Wyspa barierowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Elementy wybrzeża – wyspa barierowa (Barier island)

Wyspa barierowa – jedna z lądowych form akumulacyjnych powstających wzdłuż wybrzeża w wyniku wzdłużbrzegowego i poprzecznego do brzegu przemieszczania się osadów, w miejscach spadku energii fal. Mają najczęściej postać wąskich i długich piaszczystych i piaszczysto-żwirowych utworów o niewielkim wyniesieniu ponad poziom morza.

Osady morskie - są to utwory powstałe na powierzchni Ziemi, w środowisku morskim, w wyniku nagromadzenia materiału organicznego lub skalnego przez różne czynniki.Sea Islands - łańcuch wysp pływowych i barierowych leżących wzdłuż Atlantyckich wybrzeży południowych stanów USA. Ich liczba wynosi ponad 100 i są rozmieszczone pomiędzy ujściem rzeki Santee w Karolinie Południowej a ujściem rzeki św. Jana na Florydzie.

Łańcuch wysp barierowych osłania ok. 10 proc. wybrzeży świata. Długość tych łańcuchów wynosi 20 783 km. Trzy czwarte takich wysp znajduje się na półkuli północnej. U wybrzeży USA jest ich aż 405, a duże ich nagromadzenie to m.in. Sea Islands leżące u wybrzeży Karoliny Południowej i Georgii.

Akumulacja (agradacja, depozycja, namywanie, nanoszenie) – geologiczny proces gromadzenia się osadów (okruchów mineralnych, skał, szczątek roślin i zwierząt) na dnie zagłębień terenu w wyniku działania:Padre Island - największa na świecie wyspa barierowa, zlokalizowana u wybrzeży amerykańskiego stanu Teksas, a także druga największa wyspa Stanów Zjednoczonych po Long Island. Nazwana tak na cześć Padre José Nicolás Ballí, pierwszego ewangelizatora w hrabstwie Cameron. Jej długość przekracza 183 km, a szerokość waha się od kilkudziesięciu metrów do 3 km. Na południu sięga do South Padre Island, a na północy kończy się na wysokości miasta Corpus Christi; z wybrzeżem przy dwóch końcach łączy ją połączenie drogowe, a oddziela Laguna Madre. W łańcuchu wysp barierowych na północ leży Mustang Island, a na południe Brazos Island. Padre Island zbudowana jest w całości z piasku i powstała zaledwie kilka tysięcy lat temu. Od 1964 jest przedzielona na dwie części przez sztucznie zbudowany kanał. Jest częściowo chroniona przez park narodowy, choć na terenach nim nieobjętych znajdują się osiedla ludzkie.

Za największą wyspę barierową uznaje się Padre Island, leżącą wzdłuż teksańskiego wybrzeża Zatoki Meksykańskiej, której długość przekracza 130 km, a szerokość nie przekracza 3 km.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. GEOMORFOLOGIA BRZEGÓW MORSKICH – Akademia Morska w Gdyni. [dostęp 2011-06-09].
  2. Krzysztof Urbański: Setki tajemniczych wysp. Portal Rzeczpospolita. [dostęp 2011-06-09].




Warto wiedzieć że... beta

Zatoka Meksykańska (ang. Gulf of Mexico, hiszp. Golfo de México) – zatoka w zachodniej części Oceanu Atlantyckiego u wybrzeży Ameryki Północnej. Leży między półwyspami Jukatan i Floryda, od otwartego oceanu i Morza Karaibskiego ogradza ją wyspa Kuba. Z akwenem Morza Karaibskiego połączone jest przez Cieśninę Jukatańską, a z otwartym oceanem – Cieśniną Florydzką. Kraje leżące nad zatoką to Kuba, Meksyk i Stany Zjednoczone.

Reklama