• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Zapalenie



    Podstrony: [1] [2] [3] [4] 5
    Przeczytaj także...
    Encyklopedia PWN – encyklopedia internetowa, oferowana – bezpłatnie i bez konieczności uprzedniej rejestracji – przez Wydawnictwo Naukowe PWN. Encyklopedia zawiera około 122 tysiące haseł i 5 tysięcy ilustracji.Prezentacja antygenu – termin obejmujący znaczeniem mechanizmy odpornościowe, które polegają na "ukazaniu" antygenu limfocytom T przy udziale cząsteczek MHC. Głównym celem prezentacji antygenów jest rozwinięcie odpowiedzi swoistej na dany antygen.
    Nazewnictwo[ | edytuj kod]

    W nomenklaturze medycznej nazwy zapaleń narządów w organizmie kończą się łacińskim przyrostkiem -itis, choć istnieją wyjątki, np. zapalenie płuc — pneumonia. Częściej używanymi przykładami są:

  • Zapalenie żołądka (gastritis)
  • Zapalenie dziąseł (gingivitis)
  • Zapalenie cewki moczowej (urethritis)
  • Zapalenie gardła (pharyngitis)
  • Zapalenie jąder (orchitis)
  • Zapalenie krtani (laryngitis)
  • Zapalenie macicy (endometritis)
  • Zapalenie mózgu (encephalitis)
  • Zapalenie naczyń chłonnych (lymphangitis)
  • Zapalenie naczyń krwionośnych (angiitis)
  • Zapalenie nerek (nephritis)
  • Zapalenie okostnej (periostitis)
  • Zapalenie opłucnej (pleuritis)
  • Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (meningitis)
  • Zapalenie osierdzia (pericarditis)
  • Zapalenie oskrzeli (bronchiitis)
  • Zapalenie otrzewnej (peritonitis)
  • Zapalenie pęcherza moczowego (cystitis)
  • Zapalenie pęcherzyka żółciowego (cholecystitis)
  • Zapalenie płuc (pneumonia)
  • Zapalenie pochwy (vaginiitis; colpitis)
  • Zapalenie przydatków (adnexitis)
  • Zapalenie przyzębia (periodontitis)
  • Zapalenie spojówek (conjunctivitis)
  • Zapalenie sutka (mastitis)
  • Zapalenie ścięgien (tendinitis)
  • Zapalenie trzustki (pancreatitis)
  • Zapalenie ucha środkowego (otitis)
  • Zapalenie wątroby (hepatitis)
  • Zapalenie węzłów chłonnych (lymphonoduitis)
  • Zapalenie wyrostka robaczkowego (appendicitis)
  • Zapalenie zatok przynosowych (sinusitis)
  • Zarostowe zapalenie tętnic (thrombangiitis obliterans)

  • Makrofag – komórka tkanki łącznej, wywodząca się z komórek prekursorowych pochodzących ze szpiku kostnego. Bezpośrednio wywodzi się z monocytów, które opuściły krew.Przyrostek (sufiks) – w językoznawstwie jest to każdy fragment wyrazu (jego morfem), o ile jest dodany po jego rdzeniu (czyli podstawie słowotwórczej) i jednocześnie ma własności słowotwórcze (czyli nie jest końcówką fleksyjną, przy czym rozróżnienie na "sufiks" jako element słowotwórczy i "końcówkę" jako wykładnik fleksyjny typowe jest wyłącznie dla polonistyki i slawistyki, a nie jest stosowane w innych filologiach, stąd na przykład w angielskiej i niemieckiej wersji tego artykułu "sufiks" jest egzemplifikowany w pierwszym rzędzie jako wykładnik deklinacyjny). Danemu wyrazowi może towarzyszyć jeden sufiks, kilka lub żaden.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Marzena Popielarska-Konieczna: Słownik szkolny: biologia. Kraków: Wydawnictwo Zielona Sowa, 2003, s. 569. ISBN 83-7389-096-3.
    2. zapalenie, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2015-01-19].
    3. Tadeusz Krzymowski, Jadwiga Przała: Fizjologia zwierząt: podręcznik dla studentów wydziałów medycyny weterynaryjnej, wydziałów biologii i hodowli zwierząt akademii rolniczych i uniwersytetów : praca zbiorowa. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 2005, s. 307. ISBN 83-09-01792-8.
    4. Bertrand Fougère, Eric Boulanger, Fati Nourhashémi et al.. Chronic Inflammation: Accelerator of Biological Aging. „J Gerontol A Biol Sci Med Sci”. DOI: 10.1093/gerona/glw240. PMID: 28003373 (ang.). 
    5. Marcin Piekarz, Lingua Latina medicinalis, Wyd. Medycyna Praktyczna, 1996
    6. Jakub Gołąb, Marek Jakóbisiak, Witold Lasek, Tomasz Stokłosa: Immunologia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007, s. 192. ISBN 978-83-01-15154-6.
    7. Tadeusz Krzymowski, Jadwiga Przała: Fizjologia zwierząt : podręcznik dla studentów wydziałów medycyny weterynaryjnej, wydziałów biologii i hodowli zwierząt akademii rolniczych i uniwersytetów : praca zbiorowa. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 2005, s. 307-310. ISBN 83-09-01792-8.
    8. Vinay Kumar [Red.], Ramzi S. Cotran [Red.], Stanley L. Robbins [Red.]: Patologia. Wrocław: Elsevier Urban & Partner, 2005. ISBN 83-89581-92-2.

    Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

    Ropa (łac. pus) – w medycynie białożółty lub żółtozielony gęsty płyn, zwykle wydzielający cuchnącą woń. Składa się z martwych białych krwinek – neutrofili, popękanych z nadmiaru sfagocytowanego tworu – i ich części, bakterii, częściowo uszkodzonych tkanek i białek. Potraktowana wodą utlenioną burzy się gwałtownie, jest to spowodowane raptownym uwalnianem tlenu wskutek kontaktu z opisanym materiałem.Zapalenie pochwy – jedna z najczęściej występujących infekcji u kobiet. Kwalifikuje się do zapalenia dolnego odcinka narządów płciowych.


    Podstrony: [1] [2] [3] [4] 5



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Diapedeza (łac. diapedesis) – jest to proces przechodzenia leukocytów przez śródbłonek naczyń z udziałem cząsteczek adhezyjnych do płynu śródmiąższowego tkanek, w których wystąpiło zapalenie. Zjawisko to występuje tylko w żyłkach. W błonie komórkowej leukocytów znajdują się glikoproteiny integryny i selektyny nazwane ogólnie cząsteczkami adhezyjnymi. Za pomocą selektyny płynące z krwią leukocyty najpierw wiążą się słabo z glikoproteinami komórek śródbłonka (np. z adresyną lub glikoproteiną podobną do immunoglobuliny), co doprowadza do toczenia się po powierzchni śródbłonka. Następnie za pomocą integryn wiążą się mocniej z tą powierzchnią, zatrzymują się i przechodzą przez ścianę naczynia.
    Komórki dendrytyczne (ang. dendritic cell, DC) są jedynymi, uznawanymi powszechnie za profesjonalne, komórkami prezentującymi antygen. Odgrywają one zatem podstawową rolę w pobudzaniu limfocytów, zwłaszcza dziewiczych. Nazwa komórki dendrytycznej pochodzi od charakterystycznego wyglądu, podobnego do komórki nerwowej, która posiada liczne, rozgałęziające się wypustki (dendryty).
    Angina (łac. angina, zapalenie gardła) – w najczęstszym rozumieniu ostre zapalenie migdałków podniebiennych i błony śluzowej gardła, wywołane przez bakterie paciorkowce β-hemolizujące z grupy A. Jest chorobą zakaźną przenoszoną drogą kropelkową.
    Ciśnienie osmotyczne – różnica ciśnień wywieranych na półprzepuszczalną membranę przez dwie ciecze, które ta membrana rozdziela. Przyczyną pojawienia się ciśnienia osmotycznego jest różnica stężeń związków chemicznych lub jonów w roztworach po obu stronach membrany i dążenie układu do ich wyrównania.
    Żyły (łac. venae) – wszystkie naczynia krwionośne prowadzące krew do serca. Najczęściej jest to krew odtlenowana. Tylko w wypadku żył płucnych i pępowinowych jest to krew natlenowana.
    Zapalenie otrzewnej (łac. peritonitis) – proces chorobowy przebiegający w jamie otrzewnej wywołany najczęściej infekcją bakteryjną (w wyniku perforacji przewodu pokarmowego i rozsiewu flory bakteryjnej) aczkolwiek czasami do powstania zapalenia mogą przyczynić się czynniki chemiczne (np. krew, żółć, mocz, sok żołądkowy i trzustkowy). Bywa powikłaniem pooperacyjnym przy resekcji wyrostka robaczkowego, leczeniu interwencyjnym wrzodów żołądka lub dwunastnicy, itp.
    Przeciwciała, immunoglobuliny – rodzaj białek wydzielanych przez komórki plazmatyczne (czyli pobudzone limfocyty B) w przebiegu odpowiedzi odpornościowej typu humoralnego. Charakteryzują się one zdolnością do swoistego rozpoznawania antygenów.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.027 sek.