Wierzynkowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wierzynkowiekrakowski ród kupiecki w XIV i XV w., najczęściej wiązany z ucztą u Wierzynka w 1364.

<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||><|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>

Wierzynkowie pochodzili najprawdopodobniej z Niemiec. Pierwszym ich przedstawicielem w Krakowie był zapewne Mikołaj Wierzynek (starszy) (zm. ok. 1360), rajca krakowski, wójt Wieliczki, dyplomata w służbie Kazimierza Wielkiego. Jego syn, Mikołaj Wierzynek (młodszy) (zm. ok. 1368), kontynuował działalność ojca – był również rajcą krakowskim, prowadził szeroką działalność kupiecką i kredytową, według Długosza zorganizował ucztę dla monarchów, których gościł król Kazimierz Wielki.

Mikołaj Wierzynek (starszy) (zm. 4 października 1360), średniowieczny kupiec, patrycjusz i bankier, pochodzenia zapewne niemieckiego, który w I połowie XIV w. osiadł w Krakowie i zapoczątkował tu mieszczański ród Wierzynków.Jerzy Lesław Wyrozumski (ur. 7 marca 1930 w Trembowli) – historyk, profesor nauk humanistycznych, specjalizujący się w dziejach średniowiecza, były pracownik Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prezes Towarzystwa Miłośników Historii i Zabytków Krakowa, sekretarz generalny Polskiej Akademii Umiejętności, członek zarządu Kasy im. Józefa Mianowskiego – Fundacji Popierania Nauki. Członek Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów.

Wnukiem Mikołaja Wierzynka młodszego był Andrzej Wierzynek (zm. 1406), rajca krakowski, który został oskarżony o defraudację funduszy miejskich, a następnie ścięty. Jego syn Mikołaj Wierzynek wzniósł w miejscu pochówku ojca kościół św. Gertrudy.

Nazwę „Wierzynek” nosi reprezentacyjna restauracja znajdująca się przy Rynku Głównym w Krakowie, założona w 1945.

Stanisław Marian Kutrzeba, pseud. Władysław Wyruga (ur. 15 listopada 1876 w Krakowie, zm. 7 stycznia 1946 w Krakowie) – polski historyk prawa, profesor i rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego, prezes Polskiej Akademii Umiejętności, działacz polityczny, poseł do Krajowej Rady Narodowej.Jan Długosz herbu Wieniawa (łac. Ioannes Dlugossius, Longinus; ur. 1 grudnia 1415 w Brzeźnicy, zm. 19 maja 1480 w Krakowie) – kronikarz, polski historyk, twórca jednego z najwybitniejszych dzieł średniowiecznej historiografii europejskiej, duchowny, geograf, dyplomata; wychowawca synów Kazimierza Jagiellończyka.

Literatura[ | edytuj kod]

  • Stanisław Kutrzeba: Historya rodziny Wierzynków. T. II. Rocznik Krakowski, 1899, s. 29-88. [dostęp 2014-01-16].
  • Jerzy Wyrozumski: Dzieje Krakowa. T. I: Kraków do schyłku wieków średnich. Kraków: 1992.
  • Encyklopedia Krakowa. Warszawa – Kraków: 2000, s. 1045.
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Zob.: Krzysztof Mikulski , Krakowski zjazd monarchów czyli uczta u Wierzynka
    2. Restauracja „Wierzynek”. W: Encyklopedia Krakowa. Warszawa – Kraków: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 841. ISBN 83-01-13325-2.
    Rada Miasta Krakowa – samorządowy organ władzy uchwałodawczej w Krakowie, sprawujący także funkcje kontrolne, złożony z radnych pochodzących z wyboru, działający na podstawie przepisów o samorządzie gminnym oraz o samorządzie powiatowym.Mikołaj Wierzynek (młodszy) (niem. Nikolai Wirsing lub Werzig, także łac. Verincus) (zm. 1368), średniowieczny kupiec, patrycjusz i bankier, syn Mikołaja Wierzynka (starszego).




    Warto wiedzieć że... beta

    Rynek Główny w Krakowie – główny rynek Starego Miasta w Krakowie, regularny, kwadratowy, u zbiegu 11 ulic, wytyczony w 1257 na północ od Okołu i jego przedpola; na wschód od Rynku Głównego wytyczono Mały Rynek (rynek pomocniczy).
    Uczta u Wierzynka – przyjęcie zorganizowane w Krakowie przez krakowską radę miejską i Mikołaja Wierzynka, połączone ze spotkaniem europejskich monarchów i książąt około 22-27 września 1364, zwołanym z inicjatywy Kazimierza III Wielkiego.
    Kazimierz III Wielki (ur. 30 kwietnia 1310 w Kowalu, zm. 5 listopada 1370 w Krakowie) – najmłodszy syn Władysława I Łokietka i Jadwigi Bolesławówny, król Polski w latach 1333–1370, ostatni monarcha z dynastii Piastów na tronie polskim.

    Reklama