• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Zatoka Pomorska



    Podstrony: [1] [2] [3] [4] 5
    Przeczytaj także...
    Dziwnówek – wieś w północno-zachodniej Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kamieńskim, w gminie Dziwnów, 4,5 km na wschód od mostu zwodzonego w Dziwnowie.Zatoka – część zbiornika wodnego (oceanu, morza, jeziora) wcinająca się w ląd, ograniczona często od wód otwartych przylądkami lub małymi wyspami, przy czym rozmiary i kształt tego akwenu nie mają większego znaczenia.
    Zagospodarowanie[ | edytuj kod]

    Obiekty hydrotechniczne leżące nad Zatoką Pomorską[ | edytuj kod]

    6 portów morskich leżących nad Zatoką Pomorską: Sassnitz/Neu Mukran, Świnoujście, Dziwnów, Mrzeżyno, Dźwirzyno, Kołobrzeg.

    5 przystani morskich nad Zatoką Pomorską: Międzyzdroje (molo), Międzyzdroje (przystań morska Nr 1), Rewal, Niechorze, Ustronie Morskie.

    Ponadto port morski Szczecin, port morski Police i porty Zalewu Szczecińskiego są skomunikowane z Zatoką Pomorską poprzez tor wodny Świnoujście–Szczecin wytyczony na Odrze, Zalewie Szczecińskim, Kanale Piastowskim i Świnie.

    Odra (czes. i dł. Odra, niem. Oder, gł. Wodra, łac. starożytna Viadua, Suevus, łac. średniowiecza Oddera (w Dagome iudex), Odera; łac. renesansowa Viadrus (od 1543)) – rzeka w Europie Środkowej, w zlewisku Morza Bałtyckiego, na terenie Czech, Polski i Niemiec. Pod względem całkowitej długości jest drugą (po Wiśle) rzeką Polski. Biorąc pod uwagę tylko jej część w granicach Polski jest trzecią rzeką pod względem długości (po jej dopływie Warcie).Sinice, cyjanofity, cyjanobakterie, cyjanoprokariota (Cyanobacteria) – gromada organizmów samożywnych, dawniej uznawanych za rośliny, według nowszej taksonomii zaliczanych do Procaryota (prokarioty, królestwo bakterii).

    Kąpieliska leżące nad Zatoką Pomorską[ | edytuj kod]

  • na Rugii:
  • Juliusruh
  • Sassnitz
  • Prora
  • Binz
  • Sellin
  • na Uznamie:
  • Zinnowitz
  • Koserow
  • Seebad Bansin
  • Ahlbeck (Heringsdorf)
  • Świnoujście
  • na Wolinie:
  • Międzyzdroje
  • Wisełka
  • Międzywodzie
  • na stałym lądzie:
  • Dziwnów
  • Dziwnówek
  • Łukęcin
  • Pobierowo
  • Pustkowo
  • Trzęsacz
  • Rewal
  • Niechorze
  • Mrzeżyno Wschód
  • Rogowo
  • Dźwirzyno
  • Grzybowo
  • Kołobrzeg
  • Sianożęty
  • Ustronie Morskie
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Kazimierz Łomniewski, Władysław Mańkowski, Jerzy Zaleski: Morze Bałtyckie. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1975, s. 21.
    2. Aleksander Majewski. Podziały Morza Bałtyckiego. „Przegląd geofizyczny”. 2 (XXXIV), s. 167-168, 1989. Państwowe Wydawnictwo Naukowe. ISSN 0033-2135. 
    3. Locja Bałtyku – część południowa, wybrzeże polskie. Gdynia: Biuro Hydrograficzne Marynarki Wojennej, 1958, s. 200-202.
    4. Ulrich Schiewer: Near-Shore Zone: Koserow and Tromper Wiek. W: Ecology of Baltic Coastal Waters. Berlin Heidelberg: Springer, 2008, s. 131. ISBN 978-3-540-73523-6. (ang.) Za: Marianna Pastuszak, Klaus Nagel, Gunter Nausch. Variability in nutrient distribution in the Pomeranian Bay in September 1993. „Oceanologia”. 2 (38), s. 195–-225, 1996. ISSN 0078-3234 (ang.). 
    5. V.4. Zalew Szczeciński i Zatoka Pomorska. W: Raport o stanie środowiska w województwie zachodniopomorskim w latach 2006-2007. WIOŚ Szczecin, 2008-12-30, s. 107, 110.
    6. Gorzysław Poleszczuk, Zbigniew Piesik. Próba określenia zależności równowartości chlorkowej (Cl ‰) wód Zalewu Szczecińskiego od wielkości napływu wód Odry i od poziomu wód Zatoki Pomorskiej. „Słupskie Prace Biologiczne”. 2, s. 77, 2005. ISSN 1734-0926.  Za: Kazimierz Demel: Życie morza. Gdańsk: Wydaw. Morskie, 1974.
    7. Bernard Wiœśniewski, Tomasz Wolski, Halina Kowalewska-Kalkowska. The fluctuations of water level in the Odra estuary. „Baltic Coastal Zone”, s. 5-13, 2000. Pomeranian Pedagogical University Słupsk. ISSN 1643-0115 (ang.). 
    8. Halina Kowalewska-Kalkowska, Joanna Lejman. Changes of water physical features as indicators of the convection movements in the coastal zone of the Pomeranian Bay. „Baltic Coastal Zone”, s. 20, 2002/2003. Pomeranian Pedagogical University Słupsk. ISSN 1643-0115. 
    9. Ocena jakości wód powierzchniowych w województwie zachodniopomorskim w roku 2009. WIOŚ Szczecin, 2010-11-14, s. 20.
    10. Kazimierz Demel: Nasz Bałtyk. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1976, s. 23.
    11. W oparciu o Dokumenty Google
    12. Regiony – Pobrzeża Południowobałtyckie – Zatoka Pomorska – Opis – Polska Przyroda – Polska.pl
    13. Gorzysław Poleszczuk, Barbara Sadowska, Krystyna Karpowicz, Krzysztof Grzegorczyk. Open water ecosystems of Wolin National Park – natural characterization. „Baltic Coastal Zone”. 7, s. 41-42, 2002/2003. ISSN 1643-0115 (ang.). 
    14. Rozporządzenie Ministra Administracji Publicznej z dnia 11 lutego 1949 r. o przywróceniu i ustaleniu nazw miejscowości (M.P. z 1949 r. nr 17, poz. 225, s. 6)
    15. Zarządzenie Ministra Administracji Publicznej z dnia 15 grudnia 1949 r. o przywróceniu i ustaleniu nazw miejscowości (M.P. z 1950 r. nr 8, poz. 76, s. 76)
    16. Fernverkehrs-Zugverzeichnis 2007 der Deutschen Bahn AG (Gültig vom 10.12.2006 bis 08.12.2007) (niem.). BahnStatistik.de. [dostęp 2010-07-22].
    Mielizna Zachodnia – mielizna Zatoki Pomorskiej, przy zachodnim falochronie Świny, nad wschodnią częścią wyspy Uznam. Ławica przybrzeżna piasku odchodzi od strefy przybrzeżnej Bramy Świny w kierunku północnym.Taśma (Enteromorpha syn. Ulva) – rodzaj zielenic o podważanej pozycji taksonomicznej. Plecha zbudowana z jednej warstwy komórek tworzących spłaszczoną, przypominającą jelito (stąd łacińska nazwa) rurę, której światło wypełnione jest w naturalnych warunkach wodą morską i bąbelkami tlenu wytworzonego przez tę roślinę w procesie fotosyntezy. Taśma często również może przybierać postać nici.


    Podstrony: [1] [2] [3] [4] 5



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Mielizna – piaszczyste lub żwirowe płytkie miejsce w rzece lub obszarach szelfowych morza. Przyczyną jej powstania jest osadzanie materiału przenoszonego przez wodę przy miejscowym zmniejszeniu szybkości jej płynięcia. W morzach występuje w miejscach dochodzenia wzniesienia szelfu blisko powierzchni morza.
    Brama Świny (313.211) – mikroregion obszaru Uznam i Wolin nad Zatoką Pomorską, będący także zwężeniem cieśniny Świny. Brama Świny jest obszarem młodej przybrzeżnej akumulacji morskiej i eolicznej, mający przedłużenie na lewym brzegu Świny na Uznamie. W zwężeniu cieśniny zachodzi wymiana wód słodkiej poprzez Świnę do Zatoki Pomorskiej i odwrotnie morskiej z Zatoki Pomorskiej do Zalewu Szczecińskiego. Brama Świny utrudnia napływ wody morskiej z Morza Bałtyckiego.
    Zielenice (Chlorophyta) – parafiletyczna grupa jednokomórkowych (o strukturze wiciowcowej, kapsalnej i kokoidalnej) lub wielokomórkowych, samożywnych roślin występujących w wodach słodkich i słonych, rzadko w środowisku lądowym – wówczas są to higrofity lub symbionty. Należy tu ok. 9000 gatunków. Swą polską nazwę wzięły od dominującej barwy chlorofilu a i b, występują jednak w nich również karoteny (α-, β- i γ-) i ksantofile (luteina, zeaksantyna, wiolaksantyna, neoksantyna, astaksantyna). Jako substancja zapasowa wykorzystywana jest głównie skrobia, a u niektórych również inulina lub podobne do niej związki, sacharoza, maltoza lub erytrytol. W ścianie komórkowej znajduje się celuloza, a czasem również mannany i ksylany. Zielenice stanowią jedną z trzech linii rozwojowych roślin (obok glaukofitów i krasnorostów). Współcześnie dzielone są na dwie lub cztery równorzędne grupy (gromady). W rygorystycznych ujęciach taksonomicznych do zielenic zaliczane są także rośliny lądowe, przy czym dla takiego ujęcia stosuje się odrębną nazwę rośliny zielone. Termin zielenice oznacza w aktualnym ujęciu wszystkie linie rozwojowe roślin zielonych po wyłączeniu z nich roślin lądowych.
    Cieśnina – zwężenie obszaru wodnego, łączące dwa akweny (oceany, morza lub jeziora), a rozdzielające dwa obszary lądowe. Szeroką cieśninę morską, zwłaszcza oddzielającą wyspę od kontynentu określa się mianem kanału morskiego. Obce statki mogą przekraczać wody cieśnin należące do państwa nadbrzeżnego w oparciu o prawo niezakłóconego tranzytu.
    Święta Kępa (pot. t. Świdna Kępa) – nadmorskie wzniesienie o wysokości 63 m n.p.m. w Paśmie Wolińskim na wyspie Wolin na obszarze Wolińskiego Parku Narodowego, ok. 1,5 km na zachód od jeziora Gardno. Położone na terenie powiatu kamieńskiego, gminy Międzyzdroje.
    Latarnia Morska Gąski – latarnia morska na Wybrzeże Słowińskim, nad Morzem Bałtyckim, położona w woj. zachodniopomorskim, powiecie koszalińskim, gminie Mielno, we wsi Gąski .
    Zalew Szczeciński (niem. Stettiner Haff, Oderhaff, Pommersches Haff) – zalew, laguna przybrzeżna, zatoka Morza Bałtyckiego w jego południowej części. Akwen obejmuje powierzchnię od 666,5 do 687 km², na terytorium Polski i Niemiec. Uchodzi do niego rzeka Odra, dzięki czemu akwen jest częścią jej rozbudowanego systemu ujściowego.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.031 sek.