Wilburga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wilburgaimię żeńskie pochodzenia germańskiego, notowane w Polsce od 1265 roku w formie Wilburgis. Powstało ono ze złożenia członów Wil: stsas. willio, stwniem. will(i)o — "wola", oraz -burg — "ochraniać, chronić".

WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.Klasztor Sankt Florian – klasztor barokowy, położony w Górnej Austrii, w pobliżu Linzu. Założony w 1071 przez benedyktynów, z czasem przejęty przez kanoników regularnych reguły św. Augustyna w miejscu przechowywania relikwii św. Floriana. W 1688 roku jego przebudowę rozpoczął włoski malarz i architekt Carlo Carlone a zakończył Austriak Jakob Prandtauer. Na dziedzińcu znajduje się zabytkowa studnia orłów (1603). We wschodnim skrzydle klasztoru mieści się biblioteka gromadząca ponad 140 000 cennych książek.

Wilburga imieniny obchodzi 11 grudnia, jako wspomnienie św. Wilburgi z Sankt Florian.

Znane osoby noszące imię Wilburga:

  • Wirpirka von Tengling (Wilburga) — księżna czeska
  • Wilburga von Leuchtenberg — opatka klasztoru Obermünster
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. W. Taszycki (red.), Słownik staropolskich nazw osobowych, T. 6 z. 1, (Valentinus—Wojsław), Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1981
    2. Z. Klimek (opr.), Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych, t. 5, Kraków 1997, ​ISBN 83-85579-14-1
    3. Henryk Fros, Franciszek Sowa, Księga imion i świętych, t. 6, Kraków: Wydawnictwo WAM - Księża Jezuici, 2007, ISBN 978-83-7318-736-8, OCLC 831184951.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie. Imieniny – zwyczaj świątecznego obchodzenia (czasami hucznego) dnia świętego lub błogosławionego z chrześcijańskiego kalendarza lub innego dnia, tradycyjnie przypisywanego temu imieniu. Zwyczaj szczególnie popularny w Polsce (z wyjątkiem Górnego Śląska i Kaszub), ale także obecny w regionach katolickich np. Bawarii. Imieniny obchodzi się również w Bułgarii, w Grecji, w Szwecji, w Czechach, na Węgrzech i Łotwie, a kiedyś i w Rosji. W Szwecji oficjalną listę imienin publikuje Królewska Szwedzka Akademia Nauk. Zwykle wiąże się ze składaniem życzeń i wręczaniem prezentów solenizantowi. Czasem można spotkać się ze zwyczajem, że jeśli jest więcej niż jeden święty lub błogosławiony (patron) imienia (tj. jeśli jest kilka dat imienin w kalendarzu), imieniny obchodzi się w dniu wypadającym jako pierwszy w kolejności po urodzinach.




    Warto wiedzieć że... beta

    Język starosaksoński, język starosaski - język, którym posługiwali się Sasi i Anglowie we wczesnym średniowieczu. Bardzo wcześnie rozpadł się na dwie formy, które rozwinęły się w Anglii w język staroangielski, a w północnych Niemczech w język dolnoniemiecki.
    Języki germańskie – grupa języków w obrębie języków indoeuropejskich, którymi posługuje się kilkaset milionów mówiących na całym świecie. Wywodzą się ze wspólnego języka pragermańskiego.
    O. Henryk Fros SJ (ur. 18 stycznia 1922 w Rybniku, zm. 24 kwietnia 1998 w Krakowie) – polski jezuita, teolog, badacz literatury hagiograficznej, mediewista.
    Witold Taszycki (ur. 20 czerwca 1898 w Zagórzanach pod Bieczem, zm. 9 sierpnia 1979 w Krakowie) - historyk języka polskiego, badacz onomastyki i dialektologii historycznej.
    Imię (łac. nomen) – osobista nazwa nadawana osobie przez grupę, do której należy. Wraz (z ewentualnym drugim i następnymi imionami oraz) z nazwiskiem, czasem patronimikiem (ros. отчество (trans.) otcziestwo), a rzadziej przydomkiem stanowi u większości ludów podstawowe określenie danej osoby.
    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.
    Klasztor Obermünster – żeński klasztor w Ratyzbonie (niem. Regensburg), dawna fundacja kanoniczek ratyzbońskiej diecezji.

    Reklama