Wellington (region)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wellington (potocznie określane jako Greater Wellington – Wielkie Wellington; maor. Te Whanga-nui-a-Tara) – region administracyjny na nowozelandzkiej Wyspie Północnej.

Wellington (maor. Te Whanga-nui-a-Tara) – stolica Nowej Zelandii, trzecie pod względem wielkości i liczby ludności miasto w tym państwie (po Auckland i Christchurch), najgęściej zaludniona stolica w Oceanii i najbardziej wysunięta na południe stolica na świecie. Znajduje się na terenie regionu Wellington, na Wyspie Północnej, w pobliżu geograficznego środka Nowej Zelandii.WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.

Populacja wynosi 471 315 tysięcy mieszkańców (2013); w 2006 region zamieszkiwało 448 956 osób, a w 2001 – 423 768. Rdzeń regionu stanowi miasto o takiej samej nazwie wraz ze swoją aglomeracją.

Region dzieli się na 9 dystryktów:

  • Tararua
  • Kapiti Coast
  • Porirua
  • Upper Hutt
  • Lower Hutt
  • Wellington
  • Masterton
  • Carterton
  • South Wairarapa
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Wielki Encyklopedyczny Atlas Świata. T. 18. Australia i Oceania. Warszawa: PWN, 2006, s. 38. ISBN 978-83-01-14933-8.
    2. Population Density, for the Census Usually Resident Population. Statistics New Zealand. [dostęp 23 stycznia 2016]. (Uwaga: powierzchnia z pominięciem obszarów wodnych większych od 15 ha)
    3. 2013 Census map – QuickStats about a place. Statistics New Zealand (Tatauranga Aotearoa). [dostęp 23 stycznia 2016].
    4. Wellington Region: area unit counts by territorial authority. 2013 Census population and dwelling tables. [dostęp 23 stycznia 2016].




    Warto wiedzieć że... beta

    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.
    Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.

    Reklama