Wikliniarstwo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wyplatanie wikliny

Wikliniarstwo – działalność obejmująca przetwórstwo wikliny. Przetwórstwo wikliny to rodzaj rękodzieła polegającego na wyrobie przedmiotów ozdobnych i użytkowych (koszy, naczyń, mebli, zwłaszcza ogrodowych i plażowych, nawet płotów i ścian) za pomocą zaplatania wikliny.

Plecionkarstwo - rzemiosło, polegające na wyrobie wszelkiego rodzaju plecionek ze słomy, wikliny, rafii, rogożyny, rotangu, bambusa, słomy ryżowej, włókien kokosowych i sizalowych. itp. Nazwa ta odnosi się także do wyplatania sprzętów ozdobnych i użytkowych, m.in. koszy. Rzemiosło znane od czasów prehistorycznych, także w zakresie wyrobu plecionek ozdobnych.Koszykarstwo - rodzaj rzemiosła polegającego na wykorzystywaniu surowych lub wcześniej odpowiednio przygotowanych włókien roślinnych do wyplatania koszy. Przykładowe materiały, które mogą być wykorzystywane w koszykarstwie to m.in. wiklina, trawa, rattan słoma czy bambus.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • plecionkarstwo
  • koszykarstwo
  • plecionka rattanowa
  • Muzeum Wikliniarstwa i Chmielarstwa w Nowym Tomyślu
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. wikliniarstwo, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2009-10-21].
    Wiklina – młode pędy kilku gatunków wierzb, które po obróbce wykorzystywane są w wikliniarstwie (plecionkarstwie). Nazwa ta jest także zwyczajowym określeniem wierzby purpurowej.Rękodzieło – wyrób wytworzony w sposób nieprzemysłowy, posiadający walory artystyczne, najczęściej zawierający motywy typowe dla kultury, w której powstał.




    Reklama