• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wysoczyzna Polanowska



    Podstrony: [1] [2] [3] 4
    Przeczytaj także...
    Czernica, kaczka czernica, (Aythya fuligula) – gatunek średniego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych (Anatidae). Zamieszkuje północną Eurazję w pasie od Islandii i Wielkiej Brytanii po Kamczatkę. Na południu osiąga Europę Środkową, północną Mongolię i Hokkaido – zasadniczo jest to pas pomiędzy 70°N a 48°N.Grabowa (niem. Grabow) – rzeka Pobrzeży Południowobałtyckich, o długości 74 km. Dorzecze Grabowej obejmuje obszar o powierzchni 536 km².
    Przypisy[ | edytuj kod]
    1. Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2014, s. 73. ISBN 978-83-01-16022-7.
    2. Janina Jasnowska, Mieczysław Jasnowski: Pojezierze Zachodniopomorskie. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1983, s. 202–208, seria: Przyroda polska. ISBN 83-214-0359-X.
    3. Jerzy Kondracki, Andrzej Richling. Regiony fizycznogeograficzne, skala 1:1500 000. Warszawa: Główny Geodeta Kraju, 1994.
    4. Tomasz Larczyński, Wikipedia (nie zawsze) prawdę ci powie, „Rowertour”, 2, Poznań: Dom Wydawniczy Kruszona, luty 2016, ISSN 1898-8512.
    5. Jerzy Kondracki: Geografia Polski. Mezoregiony fizyczno-geograficzne. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994. ISBN 978-83-01-11422-3.
    6. Janina Jasnowska, Mieczysław Jasnowski: Pojezierze Zachodniopomorskie. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1983, s. 5, seria: Przyroda polska. ISBN 83-214-0359-X.
    7. Hanna Soszka: Analiza zmian stanu jednolitych części wód powierzchniowych jeziornych reperowych badanych w latach 2010–2013. Główny Inspektorat Ochrony Środowiska. [dostęp 2017-08-02].
    8. Dorota Cydzik, Hanna Soszka: Atlas stanu czystości jezior Polski badanych w latach 1979–1983. Warszawa: Wydawnictwa Geologiczne, 1988, s. 135–145. ISBN 83-220-0338-2.
    9. Zespół przyrodniczo-krajobrazowy „Jezioro Jasień” (pol.). Park Krajobrazowy „Dolina Słupi”. [dostęp 2017-08-02].
    10. Rezerwat przyrody „Gniazda orła bielika” (pol.). Park Krajobrazowy „Dolina Słupi”. [dostęp 2017-08-02].
    11. Mateusz Ciechanowski: Podziemny spis powszechny (pol.). Polskie Towarzystwo Ochrony Przyrody „Salamandra”. [dostęp 2017-08-02].
    12. Program Ochrony Środowiska dla Gminy Dębnica Kaszubska na lata 2014–2017 z perspektywą do roku 2021 (pol.). Urząd Gminy Dębnica Kaszubska. s. 34. [dostęp 2017-08-02].
    13. Roman Zielony, Anna Kliczkowska: Regionalizacja przyrodniczo-leśna Polski 2010. Warszawa: Centrum Informacyjne Lasów Państwowych, 2012, s. 90–91. ISBN 978-83-61633-62-4.
    14. Rezerwat przyrody „Dolina Huczka” (pol.). Park Krajobrazowy „Dolina Słupi”. [dostęp 2017-08-02].
    15. Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody – „Wieleń” (pol.). Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2017-08-02].
    16. Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody – „Torfowisko Potoczek” (pol.). Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2017-08-02].
    17. Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody – „Torfowisko Zieliń Miastecki” (pol.). Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2017-08-02].
    18. Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody – „Źródliskowe Torfowisko” (pol.). Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2017-08-02].
    19. Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody – „Mechowiska Czaple” (pol.). Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2017-08-02].
    20. Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody – „Skotawskie Łąki” (pol.). Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2017-08-02].
    21. Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody – „Dolina Huczka” (pol.). Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2017-08-02].
    22. Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody – „Rezerwat na Rzece Grabowej” (pol.). Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2017-08-02].
    23. Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody – „Gniazda orła bielika” (pol.). Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2017-08-02].
    24. Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody – „Gołębia Góra” (pol.). Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2017-08-02].
    25. Orzeczenie nr 8/194 Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Koszalinie o uznaniu za pomnik przyrody z dnia 20 października 1971 r.
    Jasień (Jezioro Jasieńskie) (kaszb. Jezero Jaséńsczé, niem. Jassener See) - jezioro rynnowe leżące na Pojezierzu Bytowskim w powiecie bytowskim (województwo pomorskie) o powierzchni 577,2 ha o urozmaiconej linii brzegowej z siedmioma wyspami. Dzieli się w sposób naturalny na dwa akweny (Jasień Północny i Jasień Południowy) połączone wąską cieśniną. Z jeziora bierze swój początek rzeka Łupawa. Jezioro znajduje się na obszarze Parku Krajobrazowego Dolina Słupi. Przez wspomnianą cieśninę przebiega most drogowy, którego przęsło znajduje się nieco ponad 1m nad lustrem wody. Oznacza to, że łódź żaglowa musi położyć maszt, aby przepłynąć tę cieśninę. Na północnym krańcu jeziora w m. Zawiaty zlokalizowany jest ośrodek wypoczynkowy z wypożyczalnią sprzętu wodnego. Północno-wschodni kraniec jeziora łączy się poprzez dostępne dla kajaków, kanadyjek i lekkich łodzi płytkie zarośnięte szuwarami przejście z niewielkim Jeziorem Otnoga, którego długość nie przekracza 1 km. Na wschodnim brzegu J. Otnoga znajduje się dogodna do biwakowania polana z małym pomostem. W rejonie cieśniny łączącej dwie główne części Jeziora Jasień (Północną i Południową) położona jest wioska rybacka. Przy jednej z wysp Jasienia Południowego na głębokości ok. 1-1,5m spoczywa drewniany wrak kutra długości ok. 12 m, który wyraźnie wystaje ponad wodę. Południowo-zachodni brzeg Jasienia Południowego zajmuje miejscowość Łupawsko z dwoma ośrodkami wczasowymi wyposażonymi w spore pomosty, kąpieliska i wypożyczalnie sprzętu wodnego. Południowy kraniec Jasienia Południowego posiada "wyjście" ciekiem wodnym o słabym nurcie w stronę Jeziora Obrowo. Struga ta, choć płytka, ma długość ok 300 m i jest dostępna dla kajaków, kanadyjek, a nawet lekkich płaskodennych łodzi wiosłowych. Trzeba jednak kalkulować przepychanie łodzi przez płycizny, niską kładkę nad strugą (prześwit ok. 1m) oraz przebiegający pod ulicą betonowy tunel o długości ok. 20 m i szerokości 1,3 m przy lustrze wody (ok. 30 cm powyżej lustra tunel jest szerszy, co umożliwia przepłynięcie łódki szerszej, niż 1,3m zakładając przechylenie jej na burtę. Wyjście na J. Obrowo jest zarośnięte szuwarami. J. Obrowo jest malownicze, zalesione, przekracza długość 1km, a w swym północno-zachodnim krańcu posiada łąkę z ławami biesiadnymi oraz dogodnym miejscem do biwakowania i wodowania łodzi (bezpośredni dostęp do ulicy). Pomiędzy Jeziorem Jasień, a J. Obrowo, przy drodze zlokalizowana jest leśniczówka.Nocek rudy (nocek nadwodny, nocek Daubentona, Myotis daubentonii) – gatunek ssaka z rzędu nietoperzy, pospolity w całej Polsce, z wyjątkiem terenów ubogich w zbiorniki i cieki wodne.


    Podstrony: [1] [2] [3] 4



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Stan ekologiczny – pojęcie z zakresu prawa wodnego oznaczające określenie jakości struktury i funkcjonowania ekosystemu wodnego związanego z wodami powierzchniowymi. Wraz ze stanem chemicznym służy do oceny jakości wód powierzchniowych w krajach, które przyjęły Ramową dyrektywę wodną (m.in. kraje członkowskie UE, Norwegia).
    Sikora uboga, szarytka, błotniczka, sikora trzcinna (Poecile palustris) – gatunek małego ptaka z rodziny sikor (Paridae).
    Głaz narzutowy, eratyk, narzutniak (z łac. errare – błądzić) – fragment skały litej, przyniesiony przez lądolód.
    Jezioro rynnowe – rodzaj jeziora polodowcowego, wypełniającego obniżenie rynny polodowcowej, zazwyczaj długie, wąskie, kręte, głębokie i o stromych brzegach. Często tworzą ciągi, które wyznaczają przebieg dawnych rynien.
    Skrzyp olbrzymi (Equisetum telmateia Ehrh.) – gatunek należący do rodziny skrzypowatych. Jest to najokazalszy skrzyp spośród występujących poza strefą tropikalną. W Polsce gatunek ten występuje rzadko, przede wszystkim na pogórzu i w północnej części kraju. Jest to roślina podgórska, związana z wilgotnymi i mokrymi siedliskami o średnim nasłonecznieniu. W Polsce na wielu obszarach traci stanowiska i znajduje się pod ochroną prawną.
    Reperowa sieć monitoringu głównych rzek kraju stanowi źródło informacji o stanie zanieczyszczenia tych rzek oraz dostarcza danych do obliczeń bilansu zanieczyszczeń wprowadzanych do Morza Bałtyckiego. Informacje te są niezbędne do prowadzenia prac badawczych z zakresu oceny jakości wód płynących.
    Mechowiska Czaple – torfowiskowy rezerwat przyrody w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Bytów. Ze względu na dominujący przedmiot ochrony zaliczany jest do typu biocenotycznego i fizjocenotycznego, podtypu biocenoz naturalnych i półnaturalnych. Ze względu na główny typ ekosystemu zaklasyfikowany został jako rezerwat torfowiskowy, podtypu torfowisk niskich. Został utworzony w 2008 roku.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.909 sek.