Zaopatrzenie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zaopatrzenie – wszystkie środki materiałowo-techniczne wykorzystywane do wyposażenia, wsparcia i utrzymania wojska.

Siły zbrojne - siły i środki wydzielane przez państwo do zabezpieczenia jego interesów i prowadzenia walki zbrojnej, obrony, ujęte w całość organizacyjną, składającą się z różnych rodzajów wojsk i służb.Oleje – oleiste substancje ciekłe lub łatwo topniejące substancje stałe, nierozpuszczalne w wodzie, o bardzo różnej budowie chemicznej i zastosowaniach, za to o podobnych niektórych właściwościach fizycznych. Chemicznie są definiowane jako wszystkie substancje rozpuszczalne w danym rozpuszczalniku, zastosowanym przy ich wykrywaniu (np. n-heksan, trichlorotrifluoroetan).

Z tym pojęciem wiąże się także termin:

  • zaopatrzenie zasadnicze (ładunek zasadniczy) – produkty, istotne z punktu widzenia dalszego prowadzenia wojny w okresie przetrwania lub do zapewnienia przetrwania narodu w tym okresie, i które powinny być rozładowane tak szybko jak pozwalają na to okoliczności. Obejmują pożywienie, produkty rafinacji ropy, oleje, smary i zaopatrzenie medyczne.
  • punkt zaopatrywania – jest to każdy punkt, w którym wydawane są poszczególne środki materiałowe.
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. AAP-6 Słownik terminów i definicji NATO. Biuro Standaryzacji NATO. s. 432. [dostęp 2020-11-30].




    Reklama