Yunyan Tansheng

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Yunyan Tansheng (ur. 780, zm. 841; 雲巖曇晟, pinyin Yúnyán Tánshéng; kor. 운암담성 Unam Tamsŏng, jap. Ungan Donjō, wiet. Vân Nham Đàm Thạnh) – chiński mistrz chan, uczeń mistrza Yaoshana Weiyana. Prekursor szkoły caodong.

Stupa (sanskr. स्तूप stūpa; pali थुप thūpa, język tajski: เจติย czedi; język laotański that; jap. 卒塔婆 sotoba, kopiec, szczyt) – najprostszy typ budowli sakralnej buddyjskiej, rzadziej dźinijskiej, wywodzącej się z Indii, pełniącej funkcję relikwiarza. Ze względu na architekturę jest niezwykle odporna na trzęsienia ziemi. Na terenie Sri Lanki ten typ budowli nosi nazwę dagoby, w Tajlandii – czedi, w Indonezji – candi, w Bhutanie, Nepalu i w Tybecie – czortenu, w Mongolii – suburganu.Shishuang Qingzhu (石霜慶諸; ur. 807, zm. 888; kor. Sŏksang Kyŏngjŏ, jap. Sekisō Keisho, wiet. Thạch Sương Khánh Chư) – chiński mistrz chan, uczeń mistrza chan Daowu Yuanzhi.

Życiorys[ | edytuj kod]

Mistrz Yunyan pochodził z dawnego Jianchangu, które położone było ok. 30 km na północ od dzisiejszego Nanchangu w prowincji Jiangxi.

Początkowo był uczniem mistrza Baizhanga Huaihaia, jednak po 20 latach praktyki wciąż nie osiągnął oświecenia. Po śmierci nauczyciela Yunyan rozpoczął wędrówkę po Chinach w celu znalezienia odpowiedniego mistrza chan. Przebywał u wielu nauczycieli i w końcu zdecydował się zostać uczniem mistrrza Yaoshana Weiyana (751834).

Klasztor buddyjski (chiń. si 寺; kor. sa 사; jap. 寺 ji lub tera; wiet. tự lub chùa) – budynek lub kompleks budynków, w którym przebywają i praktykują mnisi buddyjscy lub mniszki buddyjskie. Jest to centrum religijnego, duchowego i nieraz naukowego życia w buddyzmie.Qingyuan Xingsi (青原行思; ur. 660, zm. 740) kor. Chǒngwǒn Haengsa, jap. Seigen Gyōshi, wiet. Thanh Nguyên Hành Tư) – chiński mistrz chan Południowej szkoły chanu. Znany także jako Jizhou Xingsi i Qingzhu Xingsi.

W czasie praktyki u Yaoshana jego najbliższym przyjacielem był brat dharmiczny Daowu Yuanzhi (769835). Zapisane rozmowy pomiędzy nimi były szeroko znane i cytowane przez nauczycieli nawet w wiele pokoleń po ich śmierci.

Po osiągnięciu oświecenia i samodzielności, Yunyan przebywał w klasztorze na górze Yunyan w Tanzhou, w pobliżu dzisiejszego Changsha. Pewnego dnia Yaoshan powiedział Słyszałem, że potrafisz powstrzymać lwy. Czy tak jest? Yunyan powiedział Tak. Yaoshan powiedział Jak wiele możesz powstrzymać? Yunyan powiedział Sześć. Yaoshan powiedział Ja też mogę je powstrzymać. Yunyan spytał Jak wiele mistrz powstrzymał? Yaoshan powiedział Jednego. Yunyan powiedział Jeden jest sześć. Sześć jest jeden. Yunyan robił herbatę. Daowu spytał go Dla kogo robisz herbatę? Yunyan powiedział Tam jest ktoś, kto jej chce. Daowu powiedział Dlaczego nie pozwolisz mu zrobić herbaty samemu? Yunyan powiedział Na szczęście jestem tutaj aby ją zrobić.

W 841 r. mistrz poczuł się chory. Wydał odpowiednie rozporządzenia i wykąpał się. Głównemu mnichowi nakazał przygotować ucztę następnego dnia z okazji odejścia mnicha. Wieczorem zmarł.

Dongshan Liangjie (ur. 807, zm. 869) (洞山良价) (Tung-shan Liang-chieh) (kor. Tongsan Lianggye. ( ) | jap. Tōzan Ryōkan ( ) | wiet. Động Sơn Lương Giới) – mistrz chan założyciel szkoły caodong.Dajian Huineng (曹渓慧能; ur. 638; zm. 713) – chiński mistrz chan, założyciel małej szkoły chan, zwanej szkołą południową lub nagłego oświecenia. Po działaniach jego ucznia Hezego Shenhuia uznany za Szóstego Patriarchę. Stworzył ideologiczne i praktyczne podstawy w pełni rozwiniętego chanu.

Po jego kremacji pozostało w popiele tysiąc świętych relikwii, które zostały umieszczone w stupie.

Mistrz otrzymał pośmiertny tytuł Wielki Nauczyciel Bez Zamieszkania.

Występuje w gong’anach 70, 72, 89 z Biyan lu i 49, 54 z Congrong lu.

Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Yaoshan Weiyan (藥山惟儼; ur. 745, zm. 828); kor. Yaksan Yuǒm; jap. Yakusan Igen; wiet. Dược Sơn Duy Nghiễm) – chiński mistrz chan szkoły hongzhou, uczeń mistrza chan Shitou Xiqiana.
Changsha (chin. upr.: 长沙; chin. trad.: 長沙; pinyin: Chángshā) – miasto o statusie prefektury miejskiej w środkowych Chinach, ośrodek administracyjny prowincji Hunan, port nad rzeką Xiang Jiang (uchodzi do jeziora Dongting Hu). W 2010 roku liczba mieszkańców miasta wynosiła 2 323 490. Prefektura miejska w 1999 roku liczyła 5 917 756 mieszkańców. Ośrodek szkolnictwa wyższego, przemysłu bawełnianego, spożywczego, elektrotechnicznego, hutniczego i maszynowego oraz hafciarstwa.
Bodhidharma (skt बोधिधर्म; chiń Putidamo 菩提达摩; kor. Pori Dalma; jap. Bodai Daruma; wiet. Bồ-đề-đạt-ma) – na wpół legendarna postać buddyzmu mahajany. Był 28. patriarchą buddyzmu indyjskiego i pierwszym patriarchą buddyzmu chan). Za pierwszego patriarchę uważa go także buddyzm zen, będący kontynuacją chan. Tradycja mówi, że przybył z Indii do Chin, by przynieść przekaz Dharmy Buddy. Mimo że istnieją dokumenty chińskie, które wspominają mnicha buddyjskiego o takim imieniu, są też głosy negujące prawdziwość legendy.
Daowu Yuanzhi (道吾圓智; ur. 769, zm. 835) (kor. Too Wǒnji ( ); jap. Dōgo Enchi ( ); wiet. Đạo Ngô Viên Trí) – chiński mistrz chan.
Język japoński (jap. 日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.
WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.

Reklama