Zawiasowce (ryby)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zawiasowce (łac. Arthrodira) – rząd wymarłych szczękowców z gromady ryb pancernych, których szczątki odkryto w słodkowodnych i morskich osadach z okresu dewońskiego (ok. 408-360 mln lat temu). Wczesne zwierzęta były silnie opancerzonymi rybami o spłaszczonym ciele. Miały puste w środku zakrzywione ku dołowi kolce barkowe, którymi mogły zaczepiać się o podłoże lub pomagać sobie podczas poruszania się po dnie. Późniejsze zwierzęta, np. przedstawiciele Coccosteina, były słabiej opancerzone niż Arctolepis, a ich czaszka łączyła się z pancerzem tułowiowym stawami po bokach, umożliwiającymi ruchy głowy. Drapieżniki te miały kostne szczęki uzbrojone w ostre wyrostki podobne do kłów z przodu i w krawędzie tnące z tyłu. Tylna część ciała, wraz z ogonem, była nieopancerzona. Kolce barkowe zmalały, a u niektórych form zanikły.







Reklama