Wilhelm I Dobry

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wilhelm Dobry (ur. ok. 1285, zm. 7 czerwca 1337) – hrabia Holandii i Zelandii jako Wilhelm III i hrabia Hainaut jako Wilhelm I od 1304 z dynastii z Avesnes.

Gwidon I de Dampierre (ur. ok. 1226, zm. 7 marca 1304), hrabia Flandrii i margrabia Namur, młodszy syn Wilhelma II de Dampierre i hrabiny Małgorzaty II, córki cesarza łacińskiego Baldwina I.Księstwo Jülich (niem. Herzogtum Jülich, hol. Hertogdom Gulik) było państwem wchodzącym w skład Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego i leżało na obszarach dzisiejszych Niemiec (część Nadrenii Północnej-Westfalii) i Holandii (część Limburgii). Jego terytorium rozciągało się po obu stronach Renu, wokół swej stolicy Jülich.

Życiorys[ | edytuj kod]

Wilhelm był jednym z synów hrabiego Hainaut i hrabiego Holandii i Zelandii Jana (Jana II w Holandii i I w Hainaut) oraz Adelajdy, córki hrabiego Holandii Florisa IV. Jego starszy brat zginął w 1302 w bitwie pod Courtrai, dzięki czemu to Wilhelm jeszcze w ostatnich latach życia ojca przejął jego obowiązki, a w 1304 odziedziczył po nim tytuły hrabiowskie Hainaut, Holandii i Zelandii. Jeszcze przed śmiercią ojca bronił w 1304 Zelandii i Holandii przeciwko hrabiemu Flandrii Gwidonowi z Dampierre – mimo poniesionej na początku porażki zdołał go powstrzymać, a następnie przyłączył się do floty francuskiej, która odniosła nad Gwidonem decydujące zwycięstwo w bitwie pod Zierikzee.

Tytuł hrabiów Flandrii został ustanowiony w roku 862 przez króla Karola II Łysego, pierwszym hrabią flandryjskim został Baldwin I Żelazne Ramię, jest on tym samym założycielem dynastii flandryjskiej.Karol de Valois (ur. 12 marca 1270, zm. 16 grudnia 1325 w Nogent-le-Roi), hrabia Valois, Andegawenii, Maine, Alençon i Chartres, tytularny król Aragonii i cesarz Konstantynopola. Młodszy syn króla Francji Filipa III Śmiałego i jego pierwszej żony Izabeli, córki króla Aragonii Jakuba I Zdobywcy, brat Filipa IV Pięknego.

Mimo śmierci Gwidona, trwały spory z hrabiami Flandrii. Pozycję Wilhelma umocniło znacząco zawarte w 1305 małżeństwo z bratanicą króla Francji Filipa IV Pięknego Joanną z Valois, jednak spór z hrabiami Flandrii wysuwającymi roszczenia do Zelandii trwał jeszcze przez długie lata. Został zakończony dopiero na mocy układu zawartego w Paryżu w 1323. To porozumienie pozwoliło Wilhelmowi na zerwanie bliskich więzów z Francją (dotąd wsparcie królów francuskich było niezbędne) i zbliżenie się do stronnictwa angielskiego. W 1324 wydał swoją córkę Małgorzatę za sprzymierzonego z Anglią króla Niemiec Ludwika IV Bawarskiego, z którym nawiązał bliskie stosunki już po jego wyborze w 1314. W 1327 pomógł zbrojnie królowej angielskiej Izabeli w doprowadzeniu do abdykacji jej męża Edwarda II, a wkrótce potem (w 1328) córka Wilhelma Filipa poślubiła nowego króla Anglii Edwarda III. Od tego momentu zaczął zajmować pozycję mediatora między potęgami (m.in. między papieżem a cesarzem). Miał odmówić Ludwikowi Bawarskiemu przyjęcia tytułu książęcego, jednak jego znaczenie polityczne było bardzo duże, a dwór prowadził na wzór królewski.

Floris IV (ur. 24 czerwca 1210 w Hadze - zm. 19 lipca 1234 w Corbie) - hrabia Holandii od 1222 do 1234, z dynastii Gerolfingów, syn Wilhelma I i Adelajdy Geldern.International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.

Powiększał też swoją domenę – jego stryj biskup Utrechtu Gwidon z Avesnes odstąpił na rzecz Wilhelma m.in. Woerden. Następcy Gwidona na tym stanowisku zawdzięczali je Wilhelmowi, co dawało mu kontrolę nad największym państwem kościelnym w regionie. Podporządkował sobie Stavoren i zapewnił sobie władzę w zachodniej Fryzji. Holandia pod jego rządami zajęła dominującą pozycję w północnych Niderlandach i zaczęła wykorzystywać walory swego położenia u ujścia Renu. Wilhelm interweniował także w sprawach ościennych księstw niderlandzkich: Geldrii (1318) i Brabancji (1328).

Woerden - romańskie miasto w centralnej Holandii, w prowincji Utrecht. Położone nad rzeką Oude Rijn, która okrąża centrum miasta tworząc kształt gwiazdy. Otrzymało prawa miejskie w 1372. W 1410. wybudowano zamek a w 1510. ratusz miejski - oba budynki istnieją do dziś.Hrabstwo Hainaut (fr. Comté de Hainaut, nid. Graafschap Henegouwen) – historyczne terytorium, które stanowiło część Niderlandów, a także wchodziło w skład Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Obecnie ziemie dawnego hrabstwa leżą w granicach dwóch państw, Belgii (Prowincja Hainaut) i Francji (część departamentu Nord).

Okres rządów Wilhelma były dla jego domen czasem pokoju i dobrobytu, nawet mimo dużego obciążenia podatkowego w celu prowadzenia aktywnej polityki zagranicznej i utrzymania wystawnego dworu. Uważany był za przedstawiciela kultury dworskiej i rycerskiej, ale jednocześnie zapewnił wolność holenderskim miastom, które bardzo się rozwinęły w tym okresie (m.in. Rotterdam), nie dopuścił też do narzucenia zbytnich ciężarów feudalnych na chłopów w anektowanej Fryzji zachodniej. Nieubłaganie egzekwował prawo i w przypadku nadużyć wyciągał konsekwencje. Zreorganizował administrację Holandii, powołując radę, pełniącą rolę sądu najwyższego i zarządzającą krajem w czasie nieobecności hrabiego; w jej składzie znaleźli się nie tylko przedstawiciele arystokracji, ale także mieszczaństwa. W okresie rządów Wilhelma bardzo aktywnie posuwały się prace związane z osuszaniem lądów na terenie Holandii i Zelandii. Dbał także o bezpieczeństwo handlu niszcząc liczne gniazda raubritterów. Był bardzo popularny wśród swych poddanych.

Ludwik IV Bawarski (Ludwik IV Wittelsbach) (ur. 1 kwietnia 1282 w Monachium, zm. 11 października 1347 w Puch k. Fürstenfeldbruck) – książę Bawarii od 1294, hrabia Palatynatu od 1329, król niemiecki od 1314, Święty Cesarz Rzymski od 1328. Był pierwszym królem i cesarzem Niemiec z rodu Wittelsbachów.WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.

Rodzina[ | edytuj kod]

Żoną Wilhelma była Joanna z Valois, córka Karola Walezjusza, a zarazem wnuczka króla Francji Filiipa III Śmiałego i siostra króla Filipa VI Walezjusza. Ich dziećmi byli:

  • Małgorzata (zm. 1356), żona cesarza Ludwika IV Bawarskiego,
  • Jan, zmarły młodo,
  • Filipa (zm. 1369), żona króla Anglii Edwarda III,
  • Joanna (zm. 1374), żona księcia Jülich Wilhelma I,
  • Wilhelm II/IV (zm. 1345), następca ojca jako hrabia Hainaut, Holandii i Zelandii,
  • Izabela (zm. 1360), żona Roberta z Namur (dowódcy w służbie Edwarda III),
  • Ludwik, zmarły młodo.
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. R.R. Post: Willem III. W: Nieuw Nederlandsch Biografisch Woordenboek. Leiden: A. W. Sijthoff's Uitgevers-Maatschappij N.V., 1937, s. 1212–1213.
    2. Wilhelm III. der Gute. W: Genealogie Mittelalter: Mittelalterliche Genealogie im Deutschen Reich bis zum Ende der Staufer: Materialsammlung [on-line]. [dostęp 2017-10-19].
    3. Pieter Lodewijk Muller: Wilhelm. W: Allgemeine Deutsche Biographie. T. 43. Leipzig: Verlag von Dunckler & Humblot, 1898, s. 83–86.




    Warto wiedzieć że... beta

    Filip IV Piękny, fr. Philippe le Bel (ur. 1268, Fontainebleau - zm. 29 listopada 1314, tamże) – król Francji i Nawarry (jako Filip I) w latach 1285-1314, syn Filipa III Śmiałego z dynastii Kapetyngów i jego pierwszej żony - Izabeli Aragońskiej.
    Paryż (fr. Paris) – stolica i największa aglomeracja Francji, położona w centrum Basenu Paryskiego, nad Sekwaną (La Seine). Miasto stanowi centrum polityczne, ekonomiczne i kulturalne kraju. Znajdują się tu liczne zabytki i atrakcje turystyczne, co powoduje, że Paryż jest co roku odwiedzany przez ok. 30 milionów turystów.
    Rotterdam – miasto w zachodniej Holandii, w prowincji Holandia Południowa. W 2012 roku liczyło ok. 617 tys. mieszkańców. Miasto stanowi południową część Randstadu, szóstego największego obszaru metropolitalnego w Europie, który zamieszkuje ok. 6,7 miliona ludzi.
    Dynastia z Avesnes (także dynastia z Hainaut) – dynastia, której przedstawiciele panowali w hrabstwach Hainaut oraz Holandii i Zelandii w końcu XIII i pierwszej połowie XIV w.
    Izabela, zwana Izabelą Francuską lub Wilczycą z Francji (ur. 1295 w Paryżu, zm. 22 sierpnia 1358), księżniczka francuska, i królowa Anglii z dynastii Kapetyngów, córka króla Francji Filipa IV Pięknego i królowej Nawary Joanny I. Siostra królów Ludwika X, Filipa V i Karola IV. Żona króla Anglii Edward II Plantenegeta i matka jego następcy Edward III.
    Biskupi utrechccy – lista biskupów ordynariuszy i sufraganów katolickiej diecezji (archidiecezji) utrechckiej na przestrzeni stuleci.
    Raubritter (z niem. rycerz rozbójnik) – określenie raubritter, które pojawiło się dopiero w XVIII-wiecznych niemieckich romansach rycerskich, oznacza rycerzy lub osoby z rycerskiego rodu, trudniące się napadami, szczególnie na przejeżdżających w pobliżu ich zamku kupców i podróżnych. W Polsce przyjęło się na równi z polską nazwą rycerz rozbójnik, wskutek powszechnej opinii, że zwłaszcza średniowieczne Niemcy dotknięte były tą plagą.

    Reklama