Wojna rosyjsko-szwedzka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
  • Wojna rosyjsko-szwedzka (1495–1497)
  • Wojna rosyjsko-szwedzka (1554–1557)
  • Dominium Maris Baltici (1558–1582)
  • Wojna rosyjsko-szwedzka (1590–1595)
  • Wojna rosyjsko-szwedzka (1610–1617)
  • Wojna rosyjsko-szwedzka (1656–1658), część II wojny północnej (1656–1658)
  • III wojna północna (1700–1721)
  • Wojna szwedzko-rosyjska (1741–1743)
  • Wojna rosyjsko-szwedzka (1788–1790)
  • Wojna rosyjsko-szwedzka (1808–1809)
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Wojny szwedzko-nowogrodzkie
  • II wojna północna toczyła się w latach 1655-1660 pomiędzy Szwecją sprzymierzoną przejściowo z Brandenburgią, Siedmiogrodem i magnatem litewskim Januszem Radziwiłłem a Polską (potop szwedzki) oraz później także Austrią, Danią, Holandią i Brandenburgią. Wojna toczyła się równolegle z wojną polsko-rosyjską 1654-1667. Przez pewien czas Rosja występowała także przeciwko Szwecji atakując bez powodzenia szwedzkie Inflanty.Wojny inflanckie lub dominium Maris Baltici (pol. władztwo Morza Bałtyckiego) – seria konfliktów politycznych i zbrojnych w okresie od 1558 do 1583 roku między państwem polsko-litewskim (od 1569 roku Rzeczpospolitą Obojga Narodów), a Szwecją, Danią i Carstwem Rosyjskim o panowanie na morzu i ziemie zakonu inflanckiego (do 1525 roku gałąź zakonu krzyżackiego).




    Reklama