XVII dynastia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

XVII dynastia tebańska – dynastia władców starożytnego Egiptu, rezydujących w Tebach, panujących w Górnym Egipcie, będąca kontynuacją XIII dynastii, tebańskiej, płacąca trybut władcom hyksoskim, panującym w Dolnym i Środkowym Egipcie. Panowała w latach 1650–1550 p.n.e.

XIII dynastia – dynastia władców starożytnego Egiptu, rezydujących, początkowo w Iczi-taui i władających całym krajem, a następnie rezydujących w Tebach, rywalizujących z władcami Ksois z XIV dynastii i władcami Awaris, stanowiącymi dynastie hyksoskie; XV i XVI, konkurujące później z XVII dynastią tebańską, będącą kontynuacją tejże, XIII dynastii. Panowała w latach 1794-1648 p.n.e. (??). Listy królewskie wymieniają ponad 50 władców tej dynastii, a kolejność i lata ich panowania stanowią, nieprzerwanie, temat dyskusji.Teby (egip. Uaset, gr. Θῆβαι - Thēbai, u Homera Stubramne) - starożytne miasto w Górnym Egipcie, położone nad Nilem, ok. 600 km na południe od dzisiejszego Kairu.

Daty oraz kolejność panowania poszczególnych władców nie są pewne i stanowią przedmiot dociekań wielu znakomitych znawców tematu. Ze względu na nieliczne znaleziska archeologiczne oraz niekompletne lub zniszczone fragmentu Papirusu Turyńskiego, imiona oraz lata panowania niektórych władców są wielce problematyczne. W artykule niniejszym uwidoczniono daty panowania według Ryholta oraz jego przyporządkowanie kilku władców do XVI dynastii.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Nicolas Grimal: A History of Ancient Egypt. Oxford, UK & Cambridge, USA: Blackwell, 1994. ISBN 0-631-17472-9.




  • Reklama