Zabudowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zabudowa – zespół (więcej niż jeden) obiektów architektury wypełniający dany skrawek powierzchni Ziemi (teren). Charakter (typ) zabudowy określa się odpowiednim przymiotnikiem.

Architektura (gr. αρχιτεκτονική architektonike) – nauka i sztuka projektowania, konstruowania i wykonywania budynków oraz innych budowli przestrzennych.Zabudowa zagrodowa – zabudowa: budynki mieszkalne, budynki gospodarcze lub inwentarskie w rodzinnych gospodarstwach rolnych, hodowlanych, ogrodniczych oraz w gospodarstwach leśnych; zespół budynków obejmujący wiejski dom mieszkalny i zabudowania gospodarskie, położony w obrębie jednego podwórza, najczęściej otoczone płotem.

Zabudowa w Polsce[ | edytuj kod]

Zabudowa podmiejska w Niemczu

Podstawowe typy zabudowy według polskiego prawa to:

  • zabudowa miejska – zagospodarowanie przestrzeni, pozwalające na pełnienie funkcji miejskich
  • zabudowa zagrodowasiedlisko składające się z kilku obiektów gospodarczych, zlokalizowane na działce rolnej,
  • zabudowa bliźniacza (pot. bliźniak) – sformułowanie użyte w art. 3 pkt 2a Prawa budowlanego, oznaczające charakterystyczny sposób sytuowania dwóch (bliźniaki są zawsze dwa) budynków mieszkalnych jednorodzinnych, będących swoimi kopiami w lustrzanym odbiciu i usytuowanych bezpośrednio przy sobie z pozostawieniem minimalnej dylatacji konstrukcyjnej umożliwiającej ewentualne ich późniejsze niejednoczesne wyburzenie.
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. SJP - zabudowa (pol.). [dostęp 2018-01-11].
    2. Zabudowa zagrodowa w świetle prawa (pol.). [dostęp 2015-07-18].
    3. Dz.U. z 2020 r. poz. 1333




    Reklama