski historyk i dziennikarz.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    W czasie okupacji niemieckiej uczył się w Szkole Handlowej. Od 1944 działał w Armii Krajowej, zajmując się kolportażem prasy konspiracyjnej. Uczestnik powstania warszawskiego, jako żołnierz Grupy Artyleryjskiej „Granat”. 17 sierpnia 1944 został ciężko ranny w nogę, w wyniku czego dokonano jej amputacji.

    Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.Grupa artyleryjska „Granat”, 10 Kadrowy Pułk Artylerii Armii Krajowej, Zgrupowanie „Granat”, kryptonim 548 – jednostka artyleryjska ZWZ i AK, która wzięła udział w powstaniu warszawskim na Mokotowie.

    Po zakończeniu wojny podjął studia historyczne na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Warszawskiego. Ukończył je 4 listopada 1952, broniąc pracę magisterską, poświęconą dziejom kolejnictwa w Królestwie Polskim (pod kierunkiem Witolda Kuli). Rozpoczęte studia doktoranckie musiał przerwać i poświęcił się pracy dziennikarza-reportera. Pracował początkowo w „Chłopskiej Drodze”, a następnie w „Expresie Wieczornym”. Wkrótce awansował na stanowisko p.o. redaktora naczelnego „Głosu Olsztyńskiego”, skąd przeszedł do pisma „Nasza Ojczyzna”, przeznaczonego dla Polonii. W 1968 znalazł zatrudnienie w dziale zagranicznym „Trybuny Ludu”, gdzie pracował aż do przejścia na emeryturę.

    Powstanie warszawskie (1 sierpnia – 3 października 1944) – wystąpienie zbrojne przeciwko okupującym Warszawę wojskom niemieckim, zorganizowane przez Armię Krajową w ramach akcji „Burza”, połączone z ujawnieniem się i oficjalną działalnością najwyższych struktur Polskiego Państwa Podziemnego.Jerzy Skowronek (ur. 21 czerwca 1937 w Radomiu, zm. 23 lipca 1996) – polski historyk, badacz dziejów Europy Środkowowschodniej, uczeń prof. Stefana Kieniewicza.

    Przez wiele lat był korespondentem Trybuny Ludu w Sofii, pisząc regularnie artykuły o wydarzeniach politycznych, życiu codziennym Bułgarów, a także o wydarzeniach kulturalnych. Zbiór jego reportaży bułgarskich doczekał się wydania w formie książkowej.

    Po przejściu na emeryturę powrócił do badań naukowych, koncentrując się na dziejach Polaków na ziemiach bułgarskich. W 1995 obronił pracę doktorską pt. Udział Polaków w państwowym i narodowym odrodzeniu Bułgarów (1879-1914), napisaną pod kierunkiem prof. Jerzego Skowronka. Jej skrócona wersja ukazała się drukiem w 1999, zaś w 2004 ukazała się w tłumaczeniu na język bułgarski, nakładem wydawnictwa Paradigma.

    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

    Zmarł w Warszawie i został pochowany na warszawskim cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera 23B-2-30)

    Dzieła[ | edytuj kod]

  • 1977: Życie po bułgarsku
  • 1979: Miara słońca i miara kryształu
  • 1999: Polskie ślady w budowie nowożytnej Bułgarii 1877-1914, ​ISBN 83-87222-15-1​.
  • 2005: Bułgaria: szkice z dziejów najnowszych (wydanie pośmiertne), ​ISBN 83-89709-23-6​.
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. T. Wituch, B.Stolarczyk, Studenci Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2010, s. 900.
    2. Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Dr Zbigniew Klejn, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2010-07-29].
  • E. Znamierowska-Rakk, In memoriam. Zbigniew Klejn (1927-2005), Studia z Dziejów Rosji i Europy Środkowej t. XLI, s. 237-239.
  • Sofia (bułg.: София; sofia z gr. znaczy również mądrość) – stolica i największe miasto Bułgarii. Położona w zachodniej części Bułgarii, w śródgórskiej kotlinie, u stóp masywu Witoszy. Miasto leży nad rzeką Bojanską, która jest lewym dopływem rzeki Iskyr. Sofia stanowi wydzielony obwód miejski, jest ponadto ośrodkiem administracyjnym obwodu sofijskiego.WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.




    Warto wiedzieć że... beta

    Szkoła Główna Handlowa w Warszawie (SGH, w latach 1949–1991 Szkoła Główna Planowania i Statystyki, SGPiS) – najstarsza uczelnia ekonomiczna w Polsce, a zarazem jeden z wiodących uniwersytetów ekonomicznych w Europie. Jej siedziba mieści się na warszawskim Mokotowie, przy al. Niepodległości, w bezpośrednim sąsiedztwie stacji metra Pole Mokotowskie.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    15 lutego – jest 46. dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostało 319 (w latach przestępnych 320) dni.
    Królestwo Polskie (ros. Царство Польское, Carstwo Polskoje), potocznie Królestwo Kongresowe, Kongresówka – kadłubowe państwo polskie istniejące w latach 1815-1832, a później do 1918 r. jako część składowa Imperium Rosyjskiego. Zostało utworzone decyzją kongresu wiedeńskiego. Wbrew obiegowym opiniom Królestwo Polskie było państwem suwerennym i niepodległym (do 1832 r.), posiadającym własną konstytucję, Sejm, wojsko, monetę i szkolnictwo z Uniwersytetem Warszawskim, a czynności urzędowe odbywały się w języku polskim. Polskę łączyły z Rosją - osoba Monarchy (każdorazowy Imperator Rosji był jednocześnie Królem Polski i pod takim tytułem występował w Królestwie) oraz polityka zagraniczna, należąca do prerogatyw królewskich. Koroną królestwa była Polska Korona Cesarska. 26 lutego 1832 roku król Mikołaj I Romanow zniósł konstytucję Królestwa zastępując ją Statutem Organicznym, który likwidował Sejm i samodzielną armię, znosił unię międzypaństwową i włączał Królestwo do cesarstwa na zasadzie autonomii administracyjnej, przywrócił urząd namiestnika sprawującego władzę cywilną i wojskową.
    Armia Krajowa (AK) – zakonspirowana organizacja zbrojna polskiego podziemia w latach II wojny światowej, działająca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, okupowanej przez Niemców, ZSRR i Słowaków.
    Uniwersytet Warszawski – polska uczelnia państwowa, założona 19 listopada 1816 roku w Warszawie. Najlepszy uniwersytet w Polsce według The Times Higher Education Supplement (QS World University Rankings). W rankingu szanghajskim (ARWU) z 2012 roku uczelnia została sklasyfikowana na miejscach 301-400. Według ogólnoświatowego rankingu szkół wyższych Webometrics Ranking of World Universities ze stycznia 2013, opracowanego przez hiszpański instytut Consejo Superior de Investigaciones Científicas uczelnia zajmuje 1. miejsce w Polsce wśród uniwersytetów, a na świecie 234. pośród wszystkich typów uczelni. Corocznie uniwersytet zajmuje 1-2 miejsce w rankingu polskich uczelni państwowych przeprowadzanych przez "Rzeczpospolitą" i "Perspektywy".
    Amputacja (z łac. amputatio), także odjęcie – zabieg operacyjny polegający na usunięciu narządu lub jego części; nazwa ta jest używana przede wszystkim w odniesieniu do operacji usunięcia kończyny górnej lub dolnej, przebiegającej z przecięciem kości i wytworzeniem kikuta. Wskazaniem do amputacji są m.in. ciężkie przypadki zgorzeli gazowej oraz znaczne uszkodzenia spowodowane urazem. Jako że amputacja jest zabiegiem powodującym trwałe kalectwo, jest stosowana tylko wtedy, gdy brak innej możliwości leczenia i w sposób na tyle oszczędny, na ile to możliwe (szczególnie przy zabiegach w obrębie dłoni).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.773 sek.