• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Yaoshan Weiyan



    Podstrony: [1] 2 [3]
    Przeczytaj także...
    Chan (chin. 禪 pinyin: chán; sans. ध्यान dhyāna ; kor. sŏn (선), sŏn chong (선종); jap. zen (禅), zen shū (禅宗); wiet. thiền, thiền tông) – jedna z najważniejszych szkół chińskiego buddyzmu, założona w VI wieku przez Bodhidharmę. Szkoła ta należy do praktycznej i medytacyjnej tradycji buddyzmu, w odróżnieniu od teoretycznej i filozoficznej tradycji doktrynalnej.Stupa (sanskr. स्तूप stūpa; pali थुप thūpa, język tajski: เจติย czedi; język laotański that; jap. 卒塔婆 sotoba, kopiec, szczyt) – najprostszy typ budowli sakralnej buddyjskiej, rzadziej dźinijskiej, wywodzącej się z Indii, pełniącej funkcję relikwiarza. Ze względu na architekturę jest niezwykle odporna na trzęsienia ziemi. Na terenie Sri Lanki ten typ budowli nosi nazwę dagoby, w Tajlandii – czedi, w Indonezji – candi, w Bhutanie, Nepalu i w Tybecie – czortenu, w Mongolii – suburganu.
    Uczniowie i nauki[ | edytuj kod]

    Linia przekazu mistrza Yaoshana okazała się w historii chanu niezwykle ważna. Według zapisów miał 10 spadkobierców Dharmy. Najważniejszymi uczniami byli bracia Yunyan Tansheng (782841) i Daowu Yuanzhi (769835). Nieco mniejsze znaczenie miał Huating Dejian.

    Nauki Yaoshana poprzez tych uczniów zostały przekazane ich uczniom: Dongshanowi Langjiemu (założycielowi szkoły caodong) i Shishuangowi Qingzhu. Dzięki nim linia przekazu zapoczątkowana przez Shitou Xiqiana rozwinęła się niezwykle i w X w. stanowiąc liczne i żywotne frakcje szkoły chan.

    Shishuang Qingzhu (石霜慶諸; ur. 807, zm. 888; kor. Sŏksang Kyŏngjŏ, jap. Sekisō Keisho, wiet. Thạch Sương Khánh Chư) – chiński mistrz chan, uczeń mistrza chan Daowu Yuanzhi.Klasztor buddyjski (chiń. si 寺; kor. sa 사; jap. 寺 ji lub tera; wiet. tự lub chùa) – budynek lub kompleks budynków, w którym przebywają i praktykują mnisi buddyjscy lub mniszki buddyjskie. Jest to centrum religijnego, duchowego i nieraz naukowego życia w buddyzmie.

    Wszystkie zapisane rozmowy z uczniami świadczą o tym, że Yaoshan zdystansował się od dawnego, doktrynalnie nastawionego buddyzmu. Gdy Li Ao zapytał go Czym jest moralność (śila), medytacja (samādhi) i mądrość (prajñā)? – a więc trzy podstawy lub filary buddyjskiej ścieżki – Yaoshan odparł Nie mam takich starych narzędzi koło siebie. Podkreślał więc czysty umysł własnej natury, co było ogólną ideą wczesnego chanu. Pozostawał także bardzo bliski stylowi szkoły hongzhou mistrza Mazu.

    Yunyan Tansheng (雲巖曇晟; ur. 780, zm. 841; kor. Unam Tamsŭng, jap. Ungan Donjō, wiet. Vân Nham Đàm Thạnh) – chiński mistrz chan, uczeń mistrza Yaoshana Weiyana. Prekursor szkoły caodong.Qingyuan Xingsi (青原行思; ur. 660, zm. 740) kor. Chǒngwǒn Haengsa, jap. Seigen Gyōshi, wiet. Thanh Nguyên Hành Tư) – chiński mistrz chan Południowej szkoły chanu. Znany także jako Jizhou Xingsi i Qingzhu Xingsi.

    Jednak jego epitafium przedstawia go jako bardzo konserwatywnego mistrza chan, który nauczał sutr i prowadził życie poddane samokontroli. Jest to w sprzeczności z wszystkimi innymi przekazami o mistrzu.

    Jak zwykle, jeśli chodzi o wspólnych uczniów Shitou Xiqiana i Mazu Daoyi, kontrowersją pozostaje, czyim był spadkobiercą. Jinhua Jia umieszcza go raczej w gronie uczniów Mazu.

    Linia przekazu[ | edytuj kod]

    Pierwsza liczba oznacza ilość pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.

    Dongshan Liangjie (ur. 807, zm. 869) (洞山良价) (Tung-shan Liang-chieh) (kor. Tongsan Lianggye. ( ) | jap. Tōzan Ryōkan ( ) | wiet. Động Sơn Lương Giới) – mistrz chan założyciel szkoły caodong.Dajian Huineng (曹渓慧能; ur. 638; zm. 713) – chiński mistrz chan, założyciel małej szkoły chan, zwanej szkołą południową lub nagłego oświecenia. Po działaniach jego ucznia Hezego Shenhuia uznany za Szóstego Patriarchę. Stworzył ideologiczne i praktyczne podstawy w pełni rozwiniętego chanu.

    Druga liczba oznacza ilość pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin.

  • 33/6. Dajian Huineng (638713)
  • 34/7. Qingyuan Xingsi (660740)
  • 35/8. Shitou Xiqian (700790)
  • 36/9. Yaoshan Weiyan (751834)
  • 37/10. Chuanzi Decheng (bd)
  • 37/10. Huating Dejian (bd)
  • 38/11. Jiashan (bd)
  • 39/12. Haihu (bd)
  • 37/10. Yunyan Tansheng (782841)
  • 38/11. Dongshan Liangjie (806869) szkoła caodong
  • 37/10. Daowu Yuanzhi (769853)
  • '38/11. Jianyuan Zhongxing (bd)
  • 38/11. Shishuang Qingzhu (805889)
  • 39/12. Yungai Yuanquan (bd)
  • 40/13. Yungai Jingquan (bd)
  • 39/12. Jiufeng Daoqian (zm. 921)
  • 40/13. Heshan Wuyin (891960)
  • 40/13. Baofeng Yanmao (bd)
  • 40/13. Guangmu Xingxiu (bd)
  • 40/13. Tong’an Changcha (bd)
  • 40/13. Letan Kuangwu (bd)
  • 39/12. Daguang Juhui (836903)
  • Chuanzi Decheng (chiń.: 船字德誠; pinyin: Chuánzì Déchéng; bd) (kor.; jap. Sensu Tokujō; wiet.) – chiński mistrz chan z południowej szkoły chan.Linji zong (臨濟宗) – szkoła chan założona przez chińskiego mistrza chan Linji Yixuana około 850 r. Była spadkobierczynią szkoły hongzhou, stosowała więc różne, nieraz ekstremalne, sposoby nauczania z mocnym naciskiem na praktykę gong’anową.


    Podstrony: [1] 2 [3]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Bodhidharma (skt बोधिधर्म; chiń Putidamo 菩提达摩; kor. Pori Dalma; jap. Bodai Daruma; wiet. Bồ-đề-đạt-ma) – na wpół legendarna postać buddyzmu mahajany. Był 28. patriarchą buddyzmu indyjskiego i pierwszym patriarchą buddyzmu chan). Za pierwszego patriarchę uważa go także buddyzm zen, będący kontynuacją chan. Tradycja mówi, że przybył z Indii do Chin, by przynieść przekaz Dharmy Buddy. Mimo że istnieją dokumenty chińskie, które wspominają mnicha buddyjskiego o takim imieniu, są też głosy negujące prawdziwość legendy.
    Daowu Yuanzhi (道吾圓智; ur. 769, zm. 835) (kor. Too Wǒnji ( ); jap. Dōgo Enchi ( ); wiet. Đạo Ngô Viên Trí) – chiński mistrz chan.
    Język japoński (jap. 日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.
    Tipitaka – zbiór nauk buddyjskich, spisany w języku palijskim. Tipitaka nazywana jest kanonem palijskim, składa się z trzech części – koszy (w Polsce spotyka się określenie "Trójkosz"):
    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
    Chaozhou (chin.: 潮州; pinyin: Cháozhōu) – miasto o statusie prefektury miejskiej w południowych Chinach, w prowincji Guangdong. W 2010 roku liczba mieszkańców miasta wynosiła 520 199. Prefektura miejska w 1999 roku liczyła 2 424 528 mieszkańców.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.844 sek.