Yoshinobu Tokugawa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Yoshinobu Tokugawa (jap. 徳川 慶喜 Tokugawa Yoshinobu; ur. 28 października 1837, zm. 22 listopada 1913) – piętnasty i zarazem ostatni władca siogunatu Tokugawa. Początkowo miał na celu reformę kraju, jednak po niepowodzeniach politycznych abdykował w 1867. Po oddaniu władzy cesarzowi usunął się w cień, dożywając swoich dni w prefekturze Shizuoka.

Pałac Cesarski w Tokio (jap. 皇居, Kōkyo) to główna rezydencja cesarza Japonii. Znajduje się w dzielnicy Chiyoda, bardzo blisko stacji kolejowej Tokio. Powierzchnia całego zespołu pałacowego, z kompleksami budynków o różnym przeznaczeniu, równa jest powierzchni Parku Centralnego w Nowym Jorku i wynosi 341 hektarów.Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang. United States, US, United States of America, USA) – federacyjne państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu i Oceanem Atlantyckim od wschodu.

Wczesne życie[ | edytuj kod]

Urodził się w Mito, w prowincji Hitachi, jako siódmy syn Nariakiego Tokugawy, daimyō Mito. Byli oni jedną z trzech gałęzi klanu Tokugawa, które kwalifikowały się do wyboru na stanowisko sioguna. Początkowo nazywał się Shichirōma Matsudaira, dzięki staraniom ojca został przyjęty do Hitotsubashi – głównej rodziny Tokugawa, dzięki czemu miał większe szanse, aby w przyszłości zostać siogunem.

Japonia (jap. 日本, trb. Nihon lub Nippon) – państwo wyspiarskie usytuowane na wąskim łańcuchu wysp na zachodnim Pacyfiku, u wschodnich wybrzeży Azji, o długości 3,3 tys. km. Archipelag rozciąga się niemal południkowo (Japończycy utrzymują, że ich kraj ma kształt „trzydniowego Księżyca”) pomiędzy 45°33′ a 20°25′ stopniem szerokości północnej, od Morza Ochockiego na północy do Morza Wschodniochińskiego i Tajwanu na południu. Stolica Tokio jest usytuowana prawie dokładnie na tej samej szerokości geograficznej co Ateny, Pekin, Teheran i Waszyngton.II Cesarstwo Francuskie – Państwo francuskie, którego początek datuje się na koronację Napoleona III na Cesarza Francuzów 2 grudnia 1852 roku, koniec zaś na wrzesień 1870 r. (proklamacja III Republiki Francuskiej).

W 1847 stał się głową rodu, wtedy też przybrał imię Yoshinobu. Po śmierci trzynastego sioguna, Iesady Tokugawy, w 1858 został mianowany dziedzicem. Wśród zaufanych podwładnych był chwalony za umiejętności zarządzania, jednak frakcja opozycyjna, przewodzona przez Naosuke Ii, wygrała wyścig o stanowisko sioguna. Ich kandydat, Yoshitomi Tokugawa, został mianowany na czternastego sioguna. Yoshinobu został poddany aresztowi oraz zabrano mu prawo do przewodzenia Hitotsubashi.

Daimyō (jap. 大名, daimyō) – panowie feudalni w średniowiecznej Japonii, po rozpoczęciu tzw. ery feudalnej (784 r.) potężni i wpływowi władcy ziemscy. Daimyō zarządzali całymi wioskami i miastami, a do dyspozycji mieli własne oddziały samurajów. Za rządów siogunów z rodu Tokugawów nastąpił podział daimyō na fudai-daimyō – bezpośrednich wasali sioguna, którzy byli spokrewnieni i związani z rodem Tokugawa jeszcze przed objęciem przez nich władzy – oraz tozama-daimyō, nie spokrewnionych z Tokugawami, ale uważających się za co najmniej im równych.Epoka Edo (jap. 江戸時代, Edo-jidai, 1603-1868) – okres w historii Japonii, w którym rzeczywistą władzę sprawowali sioguni z rodu Tokugawa.
Yoshinobu Tokugawa podczas obrony cesarskiego pałacu w 1864, wraz z Katamorim Matsudairą, podczas incydentu Kinmon

Rządy Naosuke Ii były nieudolne. Doprowadził do konfliktów i rozłamu politycznego. Po jego zamordowaniu w 1860, Yoshinobu został ponownie mianowany głową rodu oraz został wyznaczony na strażnika sioguna (shōgun kōken-shoku). W tym samym czasie, jego dwaj najbliżsi sojusznicy, Yoshinaga Matsudaira i Katamori Matsudaira, zostali powołani na wysokie stanowiska związane z bezpieczeństwem i zarządzaniem siłami porządkowymi.

International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Iesada Tokugawa (jap. 徳川家定, Tokugawa Iesada, ur. 6 maja 1824, zm. 14 sierpnia 1858) – trzynasty siogun z rodu Tokugawa, rządzący Japonią w latach 1853–1858. Zmarł bezpotomnie w wieku 34 lat.

W 1864 roku, Yoshinobu, jako głównodowodzący obrony Cesarskiego Pałacu, udaremnił zdobycie bramy Hamaguri (Hamaguri-gomon) przez siły Chōshū. Wydarzenie to później nazwano incydentem Kinmon. Zwycięstwo udało się dzięki koalicji sił Aizu i Satsumy.

Podstrony: 1 [2] [3] [4]




Warto wiedzieć że... beta

Chōshū (jap. 長州, Chōshū) - lenno (jap. han 藩), domena feudalna w Japonii, obecnie północno-zachodnia część prefektury Yamaguchi. Stolica hanu znajdowała się w Hagi.
Język japoński (jap. 日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.
Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
Bitwa pod Toba-Fushimi (jap. 鳥羽・伏見の戦い, Toba-Fushimi no tatakai) – pierwsza większa bitwa wojny Boshin, w której pod Fushimi starły się procesarskie siły domen Satsumy, Chōshū oraz Tosy z wojskami siogunatu Tokugawów. Zakończyła się zdecydowanym zwycięstwem stronnictwa cesarskiego.
WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
Tosa (jap. 土佐藩, Tosa-han), także Kōchi (jap. 高知藩, Kōchi-han) – domena feudalna w Japonii funkcjonująca w okresie epoki Edo. Obejmowała całe terytorium prowincji Tosa (obecnie prefektura Kōchi), a jej siedziba administracyjna znajdowała się w Kōchi. Domeną zarządzał ród Yamanouchi.
Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.

Reklama