• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne



    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5]
    Przeczytaj także...
    Fobia społeczna (nerwica społeczna, zaburzenie lęku społecznego) — zaburzenie lękowe z grupy zaburzeń nerwicowych, często mylone z nadmierną nieśmiałością, w którym chory odczuwa lęk wobec wszystkich lub niektórych sytuacji społecznych. Lęk dotyczący kontaktów z innymi ludźmi powoduje znaczne ograniczenia życiowe u osób z tym zaburzeniem. Fobia społeczna jest jednym z najczęściej diagnozowanych zaburzeń psychicznych. Przez niektórych naukowców uznawana za chorobę cywilizacyjną.Mirtazapina – wielopierścieniowy organiczny związek chemiczny o właściwościach przeciwdepresyjnych i nasennych, stosowany jako lek.

    UWAGA: TA PODSTRONA MOŻE ZAWIERAĆ TREŚCI PRZEZNACZONE TYLKO DLA OSÓB PEŁNOLETNICH




    UWAGA: TA PODSTRONA MOŻE ZAWIERAĆ TREŚCI PRZEZNACZONE TYLKO DLA OSÓB PEŁNOLETNICH



    Sztuka, rozrywka i media[ | edytuj kod]

    Filmy i programy telewizyjne często przedstawiają wyidealizowane wyobrażenia zaburzeń takich jak OCD. Reprezentacje te mogą prowadzić do zwiększenia świadomości społecznej, zrozumienia i sympatii dla takich zaburzeń.

  • W filmie Lepiej być nie może (1997) aktor Jack Nicholson wciela się w rolę mężczyzny z OCD. Podczas całego filmu, angażuje się w rytualne zachowania (tj. kompulsje), które zakłócają jego życie interpersonalne i zawodowe, filmową reprezentację psychopatologii, która trafnie przedstawia zakłócenia w funkcjonowaniu i cierpienie związane z OCD.
  • Film Naciągacze (2003), wyreżyserowany przez Ridleya Scotta, przedstawia kanciarza o imieniu Roy (Nicolas Cage), który ma zaburzenia obsesyjno-kompulsywne. Film „rozpoczyna się od Roya w swoim domu, borykającego się z licznymi objawami obsesyjno-kompulsywnymi, które przyjmują formę potrzeby porządku i czystości oraz przymusu trzykrotnego otwierania i zamykania drzwi, przy jednoczesnym głośnym liczeniu, zanim będzie mógł przez nie przejść”
  • W amerykańskim serialu komediodramatycznym Detektyw Monk (2002-2009) tytułowy Adrian Monk boi się zarówno kontaktu z ludźmi, jak i brudu.
  • Film Dzień świra (2002) opowiada historię Adama Miauczyńskiego, nauczyciela języka polskiego, który zmaga się z natręctwami i otaczającym go światem.
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. The National Institute of Mental Health (NIMH), Obsessive-Compulsive Disorder, www.nimh.nih.gov [dostęp 2019-10-25].
    2. American Psychiatric Association., American Psychiatric Association. DSM-5 Task Force., Diagnostic and statistical manual of mental disorders: DSM-5., wyd. 5th ed, Arlington, VA: American Psychiatric Association, 2013, s. 237–242, ISBN 978-0-89042-554-1, OCLC 830807378 [dostęp 2019-10-25].
    3. ICD-10. Międzynarodowa statystyczna klasyfikacja chorób i problemów zdrowotnych (pol.). World Health Organization; Centrum Systemów Informacyjnych Ochrony Zdrowia, 2008. s. 227 (231 w pliku PDF). [dostęp 2016-06-22].
    4. DSM-IV. [dostęp 2015-09-06].
    5. Wayne K. Goodman i inni, Obsessive-compulsive disorder, „The Psychiatric Clinics of North America”, 37 (3), 2014, s. 257–267, DOI10.1016/j.psc.2014.06.004, ISSN 1558-3147, PMID25150561 [dostęp 2019-10-25].
    6. Jerzy Landowski, Wiesław Jerzy Cubała: Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne. W: Standardy leczenia farmakologicznego niektórych zaburzeń psychicznych. Marek Jarema (red.). Gdańsk: ViaMedica, 2015, s. 212–223. ISBN 978-83-7599-867-2.
    7. Y.W. Chen, S.C. Dilsaver, Comorbidity for obsessive-compulsive disorder in bipolar and unipolar disorders, „Psychiatry Research”, 59 (1–2), 1995, s. 57–64, DOI10.1016/0165-1781(95)02752-1, ISSN 0165-1781, PMID8771221 [dostęp 2019-10-25].
    8. Jill N. Fenske, Thomas L. Schwenk, Obsessive compulsive disorder: diagnosis and management, „American Family Physician”, 80 (3), 2009, s. 239–245, ISSN 1532-0650, PMID19621834 [dostęp 2019-10-25].
    9. Ioannis Angelakis i inni, Suicidality in obsessive compulsive disorder (OCD): a systematic review and meta-analysis, „Clinical Psychology Review”, 39, 2015, s. 1–15, DOI10.1016/j.cpr.2015.03.002, ISSN 1873-7811, PMID25875222 [dostęp 2019-10-25].
    10. Jo Turner i inni, A prospective study of delayed sleep phase syndrome in patients with severe resistant obsessive-compulsive disorder, „World psychiatry: official journal of the World Psychiatric Association (WPA)”, 6 (2), 2007, s. 108–111, ISSN 1723-8617, PMID18235868, PMCIDPMC2219909 [dostęp 2019-10-25].
    11. Jessica L. Paterson i inni, Sleep and obsessive-compulsive disorder (OCD), „Sleep Medicine Reviews”, 17 (6), 2013, s. 465–474, DOI10.1016/j.smrv.2012.12.002, ISSN 1532-2955, PMID23499210 [dostęp 2019-10-25].
    12. Pediatric Obsessive-Compulsive Disorder Differential Diagnoses, emedicine.medscape.com [dostęp 2019-10-25].
    13. Charles S. Mansueto, David J. Keuler, Tic or compulsion?: it’s Tourettic OCD, „Behavior Modification”, 29 (5), 2005, s. 784–799, DOI10.1177/0145445505279261, ISSN 0145-4455, PMID16046664 [dostęp 2019-10-25].
    14. International OCD Foundation, OCD and Tourette Syndrome: Re-examining the Relationship, International OCD Foundation [dostęp 2019-10-25] (ang.).
    15. Amitai Abramovitch i inni, Meta-Analysis of Intelligence Quotient (IQ) in Obsessive-Compulsive Disorder, „Neuropsychology Review”, 28 (1), 2018, s. 111–120, DOI10.1007/s11065-017-9358-0, ISSN 1573-6660, PMID28864868 [dostęp 2019-10-25].
    16. S.E. Swedo, J.L. Rapoport, H. Leonard, M. Lenane i inni. Obsessive-compulsive disorder in children and adolescents. Clinical phenomenology of 70 consecutive cases. „Archives of General Psychiatry”. 46 (4), s. 335–341, 1989. PMID: 2930330. 
    17. J.L. Rapoport, S.P. Wise. Obsessive-compulsive disorder: evidence for basal ganglia dysfunction. „Psychopharmacology Bulletin”. 24 (3), s. 380–384, 1988. PMID: 3153497. 
    18. Petros Skapinakis i inni, Pharmacological and psychotherapeutic interventions for management of obsessive-compulsive disorder in adults: a systematic review and network meta-analysis, „The Lancet Psychiatry”, 3 (8), 2016, s. 730–739, DOI10.1016/s2215-0366(16)30069-4, ISSN 2215-0366, PMID27318812, PMCIDPMC4967667.
    19. Tan Shian Ming, Network meta-analyses and treatment recommendations for obsessive-compulsive disorder, „The Lancet Psychiatry”, 3 (10), 2016, s. 920–921, DOI10.1016/s2215-0366(16)30281-4, ISSN 2215-0366, PMID27692263.
    20. David F. Tolin, Can Cognitive Behavioral Therapy for Anxiety and Depression Be Improved with Pharmacotherapy? A Meta-analysis, „Psychiatric Clinics of North America”, 40 (4), 2017, s. 715–738, DOI10.1016/j.psc.2017.08.007, ISSN 0193-953X.
    21. Stefan G. Hofmann, Jasper A.J. Smits, Cognitive-behavioral therapy for adult anxiety disorders: a meta-analysis of randomized placebo-controlled trials, „The Journal of Clinical Psychiatry”, 69 (4), 2008, s. 621–632, ISSN 1555-2101, PMID18363421, PMCIDPMC2409267.
    22. AI Rosa-Alcazar i inni, Psychological treatment of obsessive–compulsive disorder: a meta-analysis, „Clinical Psychology Review”, 28 (8), 2008, s. 1310–1325, DOI10.1016/j.cpr.2008.07.001, ISSN 0272-7358.
    23. Rebecca E. Stewart, Dianne L. Chambless, Cognitive–behavioral therapy for adult anxiety disorders in clinical practice: a meta-analysis of effectiveness studies., „Journal of Consulting and Clinical Psychology”, 77 (4), 2009, s. 595–606, DOI10.1037/a0016032, ISSN 1939-2117.
    24. Dean McKay i inni, Efficacy of cognitive-behavioral therapy for obsessive–compulsive disorder, „Psychiatry Research”, 225 (3), 2015, s. 236–246, DOI10.1016/j.psychres.2014.11.058, ISSN 0165-1781, PMID25937054.
    25. Joseph K. Carpenter i inni, Cognitive behavioral therapy for anxiety and related disorders: A meta-analysis of randomized placebo-controlled trials, „Depression and Anxiety”, 35 (6), 2018, s. 502–514, DOI10.1002/da.22728, ISSN 1520-6394, PMID29451967, PMCIDPMC5992015.
    26. Kristen S. Springer, Hannah C. Levy, David F. Tolin, Remission in CBT for adult anxiety disorders: a meta-analysis, „Clinical Psychology Review”, 61, 2018, s. 1–8, DOI10.1016/j.cpr.2018.03.002, ISSN 0272-7358, PMID29576326.
    27. D. Schwartze i inni, Efficacy of group psychotherapy for obsessive-compulsive disorder: A meta-analysis of randomized controlled trials, „Journal of Obsessive-Compulsive and Related Disorders”, 10, 2016, s. 49–61, DOI10.1016/j.jocrd.2016.05.001, ISSN 2211-3649.
    28. Pim Cuijpers i inni, Computer-aided psychotherapy for anxiety disorders: a meta-analytic review, „Cognitive Behaviour Therapy”, 38 (2), 2009, s. 66–82, DOI10.1080/16506070802694776, PMID20183688.
    29. Catrin Lewis, Jennifer Pearce, Jonathan I. Bisson, Efficacy, cost-effectiveness and acceptability of self-help interventions for anxiety disorders: systematic review, „The British Journal of Psychiatry”, 200 (1), 2012, s. 15–21, DOI10.1192/bjp.bp.110.084756, ISSN 0007-1250, PMID22215865.
    30. Filip K. Arnberg i inni, Internet-delivered psychological treatments for mood and anxiety disorders: a systematic review of their efficacy, safety, and cost-effectiveness, „PLOS ONE”, 9 (5), 2014, e98118, DOI10.1371/journal.pone.0098118, ISSN 1932-6203, PMID24844847, PMCIDPMC4028301.
    31. Andrea Pozza i inni, Computer-delivered cognitive-behavioural treatments for obsessive compulsive disorder: preliminary meta-analysis of randomized and non-randomized effectiveness trials, „The Cognitive Behaviour Therapist”, 7, 2014, DOI10.1017/S1754470X1400021X, ISSN 1754-470X.
    32. Davide Dettore, Andrea Pozza, Gerhard Andersson, Efficacy of technology-delivered Cognitive Behavioural Therapy for OCD versus control conditions, and in comparison with therapist-administered CBT: meta-analysis of randomized controlled trials, „Cognitive Behaviour Therapy”, 44 (3), 2015, s. 190–211, DOI10.1080/16506073.2015.1005660, PMID25705787.
    33. Caitlin P. Pearcy i inni, A systematic review and meta-analysis of self-help therapeutic interventions for obsessive–compulsive disorder: Is therapeutic contact key to overall improvement?, „Journal of Behavior Therapy and Experimental Psychiatry”, 51, 2016, s. 74–83, DOI10.1016/j.jbtep.2015.12.007, ISSN 0005-7916, PMID26794856.
    34. Ramin Sadeghi i inni, A systematic review and meta-analysis on controlled treatment trials of metacognitive therapy for anxiety disorders, „Journal of Research in Medical Sciences”, 20 (9), 2015, s. 901–909, DOI10.4103/1735-1995.170632, PMID26759579, PMCIDPMC4696377.
    35. J.E. Grant. Clinical practice: Obsessive-compulsive disorder. „N Engl J Med”. 371 (7), s. 646–653, 2014. DOI: 10.1056/NEJMcp1402176. PMID: 25119610. 
    36. Borwin Bandelow i inni, World Federation of Societies of Biological Psychiatry (WFSBP) Guidelines for the Pharmacological Treatment of Anxiety, Obsessive-Compulsive and Post-Traumatic Stress Disorders – First Revision, „The World Journal of Biological Psychiatry”, 9 (4), 2008, s. 248–312, DOI10.1080/15622970802465807.
    37. Ymkje Anna de Vries i inni, Initial severity and antidepressant efficacy for anxiety disorders, obsessive-compulsive disorder, and posttraumatic stress disorder: an individual patient data meta-analysis, „Depression and Anxiety”, 35 (6), 2018, s. 515–522, DOI10.1002/da.22737, ISSN 1091-4269, PMID29659102.
    38. M. Dold, M. Aigner, R. Lanzenberger, S. Kasper. Antipsychotic augmentation of serotonin reuptake inhibitors in treatment-resistant obsessive-compulsive disorder: a meta-analysis of double-blind, randomized, placebo-controlled trials. „Int J Neuropsychopharmacol”. 16 (3), s. 557–574, 2013. DOI: 10.1017/S1461145712000740. PMID: 22932229. 
    39. D. Veale, S. Miles, N. Smallcombe, H. Ghezai i inni. Atypical antipsychotic augmentation in SSRI treatment refractory obsessive-compulsive disorder: a systematic review and meta-analysis. „BMC Psychiatry”. 14, s. 317, 2014. DOI: 10.1186/s12888-014-0317-5. PMID: 25432131. PMCID: PMC4262998. 
    40. M. Dold, M. Aigner, S. Kasper, P.4.d.003 – augmentation of serotonin reuptake inhibitors with antipsychotic drugs in treatment-resistant obsessive-compulsive disorder: a meta-analysis, „European Neuropsychopharmacology”, 27, 2017, S1004–S1005, DOI10.1016/s0924-977x(17)31764-9, ISSN 0924-977X.
    41. Alicia Ruelaz Maher i inni, Efficacy and comparative effectiveness of atypical antipsychotic medications for off-label uses in adults. A systematic review and meta-analysis., „Journal of the American Medical Association”, 306 (12), 2011, s. 1359–1369, DOI10.1001/jama.2011.1360, ISSN 0098-7484, PMID21954480 [zarchiwizowane z adresu 2018-07-01].
    42. Taro Kishi, Yuki Matsuda, Nakao Iwata, Combination therapy of serotonin reuptake inhibitors and memantine for obsessive–compulsive disorder: a meta-analysis of double-blind, randomized, placebo-controlled trials, „Journal of Alzheimer’s Disease”, 64 (1), 2018, s. 43–48, DOI10.3233/jad-180237, ISSN 1387-2877, PMID29865079.
    43. R. Soleimani i inni, Protocol for a systematic review and meta-analysis of lithium, anticonvulsive or atypical antipsychotic drugs for treatment of refractory obsessive-compulsive disorder, „Journal of Medicine and Life”, 10 (4), 2017, s. 208–215, ISSN 1844-3117, PMID29362595, PMCIDPMC5771250.
    44. Joseph F. McGuire i inni, A meta-analysis of D-cycloserine in exposure-based treatment, „The Journal of Clinical Psychiatry”, 78 (02), 2016, s. 196–206, DOI10.4088/jcp.15r10334, ISSN 0160-6689, PMID27314661, PMCIDPMC5967394.
    45. David Mataix-Cols i inni, D-cycloserine augmentation of exposure-based Cognitive Behavior Therapy for anxiety, obsessive-compulsive, and posttraumatic stress disorders, „JAMA Psychiatry”, 74 (5), 2017, s. 501, DOI10.1001/jamapsychiatry.2016.3955, ISSN 2168-622X, PMID28122091 [zarchiwizowane z adresu 2019-07-03].
    46. Marcelo T. Berlim, Nicholas H. Neufeld, Frederique Van den Eynde, Repetitive transcranial magnetic stimulation (rTMS) for obsessive–compulsive disorder (OCD): An exploratory meta-analysis of randomized and sham-controlled trials, „Journal of Psychiatric Research”, 47 (8), 2013, s. 999–1006, DOI10.1016/j.jpsychires.2013.03.022, ISSN 0022-3956, PMID23615189.
    47. Dong-Dong Zhou i inni, An updated meta-analysis: Short-term therapeutic effects of repeated transcranial magnetic stimulation in treating obsessive-compulsive disorder, „Journal of Affective Disorders”, 215, 2017, s. 187–196, DOI10.1016/j.jad.2017.03.033, ISSN 0165-0327, PMID28340445.
    48. G.E. Berrios. Obsessive-compulsive disorder: its conceptual history in France during the 19th century. „Comprehensive Psychiatry”. 30 (4), s. 283–295, 1989. PMID: 2667880. 
    49. Rybakowski i Pilaczyńska 2011 ↓, s. 416.
    50. Francine R. Goldberg, Turn Box Office Movies Into Mental Health Opportunities: A Literature Review and Resource Guide for Clinicians and Educators, 8 lipca 2011 [dostęp 2019-10-25].
    51. Is This “As Good as It Gets?”: Popular Media’s Representation of OCD, OCD & Related Disorders Program, 5 października 2012 [dostęp 2019-10-25] (ang.).
    52. Matchstick Men, www.rcpsych.ac.uk/, 22 lutego 2015 [dostęp 2019-10-25] [zarchiwizowane z adresu 2015-02-22].
    53. Susan Stewart, Tony Shalhoub – Monk – Television, „The New York Times”, 16 września 2007, ISSN 0362-4331 [dostęp 2019-10-25] (ang.).
    54. WHAT IS OCD?, usanetwork.com, 17 grudnia 2008 [dostęp 2019-10-25] [zarchiwizowane z adresu 2008-12-17], Cytat: Obsessive-Compulsive Disorder is familiar to us through the character of Adrian Monk, who faces a daily struggle with his obsessions and compulsions. Although a fictional character, Monk’s plight is a reality for nearly 6 million Americans who suffer from OCD..
    55. Adam Janus, Nie tylko drżenie rąk, czyli o neurotyzmie na przykładzie nerwicy natręctw., www.psychologia.net.pl, 1 czerwca 2008 [dostęp 2020-12-15].
    56. Monika Piorun, "Dzień Świra" w czasach zarazy, czyli dlaczego co czwarty Polak podczas pandemii walczy z nerwicą?, naTemat, 14 listopada 2020 [dostęp 2020-12-15] (pol.).
    Płat czołowy (lobus frontalis) – parzysta część kresomózgowia ograniczona od tyłu bruzdą środkową, a od dołu bruzdą boczną półkuli mózgu.John Joseph "Jack" Nicholson (ur. 22 kwietnia 1937 w Neptune, New Jersey) – amerykański aktor, reżyser, scenarzysta i producent filmowy. Dwanaście razy nominowany do Oscara, trzykrotnie zdobył statuetkę.


    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Fluoksetyna – organiczny związek chemiczny stosowany jako lek tymoleptyczny, głównie w leczeniu zaburzeń depresyjnych oraz obsesyjno-kompulsyjnych. Ponadto znalazła zastosowanie pomocnicze w leczeniu żarłoczności psychicznej (Bulimia nervosa). Należy do grupy SSRI – Selective Serotonin Reuptake Inhibitor – selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny.
    Paroksetyna łac. Paroxetinum) – lek przeciwdepresyjny (tymoleptyk) z grupy SSRI, silny wybiórczy inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny.
    Cielesne zaburzenie dysmorficzne (ang. Body Dysmorphic Disorder, BDD) dawniej znane jako dysmorfofobia – zaburzenie psychiczne, charakteryzujące się występowaniem ciągłych obaw związanych z przekonaniem o nieestetycznym wyglądzie lub budowie ciała. Termin ma pochodzenie greckie. Słowo dysmorfia oznaczało w języku greckim brzydotę, szczególnie twarzy. Osoby z BDD zaabsorbowane są jednym lub wieloma defektami ciała, które przez innych są niezauważane lub spostrzegane są za niewielkie. Wady wyglądu mogą być ocenianie w mniej lub bardziej negatywny sposób np. mogą być uważane za nieatrakcyjne, ohydne lub nawet powodujące wygląd "jak u potwora". Obawy są intruzywne, niechciane, absorbujące czasowo (średnio 3-8 godzin dziennie) i zwykle trudne do kontrolowania. W odpowiedzi na obawy, pojawiają się powtarzające się zachowania lub myśli, którym towarzyszy lęk lub dysforia. Zachowania mają na celu poprawę, ukrycie wad, a także upewnienie się, co do wyglądu (np. częste przeglądanie się w lustrzanych odbiciach). W myślach, osoba z BDD, może bezustannie porównywać swój wygląd z innymi. Zaabsorbowanie wyglądem powoduje cierpienie i negatywnie wpływa na ważne sfery życia (np. utrudnia wchodzenie w związki czy podjęcie pracy).
    Jądro ogoniaste (łac. nucleus caudatus) – parzyste skupisko istoty szarej mózgu, jedno z jąder podstawy. Należy do prążkowia (striatum). Leży w sąsiedztwie komory bocznej, w ścianie bocznej rogu przedniego (cornu anterius), dalej biegnie w ścianie dolnej części środkowej komory bocznej i kończy się na powierzchni górnej rogu dolnego (cornu inferius). W ścianie rogu przedniego wymiar poprzeczny jądra jest najszerszy – jest to tzw. głowa jądra ogoniastego (caput nuclei caudati). Dalej położona część jądra to trzon (corpus nuclei caudati), przechodzący w ogon (cauda nuclei caudati).
    DSM-IV (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders) – klasyfikacja zaburzeń psychicznych Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego - APA. DSM-IV jest też obowiązującym standardem w armiach NATO. Jest umieszczona m.in. w wydanej w języku polskim publikacji "Kryteria Diagnostyczne według DSM-IV-TR", stanowiącym przekład najnowszej, poprawionej wersji czwartego wydania pod redakcją prof. Jacka Wciórki z Instytutu Psychiatrii i Neurologii. Nowa wersja DSM V, została wydana 18 maj 2013.
    Komediodramat, film tragikomiczny – utwór filmowy, który łączy w swej konstrukcji elementy komizmu, liryzmu i tragizmu, tworząc z nich zarazem komediową i dramatyczną wizję świata wywołującą zarówno śmiech, jak i współczucie widza.
    Wzgórze (łac. thalamus, ang. thalamus) - część międzymózgowia znajdująca się pod spoidłem wielkim. Przylega do niego podwzgórze.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.117 sek.