Wyrzutnia rakietowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wyrzutnia rakietowa – zespół urządzeń przeznaczony do wystrzeliwania pocisków rakietowych, nadający im początkowy kierunek lotu.

Rafael Advanced Defense Systems Ltd. (wcześniej: RAFAEL Armament Development Authority), znany jako RAFAEL lub Rafael, (również pisany: Raphael lub Rephael, w języku hebrajskim: רפאל - מערכות לחימה מתקדמות בע"מ). To izraelski przedstawiciel odpowiedzialny za rozwój uzbrojenia oraz wojskowej technologii. Rafael jest dawną częścią izraelskiego Ministerstwa Obrony i jest postrzegany jako firma rządowa.Niekierowany pocisk rakietowy to rodzaj pocisku rakietowego nieposiadający możliwości kierowania lotem ani korygowania jego toru, w odróżnieniu od kierowanych pocisków rakietowych. Niekierowany pocisk rakietowy leci po wystrzeleniu po torze balistycznym, a względną celność zapewnia odpowiednie ustawienie wyrzutni, przy znanych parametrach napędu pocisku. Niekierowane pociski funkcjonalnie składają się z dwóch głównych zespołów: głowicy bojowej i układu napędowego (silnika rakietowego lub silników i koniecznych do ich pracy instalacji, w tym zapasu paliwa).

Podział wyrzutni rakietowych[ | edytuj kod]

W zależności, od konstrukcji i sposobu pracy rozróżnia się wyrzutnie prowadnicowe i zerowe (nie mające prowadnic). Wyrzutnie prowadnicowe stosowane są do niekierowanych oraz niektórych kierowanych pocisków rakietowych, np. lotniczych klasy powietrze-powietrze i przeciwlotniczych. Wyrzutnie zerowe służą do startu rakiet startujących pionowo lub pod dużym kątem podniesienia.

Okręt – zwykle uzbrojona jednostka pływająca w służbie państwa, tj. jego sił zbrojnych – marynarki wojennej pod banderą wojenną, przeznaczona do wykonywania zadań bojowych. Także potocznie: duży statek.Rakietowy pocisk ziemia-powietrze (ang. Surface-to-air missile, SAM) – pocisk rakietowy wystrzeliwany z ziemi, przeznaczony do zwalczania celów powietrznych, w szczególności samolotów.

Inny podział to wyrzutnie ruchome i stałe. Wyrzutnie ruchome mogą zmieniać miejsce swego położenia, a w zależności od sposobu, w jaki odbywa się ta zmiana, dzielą się na przenośne i przewoźne. Wyrzutnie przewoźne są umieszczane na własnym samobieżnym podwoziu lub zamontowane na różnych obiektach ruchomych (samochody, czołgi, samoloty, okręty). Wyrzutnie stałe mogą być umieszczane na powierzchni ziemi lub pod ziemią. Bywają zakryte, gdy na powierzchni ziemi znajduje się schron do przechowywania pocisków rakietowych w położeniu poziomym, oraz podziemne, składające się z jednego lub więcej szybów, w których pociski rakietowe przechowywane są w położeniu pionowym.

Samolot – statek powietrzny cięższy od powietrza (aerodyna), utrzymujący się w powietrzu dzięki wytwarzanej sile nośnej za pomocą nieruchomych, w danych warunkach względem statku, skrzydeł. Ciąg potrzebny do utrzymania prędkości w locie poziomym wytwarzany jest przez jeden lub więcej silników.Przenośny przeciwlotniczy zestaw rakietowy (ppzr; ang. MANPADS – Man-portable air-defence system) – zestaw rakietowy przeznaczony do zwalczania nisko lecących samolotów i śmigłowców. Zazwyczaj przenośne zestawy przeciwlotnicze wykorzystują naprowadzanie pocisku za pomocą podczerwieni, istnieją też rakiety przeciwlotnicze naprowadzane za pomocą wiązki lasera.
  • Prosta, rynnowa wyrzutnia oparta na kozłach, dla prymitywnej rakiety prochowej

  • Hwacha, koreańska, przewoźna, kołowa, wieloprowadnicowa wyrzutnia dla rakiet prochowych

  • Wieloprowadnicowa, rurowa wyrzutnia (dwóch kalibrów) na kołowym podwoziu samobieżnym

  • Dwuprowadnicowa, obrotowa, naprowadzana wyrzutnia pocisków RIM-2 Terrier

    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. Vertical Launching System (lub Vertical Launch System, w skrócie VLS, ang. system odpalania pionowego, czasami tłumaczone też jako pionowe wyrzutnie pokładowe) to typ wyrzutni pocisków rakietowych i odrzutowych używany na wielu nowoczesnych okrętach. W systemie tym każdy pocisk ustawiony jest pionowo w indywidualnej komorze.
  • Jednoprowadnicowa, belkowa wyrzutnia podskrzydłowa z pociskiem Rafael Python

  • Przekrój okrętowej wyrzutni typu VLS

  • Pocisk V2 na wyrzutni bezprowadnicowej (stole startowym)



  • Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    V2 (niem. Vergeltungswaffe-2 – broń odwetowa nr 2) – pierwszy w historii, udany konstrukcyjnie, rakietowy pocisk balistyczny, skonstruowany przez zespół niemieckich konstruktorów pod kierunkiem Wernhera von Brauna w czasie II wojny światowej. Inna używana nazwa to A4. Pocisk V2 po raz pierwszy w historii ludzkości przekroczył linię Kármána (wysokość 100 kilometrów), wchodząc w przestrzeń kosmiczną. Nazwa pochodzi od niemieckiego słowa Vergeltung oznaczającego odwet.
    Transporter-Erector-Launcher (TEL) – typ mobilnej wyrzutni służącej do transportu, podnoszenia i odpalania pocisków rakietowych, zdolnej do samodzielnego podnoszenia znajdującego się w kontenerze startowym pocisku z marszowej pozycji poziomej, do startowej pozycji pionowej oraz odpalenia go.
    RIM-2 Terrier – amerykański rakietowy, okrętowy system przeciwlotniczy oparty na dwustopniowych pociskach powierzchnia-powietrze na paliwo stałe, opracowany przez General Dynamics. Rozwój systemu oznaczonego początkowo jako SAM-N-7, został zapoczątkowany w 1951 roku. Konstrukcja systemu oparta została na eksperymentalnym systemie LARK. System wszedł do służby w roku 1956 z pociskami o zasięgu przekraczającym 35 kilometrów. Wyposażony był w zbliżeniowe głowice o wysokiej prędkości eksplozji, w wersji zaś RIM-2D produkowany był z głowicą jądrową. W roku 1963 status operacyjny uzyskały pociski Advanced Terrier oznaczone jako RIM-2F, w które wyposażone zostały krążowniki, fregaty oraz lotniskowce amerykańskiej marynarki wojennej. Pociski tej wersji zostały także zakupione przez włoską marynarkę wojenną. Od końca lat 60. dwudziestego wieku, pociski Terrier były sukcesywnie zastępowane na pokładach amerykańskich okrętów przez nowsze pociski systemu Standard..
    Wieloprowadnicowa wyrzutnia rakietowa (ang. Multiple Rocket Launcher) – niekierowany system artylerii rakietowej, najczęściej samobieżny, przeznaczony do jednoczesnego odpalania dużej liczby pocisków rakietowych.
    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.
    Pocisk odrzutowy – pocisk napędzany silnikiem odrzutowym, przeznaczony do niszczenia celów za pomocą przenoszonego ładunku bojowego.
    Pocisk rakietowy – pocisk odrzutowy napędzany silnikiem rakietowym. Składa się z silnika rakietowego, zespołu bojowego, układu kierowania (jeśli jest kierowany) i innych elementów pomocniczych. Konstrukcję nośną stanowi jego kadłub (korpus). Nasilony progres w rozwijania tego rodzaju bojowych pocisków odrzutowych datuje się od lat 40. XX wieku.

    Reklama