Wilhelm z Eskil

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wilhelm z Eskil, również: Wilhelm z Æbelholt, Wilhelm z Paryża (ur. ok. 1122/1123 w Paryżu lub Compiègne, zm. 6 kwietnia 1203 w Æbelholt k. Hillerød) – francuski kanonik laterański i opat, święty Kościoła katolickiego.

Kanonizacja – (łac. canonizatio ogłoszenie świętym) to oficjalne uznanie przez Stolicę Apostolską świętości lub przez zatwierdzenie przez Święty Synod w Kościele prawosławnym danej zmarłej osoby z racji osiągnięcia przez nią doskonałości moralnej w stopniu heroicznym lub uznanie jej za męczennika. Poprzez akt kanonizacji, papież uznaje ją za osobę godną kultu publicznego w Kościele powszechnym i wpisania jej do katalogu świętych. Akt ten poprzedzony jest procesem kanonizacyjnym.Francuzi – naród romański zamieszkujący głównie Francję (ok. 64 mln), Wielką Brytanię (ok. 100 tys.), Katalonię (ok. 4 tys.) oraz nieliczni w Belgii, Andorze, Luksemburgu, Monako i Szwajcarii. Poza tym Francuzi żyją głównie w swoich byłych koloniach w Afryce oraz w własnych terytoriach zamorskich w Oceanii i na innych kontynentach. Około 10 milionów osób francuskiego pochodzenia mieszka w Stanach Zjednoczonych, a 5 milionów w Kanadzie. Ich ojczystym językiem jest francuski. Większość Francuzów to katolicy (chrystianizacja w II – IV wieku). Dzisiaj wielu potomków byłych imigrantów uważa się za część narodu francuskiego, są to przeważnie osoby pochodzenia afrykańskiego i arabskiego. Pozostają oni obywatelami państwa francuskiego.

Św. Wilhelm urodził się w szlacheckiej francuskiej rodzinie. Był wychowankiem Hugona (krewnego), 42. opata Saint-Germain-des-Prés w Paryżu. Po otrzymaniu święceń subdiakonatu, Wilhelm został kanonikiem kościoła St Étienne du Mont w Paryżu, a następnie został skierowany do klasztoru Epinay koło Paryża. Po rozwiązaniu dotychczasowej wspólnoty kanoników przez Eugeniusza III, na ich miejsce sprowadzono kanoników regularnych z paryskiego Klasztoru św. Wiktora. Wilhelm powrócił do tej wspólnoty, zostając jej subprzeorem. W 1161 roku, po przybyciu do klasztoru św. Tomasza na duńskiej wyspie Eskil, został jego opatem. Doprowadził do przywrócenia reguły zakonnej św. Augustyna, zreformował tamtejszą wspólnotę i przeniósł w 1178 roku klasztor na Zelandię (Sjælland) do Æbelholt (dzisiejsze ruiny k. Hillerød).

Wstawiennictwo świętych – doktryna występująca w części wyznań chrześcijańskich, przede wszystkim katolickich i prawosławnych, zakładająca możliwość wstawiennictwa zbawionych zmarłych w modlitwach zanoszonych do Boga oraz uznająca zanoszenie próśb przez wiernych w formie modlitwy skierowanej do świętego o wstawiennictwo u Boga. W pobożności katolickiej i prawosławnej występują tzw. patroni, uchodzący za posiadających szczególną skuteczność wstawienniczą w danych problemach.Przeor (łac. prior - przedni, naczelny) – przełożony domu zakonnego lub wyższy duchowny, niebędący biskupem. Odpowiednikiem w zakonach i zgromadzeniach zakonnych żeńskich jest przeorysza.

Około 1194 Wilhelm udał się do Rzymu. Po powrocie do opactwa Æbelholt zmarł w Niedzielę Wielkanocną w 1203 roku.

Jego kanonizacji dokonał papież Honoriusz III w 1224 roku.

Wspomnienie liturgiczne św. Wilhelma obchodzone jest w dzienną pamiątkę śmierci.

Dzieła[ | edytuj kod]

  • Genealogia Regum Danorum


  • Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Genealogia Regum Danorum lub Wilhelmi abbatis Genealogia regum Danorum (pol. Genealogia królów duńskich) – dokument genealogiczny sporządzony w roku 1194 przez opata klasztoru augustianów Wilhelma z Æbelholt.
    Wielkanoc, Pascha, Niedziela wielkanocna, Zmartwychwstanie Pańskie, mazow. Wielki Dzień – najstarsze i najważniejsze święto chrześcijańskie upamiętniające Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa, obchodzone przez Kościoły chrześcijańskie wyznające Nicejskie Credo (325 r.).
    Kościół katolicki – największa na świecie chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, głosząca zasady wiary i życia określane mianem katolicyzmu. Kościół katolicki jest jednym z trzech głównych nurtów chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich.
    Opat (łac. abbas – „ojciec”, aram. ‏abba‎ – „ojciec”) – wyższy przełożony w męskich zakonach katolickich należących do kręgu zakonów mniszych. Odpowiednikiem w zakonach żeńskich jest ksieni.
    Zelandia (duń. Sjælland) to największa z 443 wysp Danii i 12. wyspa Europy. Zelandia położona jest między Fionią a szwedzką Skanią; z obiema połączona jest mostami poprzez cieśniny Wielki Bełt i Sund. Linia brzegowa silnie rozczłonkowana, liczne półwyspy, m.in. Ods Herred, Horns na północy, zatoki Sejerø, Roskilde Fjord, Ise Fjord na północy; Køge, Fakse na wschodzie oraz Vordingborska na zachodzie, mniejsze wyspy, takie jak Saltholm, Amager, Sejerø.
    Kanonicy regularni, kanonicy regularni laterańscy, CRL – najstarszy zakon klerycki zorganizowany według reguły św. Augustyna. Genezy zakonu należy upatrywać w przykładzie życia pierwszej wspólnoty chrześcijan, o której czytamy w Dziejach Apostolskich.
    Eugeniusz III (łac. Eugenius III, właśc. Bernardo da Pisa OCist; ur. najpóźniej w 1085 w Pizie, zm. 8 lipca 1153 w Tivoli) – papież w okresie od 15 lutego 1145 do 8 lipca 1153, błogosławiony Kościoła katolickiego.

    Reklama