Woda bromowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Woda bromowa – nasycony roztwór wodny bromu o stężeniu ok. 3,6 g/100 g. Stosowana w laboratoriach i przemyśle jako utleniacz. Obecność bromu powoduje, że jest zabarwiona na kolor brunatny. Przed wprowadzeniem metod spektroskopowych była wykorzystywana w chemii organicznej do wykrywania węglowodorów nienasyconych i ich pochodnych, w reakcji addycji bromu do wiązania wielokrotnego, co powoduje jej odbarwienie.

Chemia organiczna – dziedzina chemii zajmująca się badaniem budowy, właściwości oraz reakcji związków chemicznych zawierających węgiel, a także opracowywaniem różnorodnych metod syntezy tych połączeń. Ponadto związki organiczne zawierać mogą atomy innych pierwiastków, takich jak wodór, tlen, azot, fosfor, krzem oraz siarka.Dysproporcjonowanie (dysmutacja) – rodzaj przemiany chemicznej, w której jedno indywiduum chemiczne (pierwiastek, jon lub związek chemiczny) ulega jednoczesnej przemianie chemicznej do dwóch różnych produktów.

W roztworze brom ulega dysproporcjonowaniu i jest w stanie równowagi z kwasem podbromawym i bromowodorem: Br
2
+ H
2
O ⇄ HBrO + HBr
, K = 5,8×10

Zakwaszenie cofa tę reakcję, a w środowisku zasadowym równowaga przesuwa się całkowicie w prawą stronę. Woda bromowa ulega powolnemu rozkładowi z wydzieleniem tlenu, jednak wolniej niż woda chlorowa lub wodny roztwór fluoru: 2Br
2
+ 2H
2
O → 4HBr + O
2

Reakcję tę przyspiesza światło.

Woda chlorowa - bezbarwny, nasycony wodny roztwór chloru. Chlor ma niewielką rozpuszczalność w wodzie, wynoszącą ok. 7,5 g/dm³(temp 25°C). Stosowana w laboratoriach i przemyśle jako utleniacz.Wydawnictwa Naukowo-Techniczne (WNT) – polskie wydawnictwo założone w 1949 z siedzibą w Warszawie, do 1961 działało pod firmą Państwowe Wydawnictwa Techniczne.

W temperaturze poniżej 5,8 °C tworzy się czerwony krystaliczny hydrat bromu, Br
2
·8H
2
O
.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. woda bromowa, [w:] Mały słownik chemiczny, Jerzy Chodkowski (red.), wyd. 5, Warszawa: Wiedza Powszechna, 1976, s. 575.
  2. woda bromowa, [w:] Encyklopedia techniki. Chemia, Władysław Gajewski (red.), Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1965, s. 784, OCLC 33835352.
  3. Jonathan Clayden i inni, Organic Chemistry, Oxford–New York: Oxford University Press, 2001, s. 115, ISBN 0-198-50346-6.
  4. Jack F. Mills, Bromine, [w:] Ullmann’s Encyclopedia of Industrial Chemistry, Weinheim: Wiley‐VCH, 2005, DOI10.1002/14356007.a04_391, ISBN 978-3-527-30673-2 (ang.).
  5. C. Chambers, A.K. Holliday, Modern Inorganic Chemistry, Butterworths, 1975, s. 324.
Węglowodory – organiczne związki chemiczne zawierające w swojej strukturze wyłącznie atomy węgla i wodoru. Wszystkie one składają się z podstawowego szkieletu węglowego (powiązanych z sobą atomów węgla) i przyłączonych do tego szkieletu atomów wodoru.Wiązanie wielokrotne – wiązanie chemiczne między dwoma atomami, w którym bierze udział więcej niż jedna para elektronowa.




Warto wiedzieć że... beta

Fluor (F, łac. fluorum) – pierwiastek chemiczny, niemetal z grupy fluorowców w układzie okresowym. Fluor w stanie wolnym występuje w postaci dwuatomowej cząsteczki F2. Jest żółtozielonym silnie trującym gazem o ostrym zapachu podobnym do chloru.
Kwas podbromawy – nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenowych kwasów bromu, w którym atom bromu znajduje się na I stopniu utlenienia. Znany jedynie w roztworze, zawsze jest zanieczyszczony produktami rozkładu: bromem i kwasem bromowym. Jego sole to podbrominy.
Równowaga reakcji chemicznych – stan, gdy reakcja chemiczna zachodzi z jednakową szybkością w obu kierunkach, a więc stężenia reagentów nie zmieniają się w czasie. Potencjały termodynamiczne układu, jakim jest środowisko reakcji, osiągają wartości minimalne (charakterystyczne dla określonych warunków). Minimum osiągają też odpowiednie funkcje termodynamiczne reakcji.
Utleniacz – pierwiastek lub związek chemiczny, będący w analizowanej reakcji redoks akceptorem (przyjmującym) elektronów. Utleniacze w reakcjach zmniejszają swój stopień utlenienia i jednocześnie powodują jego wzrost w pozostałych produktach reakcji.
Roztwór wodny – roztwór, w którym rozpuszczalnikiem jest woda. Substancje chemiczne rozpuszczone w wodzie oznacza się przyrostkiem aq (z łac. aqueus – wodny), często w indeksie dolnym, np. X(aq).
Tlen (O, łac. oxygenium) – pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 8, niemetal z grupy tlenowców w układzie okresowym.
Wydawnictwo „Wiedza Powszechna” w Warszawie – wydawca słowników dwujęzycznych i podręczników do nauki języków obcych, słowników i poradników języka polskiego, podręczników do nauki języka polskiego dla cudzoziemców oraz popularnych rozmówek, a także leksykonów i książek popularnonaukowych z różnych dziedzin.

Reklama