Windows API

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Windows API, lub krócej: WinAPI – interfejs programistyczny systemu Microsoft Windows – jest to zbiór niezbędnych funkcji, stałych i zmiennych umożliwiających działanie programu w systemie operacyjnym Microsoft Windows.

Interfejs programowania aplikacji (ang. Application Programming Interface, API) – sposób, rozumiany jako ściśle określony zestaw reguł i ich opisów, w jaki programy komunikują się między sobą. API definiuje się na poziomie kodu źródłowego dla takich składników oprogramowania jak np. aplikacje, biblioteki czy system operacyjny. Zadaniem API jest dostarczenie odpowiednich specyfikacji podprogramów, struktur danych, klas obiektów i wymaganych protokołów komunikacyjnych.EXE (od ang. executable [file], [plik] wykonywalny; pot. „egzek” od skr. exec) – rozszerzenie nazwy pliku wykonywalnego w systemach Microsoft Windows i MS-DOS; pliki o tym rozszerzeniu w zamierzeniu zawierają przede wszystkim skompilowany kod wykonywalny programu, choć może zawierać także inne zasoby (np. dotyczące np. struktury okien, ikony, obrazy, dźwięki, itp.).

Zbiór ten jest bardzo obszerny i zawiera funkcje do tworzenia okien programów, elementów interfejsu graficznego, obsługi zdarzeń oraz umożliwiające dostęp do innych aplikacji, funkcji sieciowych czy sprzętu w komputerze. Mianem WinAPI określamy standardowe funkcje przychodzące wraz z plikami bibliotek DLL (w 16-bitowych wersjach z rozszerzeniem .EXE) dostarczanymi z systemem, np. kernel32.dll, user32.dll, gdi32.dll, wsock32.dll, znajdującymi się w katalogu \WINDOWS\system32. Liczba plików bibliotek wzrasta w nowszych wersjach systemu Microsoft Windows. Może to powodować pewne problemy z uruchomieniem aplikacji napisanej dla starszej wersji systemu. Ze względu na dużą popularność systemu Microsoft Windows, obecnie większość środowisk programistycznych posiada zaimplementowane odpowiednie pliki nagłówkowe umożliwiające korzystanie z WinAPI.

Program komputerowy (ang. computer program) - sekwencja symboli opisująca obliczenia zgodnie z pewnymi regułami zwanymi językiem programowania. Program jest zazwyczaj wykonywany przez komputer (np. wyświetlenie strony internetowej), czasami bezpośrednio – jeśli wyrażony jest w języku zrozumiałym dla danej maszyny lub pośrednio – gdy jest interpretowany przez inny program (interpreter). Program może być ciągiem instrukcji opisujących modyfikacje stanu maszyny ale może również opisywać obliczenia w inny sposób (np. rachunek lambda).System operacyjny (ang. Operating System, skrót OS) – oprogramowanie zarządzające systemem komputerowym, tworzące środowisko do uruchamiania i kontroli zadań użytkownika.

Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Microsoft Developer Network - skarbnica wiedzy o produktach MS
  • Pliki nagłówkowe – przy kompilatorze języka C i pochodnych (C++ itp.) pliki źródłowe o rozszerzeniu "h" (w C++ powinno się dla odróżnienia stosować "hpp", ale w praktyce najczęściej spotykane jest nadal rozszerzenie "h") zawierające opis interfejsu modułu: deklaracje zmiennych, funkcji, klas i innych struktur danych. Używa się ich po to, by nie trzeba było przy każdej najmniejszej zmianie w implementacji jednego modułu rekompilować wszystkich innych odwołujących się do niego. W nowszych językach takich jak Java czy C# nie ma już potrzeby stosowania plików nagłówkowych.Oprogramowanie użytkowe lub oprogramowanie aplikacyjne – oprogramowanie oferujące bezpośredni kontakt z człowiekiem, czyli interakcję z użytkownikiem komputera. Oprogramowanie użytkowe przeznaczone jest do wykonywania czynności poleconych przez użytkownika oraz rozwiązywania problemów zadanych przez użytkownika.




    Warto wiedzieć że... beta

    Implementacja (wdrożenie, przystosowanie, realizacja, łac.ang. implementation) – w informatyce – proces przekształcania abstrakcyjnego opisu systemu lub programu na obiekt fizyczny: komputer lub działający program zapisany w konkretnym języku programowania; także obiekt fizyczny będący efektem takiego przekształcenia, np. implementacja systemu operacyjnego (wdrożenie systemu) lub kompilatora dla konkretnego typu komputera.

    Reklama