Wyraz podstawowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wyraz podstawowy (termin z gramatyki szkolnej) – wyraz, od którego tworzy się wyraz pochodny, np. jagoda ⇒ jagodowy, szkoła ⇒ szkolny. Najczęstszymi wyrazami podstawowymi są rzeczowniki, czasowniki i przymiotniki.

Gramatyka tradycyjna – koncepcja gramatyki wypracowana w Europie i Ameryce przed powstaniem w XX wieku nowoczesnego językoznawstwa. Europejska tradycja gramatyczna została zapoczątkowana przez Greków i była kontynuowana przez Rzymian, którzy skupiali się przede wszystkim na opisywaniu swoich własnych języków. Opracowane przez nich koncepcje znalazły później zastosowanie w odniesieniu do języków nowożytnych, takich jak francuski i angielski. Z czasem zaczęły być stosowane do badania języków nieindoeuropejskich, m.in. języków rdzennych mieszkańców Ameryki. Przymiotnik – część mowy określająca cechy istot żywych (ludzi i zwierząt), rzeczy, zjawisk, pojęć i stanów. Nazwa wywodzi się od słowa „przymiot” – czyli cecha, właściwość i określa właściwości dostrzegalne ludzkimi zmysłami oraz pozazmysłowe wywnioskowane z zachowania istot żywych bądź właściwości przedmiotów. W przypadku zjawisk czy pojęć przymiotniki mogą mieć także charakter abstrakcyjny.

W językoznawstwie teoretycznym zamiast tego terminu używa się zwykle określenia „podstawa słowotwórcza” lub „formacja słowotwórcza”. W praktyce szkolnej termin „podstawa słowotwórcza” określa natomiast temat słowotwórczy.

Wyraz pochodny – wyraz utworzony na podstawie wyrazu podstawowego, np. "jagoda" (wyraz podstawowy), "jagodowy" (wyraz pochodny). Wyrazy pochodne są też wyrazami podstawowymi względem innych wyrazów.Wydawnictwo „Wiedza Powszechna” w Warszawie – wydawca słowników dwujęzycznych i podręczników do nauki języków obcych, słowników i poradników języka polskiego, podręczników do nauki języka polskiego dla cudzoziemców oraz popularnych rozmówek, a także leksykonów i książek popularnonaukowych z różnych dziedzin.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Bąk 1977 ↓, s. 195.
  2. Dyszak 1996 ↓, s. 219–220.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Piotr Bąk, Gramatyka języka polskiego - zarys popularny, Warszawa: Wydawnictwo „Wiedza Powszechna”, 1977, ISBN 83-214-0923-7.
  • Andrzej Dyszak, Wstęp do słowotwórstwa w ramach gramatyki opisowej języka polskiego na studiach polonistycznych, [w:] Zeszyty Naukowe Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Bydgoszczy [online], „Studia Filologiczne. Filologia Polska” (17), z. 40, 1996.???
  • Podstawa słowotwórcza – forma podstawowa dla danej operacji słowotwórczej. Uzyskuje się ją przez odjęcie afiksu przez tę operację dodanego.




    Reklama