Wieniec promienisty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wieniec promienisty wokół oocytu

Wieniec promienisty (łac. corona radiata) – komórki folikularne otaczające oocyt w stadium pęcherzyka Graafa. Powstają w czasie tworzenia się jamy pęcherzyka jako subpopulacja komórek warstwy ziarnistej.

Wzgórek jajonośny (łac. cumulus oophorus) – w pęcherzyku Graafa niewielki zespół komórek przytwierdzający oocyt wraz z wieńcem promienistym do ściany pęcherzyka. Powstają z komórek warstwy ziarnistej w czasie rozwoju ekscentrycznie położonej jamy wypełnionej płynem pęcherzykowym, produkowanym przez komórki warstwy ziarnistej.Komórka (łac. cellula) – najmniejsza strukturalna i funkcjonalna jednostka organizmów żywych zdolna do przeprowadzania wszystkich podstawowych procesów życiowych (takich jak przemiana materii, wzrost i rozmnażanie). Jest podstawową jednostką morfologiczno−czynnościową ustroju.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • wzgórek jajonośny
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Czesław Jura, Jerzy Klag: Podstawy embriologii zwierząt i człowieka. Wyd. 1. T. 1. Warszawa: PWN, 2005. ISBN 83-01-14462-9.
  • Warstwa ziarnista – to warstwa komórek wokół oocytu, powstała dzięki podziałom mitotycznym komórek somatycznych w drugiej fazie wzrostu pęcherzyka pierwotnego. Komórki warstwy ziarnistej leżące najbliżej oocytu wytwarzają wypustki cytoplazmatyczne, które przebijają leżącą pod nimi osłonę przejrzystą docierając do oolemmy i miejscach kontaktu tworząc desmosomy i złącza szczelinowe, umożliwiające wymianę substancji pomiędzy oocytem a komórkami warstwy ziarnistej. Warstwa ziarnista magazynuję sole mineralne.Oocyt – komórka dająca początek komórce jajowej (jajom) oraz towarzyszącym jej ciałkom kierunkowym, jedno ze stadiów oogenezy. Oocyt I rzędu powstaje z oogonium w wyniku podziału mitotycznego; Oocyt II rzędu powstaje z oocytu I rzędu w wyniku podziału mejotycznego (pierwszy podział mejotyczny, zwany redukcyjnym – następuje redukcja ilości materiału genetycznego).




    Warto wiedzieć że... beta

    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

    Reklama