To jest dobry artykuł

Wolf-Heinrich von Helldorf

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Himmler, von Helldorff, Darré i ambasador Francji Coulondre, 1939

Hrabia Wolf-Heinrich von Helldorf (niem. Wolf-Heinrich Graf von Helldorf), także "von Helldorff" (ur. 14 października 1896 w Merseburgu, zm. 15 sierpnia 1944 w Berlinie-Plötzensee) – niemiecki polityk, członek NSDAP, poseł do Reichstagu (1933–1944), prezydent berlińskiej policji (1935–1944), SA-Obergruppenführer, SS-Obergruppenführer (od 1936).

Sicherheitsdienst des Reichsführers-SS (SD, pol. Służba Bezpieczeństwa Reichsführera SS) – organ wywiadu, kontrwywiadu i służby bezpieczeństwa SS, działający w III Rzeszy w latach 1931–1945.Freikorps (niem. wolny korpus) – ochotnicze, nacjonalistyczne formacje paramilitarne działające w Niemczech w latach 1918-1922, założone przez zdemobilizowanych żołnierzy.

Od 1938 utrzymywał kontakty z konspiratorami z kręgu Friedricha Goerdelera. Za uczestnictwo w zamachu 20 lipca na Adolfa Hitlera został skazany na karę śmierci i stracony w 1944.

Życiorys[ | edytuj kod]

Hr. Wolf-Heinrich von Helldorf był synem rotmistrza Ferdinanda von Helldorfa. Uczestniczył w I wojnie światowej, służąc od 1914 jako podchorąży. W 1915 awansował na stopień podporucznika.

Komunizm (od łac. communis – wspólny, powszechny) – system społeczno-ekonomiczny, w którym nie istnieje własność prywatna środków produkcji, a całość wytworzonych dóbr jest w posiadaniu wspólnoty, której członkowie są równi.Saksonia, Wolny Kraj Saksonia (łac. Saxonia; niem. Freistaat Sachsen; górnołuż. Swobodny stat Sakska; dolnołuż. Zwězkowy kraj Sakska) – kraj związkowy w Niemczech graniczący z Polską, Czechami i z następującymi krajami związkowymi: Bawaria, Turyngia, Saksonia-Anhalt i Brandenburgia. Stolicą jest Drezno. Obecnie niewielki skrawek historycznej Saksonii znajduje się w Polsce, w województwie dolnośląskim (okolice Bogatyni). Republika Saksonii jest spółką prawa publicznego. Reprezentuje ją premier Stanislaw Tillich.

Od 1918 należał do wielu organizacji paramilitarnych, tzw. Freikorps, m.in. do Freikorps Roßbach. W latach 1919–1920 był członkiem Związku Żołnierzy Frontowych Stahlhelm. W marcu 1920 brał udział w nieudanej próbie przewrotu monarchistycznego w Republice Weimarskiej, tzw. puczu Kappa-Lüttwitza, po czym w obliczu zarzutu o zabójstwo musiał uciekać z kraju – wyjechał do Włoch, gdzie pozostawał przez cztery lata.

Adam von Trott zu Solz (ur. 9 sierpnia 1909 w Poczdamie, zm. 26 sierpnia 1944 w Berlinie) – niemiecki prawnik oraz dyplomata, przeciwnik rządów nazistowskich.Werner Freiherr von Fritsch (ur. 4 sierpnia 1880 w Benrath w Nadrenii, zm. 22 września 1939 w Warszawie) − niemiecki oficer Wehrmachtu, członek Naczelnego Dowództwa Wehrmachtu.

Po powrocie do Niemiec von Helldorf pracował w rodzinnych dobrach rycerskich (niem. Rittergut) (1921–1928) w Wohlmirstedt. W październiku 1920 ożenił się z Ingeborg von Wedel, z którą miał pięcioro dzieci. W 1923 pełnił funkcję dowódcy Związku Żołnierzy Frontowych Stahlhelm w regionie Unstruty. W 1924 wstąpił do NSDAP. W latach 1924–1928 oraz ponownie w latach 1932–1933 von Helldorf był członkiem saksońskiego sejmiku prowincjonalnego. Z początku z ramienia Narodowosocjalistycznej Partii Wolności (niem. Nationalsozialistische Freiheitspartei, NSFP) na terenie Prus, a od 1925 reprezentując NSDAP. W 1932 von Helldorf został przewodniczącym frakcji NSDAP w sejmiku. W wyborach do Reichstagu 12 listopada 1933 zdobył mandat posła również z ramienia NSDAP.

Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.Pucz Kappa-Lüttwitza − nieudana próba przewrotu monarchistycznego w Republice Weimarskiej w marcu 1920 roku trwająca 4 dni.

W 1931 wstąpił do SA i został dowódcą SA w Berlinie. Na długo przed przejęciem władzy przez Hitlera, 12 września 1931, na który przypadało święto żydowskiego nowego roku Rosz ha-Szana, von Helldorf razem z Goebbelsem zorganizował antyżydowskie akcje w stolicy (niem. Krawall am Kurfürstendamm). Ok. 1000 SA-mannów skandowało hasła antyżydowskie, m.in. „Juda, verrecke“ (pol. giń Żydzie) i „Schlagt die Juden tot!“ (pol. zabijcie Żydów), lżąc i bijąc Żydów wychodzących z synagogi. Wieloosobowa grupa szturmowała położoną nieopodal kawiarnię Cafe Reimann przy Kurfürstendamm 25, wielu gości odniosło obrażenia. Von Helldorf wraz z Karlem Ernstem znajdowali się na miejscu zdarzenia i wydawali instrukcje. Von Helldorf miał nawet wydać rozkaz do szturmu. Zidentyfikowano 27 sprawców, w większości SA-mannów, których sąd skazał na karę od 9 do 21 miesięcy więzienia. Von Helldorf, po zatrzymaniu przez policję, został wypuszczony. Stawił się później dobrowolnie, by zeznawać na korzyść swoich podkomendnych. Został jednak zaaresztowany i czekał na wyrok sądu w trybie przyspieszonym (niem. Schnellgericht), który skazał właśnie jego szofera na 18 miesięcy więzienia. Po interwencji Göringa u kanclerza Rzeszy Heinricha Brüninga, von Helldorfa zamiast sędziów sądu działającego w trybie przyspieszonym sądził sąd ławniczy w Charlottenburgu. W zamian, na żądanie Brüninga, naziści powstrzymali się od demonstracji podczas wizyty francuskiego ministra w Berlinie. Von Helldorf został skazany na 6 miesięcy więzienia i grzywnę 100 Reichsmarek. Ze względu na zły stan zdrowia został natychmiast zwolniony. SA-mani złożyli apelację od wyroku. Goebbels zeznawał jako świadek. Kara więzienia dla Helldorfa, reprezentowanego przez Freislera i Franka, została anulowana – Helldorf musiał jedynie zapłacić grzywnę za ubliżanie Żydom.

Hans Michael Frank (ur. 23 maja 1900 w Karlsruhe, stracony 16 października 1946 w Norymberdze) – niemiecki funkcjonariusz narodowosocjalistyczny, z wykształcenia prawnik, zbrodniarz wojenny. Uczestnik nieudanego puczu monachijskiego w 1923, członek NSDAP od 1927. Jeden z przywódców III Rzeszy i główny twórca jej systemu prawnego opartego na zasadzie wodzostwa (niem. Führerprinzip). W okresie 1939-1945 generalny gubernator okupowanych ziem polskich (Generalne Gubernatorstwo).Krzyż Żelazny (niem. Eisernes Kreuz, EK) – pruskie, potem niemieckie odznaczenie wojskowe nadawane za męstwo na polu walki, a także za sukcesy dowódcze.

W grudniu 1931 von Helldorf objął przywództwo SA w regionie Berlina-Brandenburgii – funkcję tę pełnił z krótką przerwą do 1933, a we wrześniu 1932 został jednym z pięciu SA-Obergruppenführerów. W 1933 został generałem SS na Berlin-Brandenburgię. W latach 1933–1935 piastował stanowisko prezydenta policji w Poczdamie, a od lipca 1935 w Berlinie. Pozostawał w bliskich kontaktach z Goebbelsem, gauleiterem Berlina i ministrem propagandy i oświecenia publicznego.

Obergruppenführer – stopień paramilitarny obowiązujący w SS i SA. Jego odpowiednikiem w siłach lądowych i powietrznych Wehrmachtu był stopień generała. Od roku 1942 poprzedzał stopień Oberstgruppenführera. Pełna nazwa różniła się zależnie od organizacji. W SA brzmiała "SA-Obergruppenführer" a w SS "SS-Obergruppenführer".Werner von Blomberg (ur. 2 września 1878 w Stargardzie – zm. 14 marca 1946 w Norymberdze) – niemiecki feldmarszałek.

Długi[ | edytuj kod]

W 1931 von Helldorf utracił dobra rycerskie. Jego bankructwo nie było spowodowane wyłącznie spadkiem cen na produkty rolne. Przyczyniły się do tego rozrzutny tryb życia oraz liczne długi. Von Helldorf zadłużył się u Erika Jana Hanussena, znanego żydowskiego jasnowidza. Na poczet jego długów karcianych, niespłaconych rachunków i nieopłaconego czynszu zajęto nawet część jego pensji jako prezydenta policji. Wielokrotnie von Helldorf otrzymywał nieoprocentowane pożyczki opiewające na znaczne sumy, które wypłacano mu z kasy partyjnej i których spłaty nie wymagano.

Wilhelm (Franz) Canaris (ur. 1 stycznia 1887 w Aplerbeck – zm. 9 kwietnia 1945 we Flossenbürgu) – admirał niemiecki, szef wywiadu i kontrwywiadu wojskowego Abwehry od 1935 do 1944 roku, jedna z najbardziej enigmatycznych postaci II wojny światowej, wysoki dygnitarz III Rzeszy, a zarazem przeciwnik polityki Adolfa Hitlera, wieloletni członek tajnej antyhitlerowskiej organizacji Czarna Orkiestra. Był monarchistą, zadeklarowanym antykomunistą i członkiem Freikorps.Poczdam (niem. Potsdam, dolnołuż. Podstupim, pol. hist. Postąpin i Podstąpin) – miasto we wschodnich Niemczech, położone nad Hawelą. Stolica i największe miasto kraju związkowego Brandenburgia, wchodzące w skład obszaru metropolitalnego Berlin-Brandenburg.

Pożar Reichstagu[ | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Pożar Reichstagu.

Według popierających tezę podpalenia Reichstagu przez jednostki SA (m.in. komunistów na wygnaniu, którzy w Paryżu w 1933 opublikowali tzw. Brunatną Księgę (niem. Braunbuch über Reichstagsbrand und Hitler-Terror, w skrócie Braunbuch) opartą na rzekomych zeznaniach Karla Ernsta), von Helldorf miał być bezpośrednio zaangażowany w organizację podpalenia parlamentu. Okoliczności pożaru do tej pory nie zostały wyjaśnione.

Hans Bernd Gisevius (ur. 14 lipca 1904 r. w Arnsbergu – zm. 23 lutego 1974 r. w Müllheim) – wysokiej rangi funkcjonariusz tajnej policji niemieckiej Gestapo od 1933 roku.Ludwig August Theodor Beck (ur. 29 czerwca 1880 w Wiesbaden (Hesja), zm. 21 lipca 1944 w Berlinie) - generał pułkownik Wehrmachtu, szef Sztabu Naczelnego Dowództwa Wojsk Lądowych na początku rządów partii nazistowskiej w Niemczech, jeden z twórców Wehrmachtu.

Antysemityzm[ | edytuj kod]

Jako szef berlińskiej policji, von Helldorf był zwolennikiem zaostrzenia przepisów prawnych sankcjonujących prześladowania berlińskich Żydów. 2 czerwca 1938 Goebbels zanotował w swoim dzienniku: .mw-parser-output div.cytat{display:table;border:1px solid #aaa;padding:0;margin-top:0.5em;margin-bottom:0.8em;background:#f9f9f9}.mw-parser-output div.cytat>blockquote{margin:0;padding:0.5em 1.5em}.mw-parser-output div.cytat-zrodlo{text-align:right;padding:0 1em 0.5em 1.5em}.mw-parser-output div.cytat-zrodlo::before{content:"— "}.mw-parser-output div.cytat.środek{margin-left:auto;margin-right:auto}.mw-parser-output div.cytat.prawy{float:right;clear:right;margin-left:1.4em}.mw-parser-output div.cytat.lewy{float:left;clear:left;margin-right:1.4em}.mw-parser-output div.cytat.prawy:not([style]),.mw-parser-output div.cytat.lewy:not([style]){max-width:25em}

Narodowosocjalistyczna Niemiecka Partia Robotników (niem. Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei, NSDAP) – niemiecka partia polityczna, zwana potocznie nazistowską, sprawująca totalitarną władzę w III Rzeszy w latach 1933–1945 z Adolfem Hitlerem jako kanclerzem Rzeszy (od 30 stycznia 1933), a od sierpnia 1934 Führerem i kanclerzem Rzeszy. Podczas norymberskich procesów korpusu kierownictwa politycznego została uznana za organizację zbrodniczą odpowiedzialną za szereg zbrodni przeciwko ludzkości.SS (niem. Die Schutzstaffel der NSDAP, pol. "eskadra ochronna NSDAP") – paramilitarna i początkowo elitarna niemiecka formacja nazistowska, podległa Narodowosocjalistycznej Niemieckiej Partii Robotników (NSDAP).

Helldorf chce założyć w Berlinie getto żydowskie. Opłacić je mają bogaci Żydzi.

W lipcu 1938 von Helldorf wydał wytyczne odnośnie do postępowania ze sprawami żydowskimi (niem. Richtlinien für die Behandlung von Judenangelegenheiten), które w 76 punktach dokładnie określały szykana administracyjne. Goebbels pisał dalej:

Helldorff przekazał mi zestawienie środków podjętych w Berlinie przeciwko Żydom. Są one rzeczywiście surowe i daleko idące. W ten sposób wygonimy Żydów z Berlina w niedalekiej przyszłości.

Heinrich Himmler (ur. 7 października 1900 w Monachium, zm. 23 maja 1945 w Lüneburgu) – polityk, jeden z głównych przywódców Niemiec hitlerowskich i zbrodniarzy II wojny światowej; współtwórca i szef kolejno: SS (od 1929), Gestapo (od 1934), policji (od 1936), minister spraw wewnętrznych (od 1943). Odpowiedzialny za eksterminację Żydów w Europie.International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.

Od 1938 konfiskował paszporty Żydów berlińskich, których majątek przekraczał 300.000 marek, a którzy zamierzali wyemigrować. Za zwrot dokumentów wymuszał wysoką opłatę, średnio 250.000 marek – tzw. Helldorf-Spende.

Natomiast Hans-Otto Meissner uważał, że von Helldorf

w szczególny sposób ochraniał wielu Żydów, i wielu pomógł w wyjeździe zagranicę.

Podchorąży – tytuł wojskowy kandydata na oficera zawodowego lub rezerwy (tradycyjnie tytuł ten jest używany także w innych służbach mundurowych, np. w straży pożarnej). Hans-Bernd August Gustav von Haeften (ur. 18 grudnia 1905 r. w Berlinie, zm. 15 sierpnia 1944 r. tamże) – niemiecki prawnik oraz członek niemieckiego ruchu oporu przeciwko Adolfowi Hitlerowi.

Także inni świadkowie potwierdzają skuteczne interwencje von Helldorfa w sprawach jego żydowskich przyjaciół. Jednak istnieją podstawy ku temu, by podejrzewać, że za swoje usługi von Helldorf pobierał wynagrodzenie. W czasie nocy kryształowej Helldorf przebywał na urlopie. Według Giseviusa po swoim powrocie Helldorf miał

Marszałek polny (czasem marszałek polowy lub feldmarszałek) – najwyższy stopień wojskowy w wielu armiach lądowych świata. W Wielkiej Brytanii Field Marshal, w Niemczech Feldmarschall lub Generalfeldmarschall, w Rosji Фельдмаршал.Sejmik Prowincjonalny (Provinziallandtag) był sejmem samorządowym prowincji Królestwa Prus, a później prowincji kraju związkowego Prusy w latach 1823-1933.

zwołać wszystkich oficerów policji i skarżyć się na ich pasywność, a nawet, ku zgorszeniu wszystkich nazistów, mówił, że gdyby on był obecny, to wydałby rozkaz strzelania.

Afera Blomberga-Fritscha[ | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Afera Blomberga-Fritscha.

W styczniu 1938 von Helldorf znalazł się w centrum wydarzeń związanych z tzw. aferą Blomberga-Fritscha. 12 stycznia 1938 marszałek polny (niem. Feldmarschall) Werner von Blomberg – naczelny dowódca Wehrmachtu – poślubił młodszą o 28 lat stenotypistkę z podległego mu ministerstwa wojny, Ernę Gruhn. Świadkami na ślubie byli Hitler i Göring. Wkrótce po tym Gestapo odkryło, że pani von Blomberg była notowana przez policję berlińską za pozowanie do zdjęć pornograficznych i karana za prostytucję. Sprawa została przekazana von Helldorfowi, który przedsięwziął kroki, by potwierdzić tożsamość pani von Blomberg na podstawie otrzymanych zdjęć. O pomoc w identyfikacji poprosił generała Keitela, którego najstarszy syn ożenił się z córką von Blomberga w 1937. Ten jednak nie był w stanie dokonać weryfikacji. Von Blomberg był nieobecny. Keitel zasugerował, by zwrócić się o pomoc do Göringa. Ten rozpoznał małżonkę von Blomberga. Powiadomiony Hitler nakazał usunąć generała z armii i pozbawić go wszystkich tytułów wojskowych.

Roland Freisler (ur. 30 października 1893 w Celle, zm. 3 lutego 1945 w Berlinie) - członek NSDAP, przewodniczący Trybunału Ludowego.Podporucznik (ppor.) – najniższy stopień oficerski w Wojsku Polskim, z korpusu oficerów młodszych. Polski oficer w stopniu podporucznika na naramiennikach nosi dwie gwiazdki.

W kilka dni później usunięto również generała Wernera von Fritscha, członka Naczelnego Dowództwa Wehrmachtu (niem. Oberkommando der Wehrmacht, OKW). Oskarżony o skłonności homoseksualne, von Fritsch został zmuszony do dymisji 4 lutego 1938. Hitler wykorzystał sytuację zamieszania do zastąpienia kilku generałów oraz ministrów osobami bardziej lojalnymi względem niego. W ten sposób przejął kontrolę nad Wehrmachtem. Wkrótce okazało się, że oskarżenia wobec von Fritscha były bezpodstawne, a honorowy sąd oficerów przebadał sprawę Blomberga-Fritscha, chociaż była ona prowadzona przez samego Göringa. Fritsch został oczyszczony z zarzutów 18 marca, jednak jego wizerunek pozostał nadszarpnięty. Von Helldorf, oburzony intrygami wobec Fritscha, udostępnił ważne dla sprawy dokumenty szefowi sztabu Abwehry Hansowi Osterowi, bliskiemu współpracownikowi Wilhelma Canarisa, spiskującym przeciwko Hitlerowi.

Carl Friedrich Goerdeler (ur. 31 lipca 1884 w Pile, nm. Schneidemühl, wówczas w Wielkim Księstwie Poznańskim, zm. 2 lutego 1945 w Berlinie) – konserwatywny polityk niemiecki.Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

Kontakty z konspiracją antyhitlerowską[ | edytuj kod]

Poprzez swojego podwładnego Fritza-Dietlofa Grafa von der Schulenburga (wiceszefa berlińskiej policji), z którym był zaprzyjaźniony, Helldorf miał kontakt z wysokimi oficerami Wehrmachtu.

W obliczu wojny nawiązał kontakty z Ludwigiem Beckiem i Erwinem von Witzlebenem. Później przekazał Hansowi von Dohnanyi tajne raporty Sicherheitsdienst – służby bezpieczeństwa SS, z opisem mordów masowych dokonywanych przez nazistów na terenie Polski. Von Helldorf miał również powiązania z Friedrichem Frommem oraz Friedrichem Olbrichtem.

Synagoga, bożnica, bóżnica (z stgr. συναγωγή synagoge - zgromadzenie, miejsce zebrań) – żydowski dom modlitwy. W judaizmie miejsce modlitw i zgromadzeń religijnych, również miejsce zebrań społecznych gminy żydowskiej.Dobra rycerskie (łac. praedium nobilium sive equestrum, niem. Rittergut), były w Niemczech majątkami ziemskimi, właściciele których zobowiązani byli pełnić służbę rycerską lub płacić specjalny podatek w przypadku wojny. Z posiadaniem majątku rycerskiego związane były pewne uprawnienia (nobilitas realis): posiadacze byli zwolnieni ze zwykłych podatków, z obowiązku zakwaterowania żołnierzy i zabierania chłopów z majątku do przymusowej pracy w czasie wojny. Oprócz tego posiadali stały mandat w sejmiku krajowym (Landtag) i prawo sądownictwa patrymonialnego, myślistwa i rybołówstwa na własnym terenie.

W 1944 wielokrotnie spotykał się z Clausem von Stauffenbergiem, głównym organizatorem zamachu na Hitlera 20 lipca 1944.

Zamach 20 lipca[ | edytuj kod]

Rola von Helldorfa[ | edytuj kod]

Pierwsza strona wyroku Trybunału Ludowego, wymieniająca oskarżonych w procesie o zamach na Hitlera: Bernharda Klamrotha, Hansa Georga Klamrotha, Egberta Hayessena, Wolfa-Heinricha von Helldorfa, Adama von Trott zu Solz oraz Hansa Bernda von Haeftena, 1944

Według Giseviusa, von Helldorf miał zapewnić neutralność berlińskiej policji podczas zamachu, a później poprzeć nowy rząd. Berlińska policja miała zaaresztować pozostających w Berlinie przywódców a także pomóc Wehrmachtowi w zajęciu stolicy.

Hans von Dohnanyi (Dohnányi) (urodzony 1 stycznia 1902 roku w Wiedniu, zmarł 8 bądź 9 kwietnia 1945 roku w Sachsenhausen) - wysoki funkcjonariusz Abwehry, radca sądowy, członek tajnej organizacji Czarna Orkiestra, przeciwnik narodowego socjalizmu.Zamach 20 lipca (Operacja Walkiria) – nieudany zamach stanu, mający na celu m.in. zabicie Adolfa Hitlera, przeprowadzony 20 lipca 1944 przez oficerów Wehrmachtu pod przywództwem pułkownika Clausa von Stauffenberga.

Jednak postawa von Helldorfa w dniu zamachu może wydawać się dwuznaczna. Według Giseviusa von Helldorf miał poinformować wysłannika Olbrichta w godzinach porannych, że siły policji wejdą do akcji dopiero po zajęciu budynków rządowych przez Wehrmacht, co zdziwiło przedstawiciela Olbrichta, gdyż oddziały wojska miały jedynie obstawić budynki, a ich zajęcia miała dokonać policja. Rezerwa von Helldorfa wydawała się świadczyć o jego niechęci do wczesnego zaangażowania się w działania puczystów. O godz. 17 von Helldorf spotkał się z generałem Olbrichtem, który oświadczył, że Hitler zginął w zamachu, władzę wykonawczą przejął Wehrmacht, a policja objęta jest nadzorem Naczelnego Dowództwa Wehrmachtu. Podczas spotkania Beck poinformował von Helldorfa, że otoczenie Hitlera zaprzecza śmierci przywódcy, jednak pucz ma przebiegać tak jak zaplanowano. Von Helldorf nie wydał więc rozkazu do rozpoczęcia zaplanowanych aresztowań, czekając na instrukcje od generała Paula von Hase lub sztabu spiskowców Wehrkreis. Przez cały czas utrzymywał siły policji w gotowości do podjęcia wyznaczonych im zadań. Ok. godz. 19.00 von Helldorf spotkał się z Giseviusem, do którego skarżył się na brak informacji o dalszym postępowaniu. Von Hase nie skontaktował się z nim, a informacje o tym, że Hitler przeżył zamach były już podawane przez radio.

WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.Wolne Państwo Prusy (niem. Freistaat Preußen) – niemiecki kraj związkowy, powstały po upadku Królestwa Prus i Cesarstwa Niemieckiego.

Von Helldorfa aresztowano 24 lipca 1944.

Wyrok[ | edytuj kod]

Za udział w zamachu na Hitlera von Helldorf został skazany przez Trybunał Ludowy (niem. Volksgerichtshof) pod przewodnictwem Rolanda Freislera na karę śmierci, utratę praw obywatelskich i konfiskatę majątku.

Reakcja na zdradę von Helldorfa była bardzo gwałtowna. Goebbels skarżył się na niewdzięczność zdrajcy, którego wspierał i któremu przyznał z tajnej puli dobra obejmujące 500 mórg ziemi. Heinrich Himmler, w swojej mowie do gauleiterów z 1944, mówiąc o spiskowcach wymienił von Helldorfa na pierwszym miejscu:

Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie. Rotmistrz – stopień wojskowy w kawalerii odpowiadający kapitanowi oraz nazwa dowódcy szwadronu. W dawnym wojsku dowódca roty albo chorągwi.

Teraz powiem coś szczególnie przytłaczającego. W spisku uczestniczył, niestety, stary towarzysz partyjny, hrabia Helldorf. Przez ostatnie pół roku-rok współuczestniczył w zdradzie, i to akurat on. To jest jedna z tych paradoksalnych rzeczy. Skarżył się, że w partii coraz więcej bonzów. Na to jeden z naszych urzędników odparł mu: Za pozwoleniem, to pan jest głównym bonzą. Akurat Helldorf, któremu wcześniej Dr. Goebbels i ja sam, myślę, z pewnością dwu- jeśli nie trzykrotnie, darowaliśmy długi. (wtrącenie Goebbelsa: 80.000 marek, i [Helldorf] posiada cztery mieszkania w bombardowanym Berlinie!]

Erik Jan Hanussen, właśc. Hermann Steinschneider (ur. 2 czerwca 1889 w Wiedniu, zm. w nocy z 24 na 25 marca 1933 w Berlinie) – austriacki iluzjonista i mentalista pochodzenia żydowskiego, uznawany za jasnowidza, utrzymujący kontakty z nazistami. Trafnie przepowiedział dojście Adolfa Hitlera do władzy w styczniu 1933 i pożar Reichstagu w lutym 1933; przez prasę lewicową nazwany "prorokiem Hitlera". Zamordowany w niewyjaśnionych okolicznościach.Sturmabteilung (SA, niem. Die Sturmabteilungen der NSDAP, pol. Oddziały Szturmowe NSDAP) – utworzone w 1920 roku bojówki do ochrony zgromadzeń partyjnych, a następnie oddziały masowej organizacji wojskowej Narodowosocjalistycznej Niemieckiej Partii Robotników (NSDAP). Sturmabteilung było głównym narzędziem terroru niemieckiej partii nazistowskiej w walce z bojówkami i sympatykami innych ugrupowań politycznych (głównie komunistami). Po tzw. nocy długich noży z 29 na 30 czerwca 1934, kiedy w wyniku walk wewnątrzpartyjnych wymordowano jej przywódców, straciła na znaczeniu na rzecz Schutzstaffel (SS). Od barwy umundurowania SA były zwane brunatnymi koszulami.

Również Hitler skarżył się, że spłacał długi Helldorfa cztero- lub pięciokrotnie, każdorazowo na sumę nie mniejszą niż 100.000 marek. Z rozkazu Hitlera Helldorf zmuszony był oglądać sceny śmierci trzech uczestników spisku zanim sam został powieszony jako ostatni. Kara śmierci została wykonana w więzieniu Plötzensee w Berlinie-Plötzensee.

Wilhelm Bodewin Johann Gustav Keitel (ur. 22 września 1882 pod Bad Gandersheim na terenie Księstwa Brunszwiku, stracony 16 października 1946 w Norymberdze) – niemiecki feldmarszałek (od lipca 1940 roku) z czasów II wojny światowej.Gauleiter (niem. naczelnik okręgu) – tytuł paramilitarny, nadawany przywódcy NSDAP w danym okręgu partyjnym, np. organizacji kraju związkowego Turyngii czy miasta Wiedeń. Gauleiter miał w wielu wypadkach spory zakres władzy, podlegając wyłącznie centralnym władzom partii. Każdy Gauleiter III Rzeszy posiadał swojego zastępcę (Stellvertreter-Gauleiter), który w razie niemożności wykonywania obowiązków przez Gauleitera, obejmował jego stanowisko.


Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

"Wojenny Krzyż Zasługi" (niem. "Kriegsverdienstkreuz") – odznaczenie III Rzeszy za zasługi cywilne i wojenne dokonane w trakcie II wojny światowej. W 1957 roku Bundeswehra wydała zdenazyfikowaną wersję Krzyża Zasługi, który otrzymali weterani wojenni.
I wojna światowa – konflikt zbrojny trwający od 28 lipca 1914 do 11 listopada 1918 (w latach 20. i 30. XX wieku nazywany "wielką wojną") pomiędzy ententą, tj. Wielką Brytanią, Francją, Rosją, Serbią, Japonią, Włochami (od 1915) i Stanami Zjednoczonymi (od 1917), a państwami centralnymi, tj. Austro-Węgrami i Niemcami wspieranymi przez Turcję i Bułgarię.
Oberkommando der Wehrmacht (OKW) - Naczelne Dowództwo Wehrmachtu - sił zbrojnych III Rzeszy utworzone przez Adolfa Hitlera dekretem z 4 lutego 1938.
Paryż (fr. Paris) – stolica i największa aglomeracja Francji, położona w centrum Basenu Paryskiego, nad Sekwaną (La Seine). Miasto stanowi centrum polityczne, ekonomiczne i kulturalne kraju. Znajdują się tu liczne zabytki i atrakcje turystyczne, co powoduje, że Paryż jest co roku odwiedzany przez ok. 30 milionów turystów.
Stahlhelm (Stahlhelm, pol. Stalowy Hełm) - pełna nazwa: Bund der Frontsoldaten (Związek Żołnierzy Frontowych) – organizacja paramilitarna powstała po I wojnie światowej w Republice Weimarskiej. Początkowo organizacja skupiała weteranów I wojny światowej, następnie rozrosła się w bojówkę paramilitarną.
Claus Philipp Maria Schenk Graf von Stauffenberg (ur. 15 listopada 1907 w Jettingen w Bawarii, zm. 21 lipca 1944 w Berlinie) – oficer niemiecki (pułkownik), szef sztabu armii rezerwowej. Należał do grupy spiskowców, którzy zaplanowali i zrealizowali nieudany zamach na życie Hitlera 20 lipca 1944 w kwaterze führera zwanej Wilczym Szańcem koło Kętrzyna na Mazurach. Stauffenberg podłożył bombę w baraku, w którym odbywała się narada wyższych dowódców Wehrmachtu z udziałem Hitlera. Wybuch bomby jedynie lekko zranił Hitlera, a Stauffenberg został aresztowany jak większość zamachowców tego samego dnia. Został rozstrzelany natychmiast po pojmaniu.
Unstruta (niem. Unstrut) – rzeka w Niemczech o długości 192 km. Jest lewym dopływem Soławy. Nad Unstrutą rozpościera się region winiarski Saale-Unstrut.

Reklama