Wyrostek mieczykowaty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wyrostek mieczykowaty (Processus xiphoideus) – najniżej położona kość tworząca mostek

Wyrostek mieczykowaty (łac. Processus xiphoideus; ksifos) – najniżej położona z trzech kości tworzących mostek człowieka i zarazem najmniejsza jego część. Wyrostek mieczykowaty od góry graniczy z trzonem mostka. Jest miejscem przyczepu niektórych mięśni brzucha. Może być zakończony ostro, a także rozdwajać się, czasem posiada wpuklenie od przodu lub z boku. Można go wyczuć w postaci twardego "guzka" w dole nadbrzusznym (dołku sercowym). Połączenia wyrostka mieczykowatego z mostkiem ustala dolną granicę centralnej części klatki piersiowej.

W anatomii człowieka klatka piersiowa (łac. thorax) – część tułowia między szyją i jamą brzuszną. Chroni ona narządy wewnętrzne (głównie serce i płuca) i umożliwia proces wymiany gazowej.Anatomia człowieka, antropotomia (starogr. anthropos - człowiek) – nauka o budowie narządów i układów ciała człowieka, wchodzi w skład morfologii i posługuje się metodami na poziomie makroskopowym (np. obserwacji żywych organizmów i badań sekcyjnych zwłok). Jest to anatomia opisowa, zwana też anatomią klasyczną. Zajmuje się ona badaniem i opisaniem narządów, które spełniają wspólną funkcję, oraz poszczególnych części ustroju.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Anatomia człowieka pod redakcją Witolda Woźniaka, Wydanie II, Urban & Partner, ​ISBN 83-87944-74-2
  • R. Putz, R. Pabsta, Sobotta Atlas anatomii człowieka, Wydanie III, Urban & Partner, ​ISBN 83-89581-04-3




  • Reklama