Wiktor Gorbatko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
W. Gorbatko (z lewej) i J. Głazkow na radzieckim znaczku (1977)

Wiktor Wasiljewicz Gorbatko ros. Виктор Васильевич Горбатко (ur. 3 grudnia 1934 w przysiółku Wiency-Zaria, zm. 17 maja 2017 w Moskwie) – radziecki kosmonauta, Lotnik Kosmonauta ZSRR.

Język rosyjski (ros. русский язык, russkij jazyk; dawniej też: język wielkoruski) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich, posługuje się nim jako pierwszym językiem około 145 mln ludzi, ogółem (według różnych źródeł) 250-300 mln. Jest językiem urzędowym w Rosji, Kirgistanie i na Białorusi, natomiast w Kazachstanie jest językiem oficjalnym oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.Salut 5 (Ałmaz 3) – kolejna radziecka stacja kosmiczna wysłana w ramach programu Salut, trzecia i ostatnia baza wojskowego programu Ałmaz.

Życiorys[ | edytuj kod]

Wykształcenie i służba wojskowa[ | edytuj kod]

Po ukończeniu szkoły średniej w 1952 roku wstąpił do oficerskiej szkoły lotniczej. Od 1956 roku pełnił służbę w jednostkach lotniczych. W 1968 roku zaocznie ukończył wyższe studia inżynierskie w akademii imienia Żukowskiego. W grudniu 1982 roku otrzymał stopień generała majora lotnictwa. W listopadzie 1992 roku przeszedł do rezerwy.

Medal „Za rozwój dziewiczych ziem” (ros. Медаль «За освоение целинных земель») – radziecki medal cywilny. Jurij Nikołajewicz Głazkow ros. Юрий Николаевич Глазков, (ur. 2 października 1939 w Moskwie, zm. 9 grudnia 2008), generał major lotnictwa, kosmonauta radziecki, Lotnik Kosmonauta ZSRR.

Kariera kosmonauty[ | edytuj kod]

W dniach 12–17 października 1969, jako inżynier-badacz, odbył swój pierwszy lot kosmiczny na pokładzie radzieckiego statku Sojuz 7. Razem z nim w kosmos udali się Anatolij Filipczenko oraz Władisław Wołkow. Program lotu przewidywał połączenie na orbicie okołoziemskiej Sojuza 7 z Sojuzem 8 wystrzelonym dzień później. Całą operację miała filmować załoga Sojuza 6, który w kosmosie znalazł się z kolei dzień wcześniej. Do cumowania obu pojazdów jednak nie doszło z uwagi na niesprawność systemu zbliżania Sojuzów.

Wykaz grup i oddziałów kosmonautów zawiera zestawienie nazwisk ludzi, którzy brali udział w misjach kosmicznych lub przygotowywali się do lotów w kosmos, nazywanych kosmonautami, astronautami, taikonautami, spationaute itp. Sporządzony został z zachowaniem chronologii poszczególnych naborów astronautów, podziałem na lata i kraje, które ich dokonywały. Poza narodowymi zespołami (astronautami zawodowymi) są tu również grupy przygotowujące się do określonych misji oraz tzw. „kosmiczni turyści”.Lotnik Kosmonauta ZSRR (ros. Лётчик-космонавт СССР) – radziecki tytuł honorowy ustanowiony dekretem Prezydium Rady Najwyższej ZSRR z dnia 14 kwietnia 1961 roku na pamiątkę pierwszego na świecie lotu załogowego na pokładzie satelity. Dekret Prezydium Rady Najwyższej ZSRR w dniu 11 maja 1961 roku zatwierdził regulamin przyznawania tytułu „Lotnik Kosmonauta ZSRR” oraz opis odznaki.

Drugi lot kosmiczny odbył w dniach 7–25 lutego 1977 na statku Sojuz 24. Drugim członkiem załogi był Jurij Głazkow. Był to lot na stację kosmiczną Salut 5.

Trzeci lot kosmiczny odbył w dniach 23–31 lipca 1980. Poleciał statkiem Sojuz 37 na stację kosmiczną Salut 6, wraz z nim poleciał wietnamski kosmonauta Phạm Tuân. Była to misja w ramach programu Interkosmos. Obaj kosmonauci powrócili na Ziemię statkiem Sojuz 36.

28 sierpnia 1982 roku opuścił korpus kosmonautów.

Salut 6 EP-7 (kod wywoławczy «Терек» - Terek) – siódma krótkotrwała misja na Saluta 6. Jedenasty udany załogowy lot kosmiczny na tę stację.Order Czerwonej Gwiazdy (ros. Орден Краснoй Звезды) – radzieckie odznaczenie wojskowe ustanowione Uchwałą Prezydium Centralnego Komitetu Wykonawczego ZSRR z 6 kwietnia 1930.


Podstrony: 1 [2] [3] [4]




Warto wiedzieć że... beta

Salut 6 (ros. Салют-6) – radziecka stacja orbitalna, ósma z wszystkich stacji programu Salut. Została wyniesiona na orbitę 29 września 1977 za pomocą rakiety Proton K z kosmodromu Bajkonur w ZSRR (obecnie Kazachstan). Funkcjonowała przez pięć lat.
International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.
Bohater Związku Radzieckiego (ros. Герой Советского Союза – Gieroj Sowietskogo Sojuza) – najwyższy tytuł honorowy ZSRR.
Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
Medal "Złota Gwiazda" (ros. Медаль "Золотая Звезда") – medal ustanowiony dekretem prezydium Rady Najwyższej ZSRR z dnia 1 sierpnia 1939. Opis odznaki medalu zatwierdzono w dniu 16 października 1939 roku (19 czerwca 1943 do opisu wprowadzono niewielkie poprawki).
Order Suche Batora – najwyższe odznaczenie państwowe (order) Mongolskiej Republiki Ludowej oraz Mongolii współczesnej, przyznawane zarówno za zasługi cywilne, jak i wojskowe.
WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.

Reklama