• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Zapalenie



    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5]
    Przeczytaj także...
    Encyklopedia PWN – encyklopedia internetowa, oferowana – bezpłatnie i bez konieczności uprzedniej rejestracji – przez Wydawnictwo Naukowe PWN. Encyklopedia zawiera około 122 tysiące haseł i 5 tysięcy ilustracji.Prezentacja antygenu – termin obejmujący znaczeniem mechanizmy odpornościowe, które polegają na "ukazaniu" antygenu limfocytom T przy udziale cząsteczek MHC. Głównym celem prezentacji antygenów jest rozwinięcie odpowiedzi swoistej na dany antygen.
    Objawy stanu zapalnego[ | edytuj kod]
  • objawy miejscowe – wynikające bezpośrednio z przedstawionych powyżej procesów
  • objawy uogólnione – rzutujące na cały organizm np. gorączka albo "łamanie w kościach" towarzyszące grypie
  • Objawy miejscowe[ | edytuj kod]

    Wymieniane już przez Celsusa w 40. roku naszej ery:

  • rubor – zaczerwienienie wynikające ze zwiększonego przepływu krwi w tym rejonie,
  • tumor – obrzmienie będące skutkiem wycieku białek i komórek z naczyń do tkanki,
  • dolor – ból powstający na skutek pobudzenia receptorów bólowych przez mediatory reakcji zapalnej i ucisk przez migrujące komórki układu odpornościowego,
  • calor – ocieplenie będące również wynikiem zwiększonego przepływu krwi,
  • functio laesa – utrata funkcji (częściowa lub całkowita) danego narządu.
  • Migracja limfocytów[ | edytuj kod]

    Podobnie do reakcji zapalnej zachodzi migracja limfocytów do węzłów chłonnych. Istnieje tutaj jednak kilka różnic:

    Makrofag – komórka tkanki łącznej, wywodząca się z komórek prekursorowych pochodzących ze szpiku kostnego. Bezpośrednio wywodzi się z monocytów, które opuściły krew.Przyrostek (sufiks) – w językoznawstwie jest to każdy fragment wyrazu (jego morfem), o ile jest dodany po jego rdzeniu (czyli podstawie słowotwórczej) i jednocześnie ma własności słowotwórcze (czyli nie jest końcówką fleksyjną, przy czym rozróżnienie na "sufiks" jako element słowotwórczy i "końcówkę" jako wykładnik fleksyjny typowe jest wyłącznie dla polonistyki i slawistyki, a nie jest stosowane w innych filologiach, stąd na przykład w angielskiej i niemieckiej wersji tego artykułu "sufiks" jest egzemplifikowany w pierwszym rzędzie jako wykładnik deklinacyjny). Danemu wyrazowi może towarzyszyć jeden sufiks, kilka lub żaden.
  • do węzłów nie dostają się dowolne leukocyty, a jedynie limfocyty
  • śródbłonek wyściełający naczynia prowadzące do węzła to tzw. wysoki śródbłonek. Zawiera on na swej powierzchni jedynie selektyny, chemokiny i integryny, które w ogólnym rozrachunku pozwalają wyselekcjonować tylko limfocyty. Różni się on także morfologią komórek.
  • białka biorące udział w migracji limfocytów do węzła są wytwarzane konstytutywnie (stale), a nie po stymulacji cytokinami prozapalnymi.
  • Dzięki tym zjawiskom limfocyty nie krążą po całym organizmie, a jedynie pomiędzy węzłami chłonnymi. W ten sposób mogą napotkać komórki, które dostarczają tam antygen i mogą pobudzać limfocyty do aktywacji. Dopiero tak zaktywowane komórki krążą po całym organizmie i w przypadku odnalezienia miejsca, gdzie przebiega zapalenie, mogą migrować do tkanek. Dzieje się tak dlatego, że po aktywacji w węźle chłonnym mają na swej powierzchni zestaw receptorów dla selektyn, chemokin i integryn, który umożliwia im wejście do tkanki. Limfocyty tym jednak różnią się od pozostałych leukocytów, że wchodzą praktycznie do każdego miejsca objętego zapaleniem, a kiedy nie odnajdą patogenu, wracają z powrotem do łożyska naczyniowego lub ulegają apoptozie.

    Ropa (łac. pus) – w medycynie białożółty lub żółtozielony gęsty płyn, zwykle wydzielający cuchnącą woń. Składa się z martwych białych krwinek – neutrofili, popękanych z nadmiaru sfagocytowanego tworu – i ich części, bakterii, częściowo uszkodzonych tkanek i białek. Potraktowana wodą utlenioną burzy się gwałtownie, jest to spowodowane raptownym uwalnianem tlenu wskutek kontaktu z opisanym materiałem.Zapalenie pochwy – jedna z najczęściej występujących infekcji u kobiet. Kwalifikuje się do zapalenia dolnego odcinka narządów płciowych.


    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Diapedeza (łac. diapedesis) – jest to proces przechodzenia leukocytów przez śródbłonek naczyń z udziałem cząsteczek adhezyjnych do płynu śródmiąższowego tkanek, w których wystąpiło zapalenie. Zjawisko to występuje tylko w żyłkach. W błonie komórkowej leukocytów znajdują się glikoproteiny integryny i selektyny nazwane ogólnie cząsteczkami adhezyjnymi. Za pomocą selektyny płynące z krwią leukocyty najpierw wiążą się słabo z glikoproteinami komórek śródbłonka (np. z adresyną lub glikoproteiną podobną do immunoglobuliny), co doprowadza do toczenia się po powierzchni śródbłonka. Następnie za pomocą integryn wiążą się mocniej z tą powierzchnią, zatrzymują się i przechodzą przez ścianę naczynia.
    Komórki dendrytyczne (ang. dendritic cell, DC) są jedynymi, uznawanymi powszechnie za profesjonalne, komórkami prezentującymi antygen. Odgrywają one zatem podstawową rolę w pobudzaniu limfocytów, zwłaszcza dziewiczych. Nazwa komórki dendrytycznej pochodzi od charakterystycznego wyglądu, podobnego do komórki nerwowej, która posiada liczne, rozgałęziające się wypustki (dendryty).
    Angina (łac. angina, zapalenie gardła) – w najczęstszym rozumieniu ostre zapalenie migdałków podniebiennych i błony śluzowej gardła, wywołane przez bakterie paciorkowce β-hemolizujące z grupy A. Jest chorobą zakaźną przenoszoną drogą kropelkową.
    Ciśnienie osmotyczne – różnica ciśnień wywieranych na półprzepuszczalną membranę przez dwie ciecze, które ta membrana rozdziela. Przyczyną pojawienia się ciśnienia osmotycznego jest różnica stężeń związków chemicznych lub jonów w roztworach po obu stronach membrany i dążenie układu do ich wyrównania.
    Żyły (łac. venae) – wszystkie naczynia krwionośne prowadzące krew do serca. Najczęściej jest to krew odtlenowana. Tylko w wypadku żył płucnych i pępowinowych jest to krew natlenowana.
    Zapalenie otrzewnej (łac. peritonitis) – proces chorobowy przebiegający w jamie otrzewnej wywołany najczęściej infekcją bakteryjną (w wyniku perforacji przewodu pokarmowego i rozsiewu flory bakteryjnej) aczkolwiek czasami do powstania zapalenia mogą przyczynić się czynniki chemiczne (np. krew, żółć, mocz, sok żołądkowy i trzustkowy). Bywa powikłaniem pooperacyjnym przy resekcji wyrostka robaczkowego, leczeniu interwencyjnym wrzodów żołądka lub dwunastnicy, itp.
    Przeciwciała, immunoglobuliny – rodzaj białek wydzielanych przez komórki plazmatyczne (czyli pobudzone limfocyty B) w przebiegu odpowiedzi odpornościowej typu humoralnego. Charakteryzują się one zdolnością do swoistego rozpoznawania antygenów.

    Reklama

    Czas generowania strony: 1.094 sek.