Wojska radiotechniczne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Korpusówka wojsk radiotechnicznych.jpg

Wojska radiotechniczne – rodzaj wojsk przeznaczony do prowadzenia rozpoznania radiolokacyjnego i powiadamiania o środkach napadu powietrznego nieprzyjaciela oraz zabezpieczania działań bojowych wojsk rakietowych, artylerii przeciwlotniczej, lotnictwa myśliwskiego, oddziałów przeciwdziałania radioelektronicznego.

Lotnictwo – ogół zagadnień związanych z wszelkiego rodzaju statkami powietrznymi, pojazdami zdolnymi do samodzielnego lotu w powietrzu.II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.

Rozwój tego rodzaju wojsk nastąpił w czasie II wojny światowej i w latach powojennych. Współczesne wojska radiotechniczne wykrywają oraz śledzą pilotowane i bezpilotowe środki napadu powietrznego, których powierzchnia skutecznego odbijania fal elektromagnetycznych jest bardzo mała, zdolne są do obserwowania dużej liczby działających jednocześnie obiektów powietrznych, wykonujących lot od wysokości bardzo małych do stratosferycznych.

15 października jest 288. (w latach przestępnych 289.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 77 dni.Ludowe Wojsko Polskie (LWP) – potoczna nazwa polskich sił zbrojnych sformowanych w latach 1943–1944 w ZSRR oraz wywodzącego się z nich Wojska Polskiego w Polsce Ludowej w latach 1944–1952 i Sił Zbrojnych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1952–1989.

Wyposażone są w nowoczesny sprzęt radiolokacyjny oraz sprzężone z nim urządzenia zabezpieczające zautomatyzowany proces dowodzenia. Zorganizowany system wykrywania, rozpoznania i przetwarzania informacji pozwała zobrazować sytuację powietrzna w danym rejonie oraz na dalekich podejściach. Umożliwia automatyczne naprowadzanie samolotów myśliwskich i rakiet przeciwlotniczych na obiekty powietrzne.

Artyleria przeciwlotnicza – rodzaj artylerii przeznaczony do zwalczania celów powietrznych. Artyleria przeciwlotnicza może być również użyta do zwalczania lekko opancerzonych celów naziemnych oraz celów nawodnych.Stratosfera – druga, licząc od powierzchni, warstwa atmosfery planety, w której ma miejsce inwersja temperatury. Jest położona nad troposferą, od której dzieli ją tropopauza, a pod mezosferą, od której oddziela ją stratopauza.

W Wojsku Polskim wojska radiotechniczne jako rodzaj wojsk w Wojskach Obrony Powietrznej Kraju ukształtowały się w latach pięćdziesiątych. Podlegają ciągłemu procesowi modernizacji i doskonalenia organizacyjnego.

15 października obchodzone jest Święto Wojsk Radiotechnicznych.

Współczesne jednostki wojsk radiotechnicznych[ | edytuj kod]

3 Brygada Radiotechniczna we Wrocławiu w składzie:

3 Batalion Radiotechniczny im. ppłk. Antoniego Wiktorowskiego, ps. „Kruk” (3 brt) – pododdział Wojsk Radiotechnicznych Sił Powietrznych RP (JW 3533).
  • 3 Batalion Radiotechniczny w Sandomierzu
  • 8 Batalion Radiotechniczny w Lipowcu
  • 31 Batalion Radiotechniczny we Wrocławiu
  • 34 Batalion Radiotechniczny w Chojnicach
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Radiotechniczne Święto. Polska Zbrojna, 2013-10-14. [dostęp 2015-07-19].

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Józef Urbanowicz [red.]: Mała encyklopedia wojskowa. Tom 3. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1971, s. 531.




  • Reklama