• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wolna konkurencja



    Podstrony: [1] 2 [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Konkurencja monopolistyczna to teoretyczna forma rynku zaproponowana i pierwotnie analizowana przez amerykańskiego ekonomistę Edwarda Chamberlina, a później rozwinięta przez angielską ekonomistkę Joan Robinson. Posiada cechy zarówno monopolu jak i konkurencji. Konkurencja monopolistyczna charakteryzuje się tym, że na rynku współzawodniczy wiele przedsiębiorstw, istnieją bariery wejścia i bariery wyjścia, jednak są one niewielkie. Z drugiej strony produkty wytwarzane przez firmy są niejednorodne, dzięki czemu krzywa popytu na produkt każdej z firm jest malejąca. Jest to cecha charakterystyczna dla monopolu i różni się od konkurencji doskonałej, gdzie krzywa popytu jest pozioma. Mimo że firmy produkują zróżnicowane produkty, zakłada się, że struktura ich kosztów jest jednakowa.Cena – ilość pewnego dobra (najczęściej pieniądza), za przyjęcie której sprzedający jest gotów zrzec się swoich praw do danego dobra, lub też kupujący jest gotów ją kupić, aby do tego dobra nabyć prawa. Cena może dotyczyć m.in. towaru lub usługi. Według większości teorii ekonomicznych cena równa się wartości danego dobra. Według szkoły austriackiej wartość nie jest wielkością obiektywną i taka równość nigdy nie zachodzi, gdyż wtedy nigdy nie doszłoby do wymiany (każda strona musi bardziej wartościować to co otrzymuje od tego co daje w zamian). Poniżej inne definicje ceny:
    Oddziaływanie równowagi na rynku doskonale konkurencyjnym na przedsiębiorstwo[ | edytuj kod]
    Oddziaływanie rynku doskonale konkurencyjnego na przedsiębiorstwa na nim funkcjonujące

    Funkcjonowanie przedsiębiorstwa doskonale konkurencyjnego jest zdeterminowane przez mechanizm rynkowy, co pokazuje rysunek obok.

    Na rynku punkt przecięcia krzywej podaży z krzywą popytu wyznacza punkt równowagi rynkowej, który wyznacza cenę i wielkość transakcji, a sama równowaga interpretowana jest jako stan oczyszczenia rynku, gdyż wielkość popytu równa się wielkości podaży. Na wysokości ceny rynkowej znajduje się linia pozioma, która dla przedsiębiorstwa określa poziom przychodów przeciętnych (AR) i przychodów krańcowych (MR), ale jednocześnie jest ona krzywą popytu, na jaki napotyka przedsiębiorstwo doskonale konkurencyjne.

    Koszty przeciętne to inaczej koszty jednostkowe - powstają w wyniku podzielenia odpowiednich kosztów przez wielkość produkcji (liczbę jednostek). Wyróżniamy: przeciętny koszt całkowity, przeciętny koszt stały i przeciętny koszt zmienny).Przedsiębiorca – w polskim systemie prawa podmiot, który prowadzi we własnym imieniu działalność gospodarczą (art. 43 k.c.; art. 4 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej). Uważa się także za niego wspólników spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej.

    Równowaga przedsiębiorstwa doskonale konkurencyjnego[ | edytuj kod]

    Maksymalizacja zysku przez przedsiębiorstwo doskonale konkurencyjne

    Przedsiębiorstwo doskonale konkurencyjne dąży do maksymalizacji zysku dzięki zrównaniu kosztu krańcowego i przychodu krańcowego, czyli MC = MR, co pokazuje rysunek obok.

    Punkt przecięcia krzywej kosztu krańcowego i przychodu krańcowego, e, wyznacza wielkość produkcji maksymalizującą zysk. Dla tej wielkości produkcji krzywa kosztu przeciętnego (AC) pokazuje przeciętny koszt wyprodukowania każdej jednostki produktu. Jeśli ten koszt przeciętny zostanie pomnożony przez wielkość produkcji, to iloczyn jest kosztem całkowitym. Różnica między ceną i kosztem przeciętnym dla wielkości produkcji w równowadze równa się zyskowi jednostkowemu. Pomnożenie go przez wielkość produkcji wyznacza zysk całkowity.

    Zysk – w rachunkowości jest to dodatni wynik finansowy przedsiębiorstwa, danej inwestycji lub zaciągniętej pożyczki. Zysk stanowi realny zarobek przedsiębiorstwa i jest przedmiotem materialnego zainteresowania, a także źródłem dochodów właścicieli, załogi przedsiębiorstwa oraz finansowania jego rozwoju. Zysk jest wartością ekstensywną i nie określa bezpośrednio efektywności gospodarowania lub inwestowania.Krzywa popytu – jedna z podstawowych krzywych, używanych w mikroekonomii, pokazująca ilość dobra, które konsumenci będą chcieli i mogli nabyć przy różnych cenach rynkowych i przy zachowaniu zasady ceteris paribus.


    Podstrony: [1] 2 [3] [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Inwestor – osoba fizyczna lub prawna, która dokonuje inwestycji, czyli podejmuje takie działania gospodarcze, w których efekty pojawiają się raczej w przyszłości niż natychmiast. - osoba fizyczna lub prawna albo jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej, która posiada środki finansowe na realizację określonej inwestycji budowlanej, organizuje proces jej powstawania, ma prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz jako jedyna jest upoważniona do złożenia wniosku o wydanie pozwolenia na budowę.
    Producent – osoba lub przedsiębiorstwo produkujące towary w celu ich sprzedaży na rynku. Celem producenta jest zwykle maksymalizacja udziału jego produktów w rynku, a co za tym idzie maksymalizacja zysków.
    Równowaga rynkowa jest jednym z fundamentalnych pojęć w ekonomii i w teorii ekonomii. Ogólnie, określa się tak sytuację, w której wszystkie siły rynkowe równoważą się, a wartości zmiennych ekonomicznych pozostają niezmienne. W szczególności, najczęściej mianem równowagi rynkowej określa się stan rynku, w którym ilość dóbr nabywanych przez konsumentów równa jest ilości tych dóbr wytwarzanych przez producentów, czyli stan w którym wielkość popytu na danym rynku jest równa wielkości podaży. Czynnikiem równoważącym podaż i popyt jest zazwyczaj cena. Cena, przy której występuje równowaga rynkowa nazywana jest ceną równowagi rynkowej.
    Krzywa podaży - jedna z podstawowych krzywych, używanych w mikroekonomii, pokazująca dla danego dobra ile jego jednostek (Q) są skłonni wyprodukować producenci przy danej cenie (P).
    Efektywność ekonomiczna to sposób pomiaru skuteczności i celowości danej działalności gospodarczej, wyrażający się porównaniem wartości uzyskanych efektów do nakładu czynników użytych do ich uzyskania.
    Przychód krańcowy (ang. marginal revenue, w skrócie MR) to dodatkowy przychód jaki może przynieść sprzedaż dodatkowej jednostki produktu.
    Oligopol – forma struktury rynkowej, różna od doskonałej konkurencji, gdzie występuje znaczna liczba małych konkurentów, oraz od czystego monopolu, gdzie istnieje tylko jedna potężna firma; dominująca forma w krajach rozwiniętych; sytuacja na rynku, w której występuje tylko kilku dużych producentów danego dobra czy też dostawców usługi.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.84 sek.