• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Weduta



    Podstrony: [1] 2 [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Gentile Bellini (ur. 1429? w Wenecji, zm. 23 lutego 1507, tamże) – wenecki malarz, rysownik i medalier, który był dominującą postacią weneckiej sztuki przez kilka dekad drugiej połowy XV wieku. Rysunek – kompozycja linii wykonana na płaszczyźnie, polegające na nanoszeniu na powierzchnię walorów wizualnych przy użyciu odpowiednich narzędzi. Także dział sztuk plastycznych.
    Fantazje architektoniczne[ | edytuj kod]

    Szczególnym rodzajem weduty jest capriccio, czyli kaprys architektoniczny – pejzaż, na którym istniejące budowle występują w fantazyjnym zestawieniu, często razem z budowlami wymyślonymi przez artystę lub w całości będącymi tworem jego wyobraźni. Hrabia wenecki Francesco Algarotti pisał w połowie XVIII w., że capriccio stało się nowym gatunkiem malarstwa, który polega na przedstawieniu z natury jakiegoś krajobrazu, a następnie ozdobieniu go pięknymi budowlami lub innymi wyjątkowymi obiektami pod każdym względem idealnymi. Takie fantazje architektoniczne tworzyli m.in.: Giovanni Battista Piranesi, Giovanni Paolo Pannini, Francesco Guardi, Hubert Robert. Wymyślony, lecz realistycznie przedstawiony widok miasta nosi także nazwę weduty idealnej.

    Marcin Zaleski (ur. 1796 w Krakowie, zm. 16 września 1877 w Warszawie) – polski malarz, przedstawiciel neoklasycyzmu, najwybitniejszy polski wedutysta XIX wieku. Malował głównie widoki Warszawy, a także Krakowa, Wilna i Kowna.Sztafaż (niem. Staffage od ausstaffiere, przyozdabiać) – postacie ludzkie i zwierzęta oraz dodatkowe, poboczne wątki lub motywy ożywiające kompozycję dzieła artystycznego, nieodciągające jednak uwagi odbiorcy od głównej treści dzieła.

    Historia gatunku[ | edytuj kod]

    Jan van der Heyden, Kościół w Veere, 2. poł. XVII wieku
    Jan Vermeer, Widok Delftu, ok. 1658-1661
    Giovanni Antonio Canal zw. Canaletto, La Regata Vista da Ca’ Foscari, XVIII wiek
    Giovanni Battista Piranesi, Plac św. Piotra, 1748
    Bernardo Bellotto zw. Canaletto, Ulica Miodowa w Warszawie, 1770
    William Turner, The Grand Canal – Venice, ok. 1835

    Widoki miast pojawiały się już w starożytności, ale jedynie jako tło w innych przedstawieniach. Większą rolę zaczęły odgrywać w późnym średniowieczu i w okresie renesansu (Gentile Bellini, Vittore Carpaccio). Jako samodzielny gatunek weduta wyodrębniła się w XVII wieku w Holandii. Widoki miejskie z niemalże fotograficzną wiernością tworzyli Jan van der Heyden i Gerrit Adriaenszoon Berckheyde. Widok Delftu oraz uliczkę miejską namalował Jan Vermeer.

    Giovanni Paolo Pannini lub Panini (ur. 17 czerwca 1691 w Piacenzie, zm. 21 października 1765 w Rzymie) – włoski malarz i architekt, znany przede wszystkim z wedut Rzymu.Henry James (ur. 15 kwietnia 1843 w Nowym Jorku, zm. 28 lutego 1916) – amerykańsko-brytyjski pisarz, krytyk i teoretyk literatury.

    Prekursorami weduty włoskiej byli malarze flamandzcy stale przebywający w Rzymie: Mattheus Brill i jego młodszy brat Paul Brill. Za twórcę weduty perspektywicznej uchodzi Gaspar van Wittel (Vanvitelli), malarz holenderski działający we Włoszech. Rozkwit weduty przypada na wiek XVIII w Wenecji. Dzięki swemu położeniu, bajecznej scenerii i magicznemu światłu, Wenecja – „perła Adriatyku”, stała się przedmiotem szczególnego podziwu podróżników, pisarzy i artystów. Nieuchronne przeznaczenie Wenecji – być malowaną (Henry James). Malarstwo wedutowe było wizytówką miasta przez cały wiek XVIII. Rozwój tego gatunku stał się możliwy dzięki rozwojowi turystyki. Młodzi Europejczycy, głównie Anglicy, w ramach obowiązkowej podróży edukacyjnej określanej mianem Grand Tour, przemierzali Półwysep Apeniński, a zatrzymując się w Wenecji, nabywali obrazy przedstawiające widok miasta. Pierwszym wedutystą weneckim był Luca Carlevaris, najsłynniejszym – Giovanni Antonio Canal, zw. Canaletto. W latach 1750–1850 weduta rozpowszechniła się w całej Europie. Do późniejszego malarstwa terminu tego nie stosuje się.

    Francesco Zuccarelli (ur. 15 sierpnia 1702, zm. 30 grudnia 1788) – włoski malarz rokokowy. Współzałożyciel Royal Academy.Marina, pejzaż marynistyczny – przedstawienie malarskie, którego głównym tematem jest morze, widok portu, wybrzeża, bitwy morskiej.

    Wybitnym polskim wedutystą był Marcin Zaleski.

    Wybrani wedutyści[ | edytuj kod]

  • Rudolf Ritter von Alt (1812-1905) – Austria
  • Francesco Albatto (1721-1757) – Włochy
  • Francesco Battaglioli (ok. 1722-1796) – Włochy
  • Gabriel Bella (1730-1799) – Włochy
  • Bernardo Bellotto, zw. Canaletto (1721-1780) – Włochy
  • Giuseppe Bernardino Bison (1762-1844) – Włochy
  • Gerrit Adriaenszoon Berckheyde (1638-1698) – Holandia
  • Paul Brill (1554-1626) – Flandria
  • Giovanni Antonio Canal, zw. Canaletto (1697-1768) – Włochy
  • Luca Carlevaris lub Carlevarijs (1633-1768) – Włochy
  • Viviano Codazzi (1603-1672) – Włochy
  • Giovanni Battista Falda (ok. 1640-1678) – Włochy
  • Pietro Gaspari (1720-1785) – Włochy
  • Thomas Girtin (1775-1802) – Anglia
  • Aleksander Gryglewski (1833-1879) – Polska
  • Giacomo Guardi (1764-1835) – Włochy
  • Francesco Guardi (1712-1793) – Włochy
  • Philipp Hackert (1737-1807) – Niemcy
  • Jan van der Heyden (1637-1712) – Holandia
  • Antonio Joli (ok. 1700-1777) – Włochy
  • Wincenty Kasprzycki (1802-1849) – Polska
  • Michaił Machajew (1718-1770) – Rosja
  • Michele Marieschi (1710-1743) – Włochy
  • William Marlow (1740-1813) – Anglia
  • Giovanni Paolo Pannini lub Panini (1691-1765) – Włochy
  • Giovanni Battista Piranesi (1720-1788) – Włochy
  • Karel Postl (1769-1818) – Czechy
  • Marco Ricci (1676-1729) – Włochy
  • Giovanni Richter (1665-1745) – Szwecja
  • Hubert Robert (1733-1808) – Francja
  • Samuel Scott (ok. 1702-1772) – Anglia
  • William Turner (1775-1851) – Anglia
  • Theodor Urtnowski (1882-1963) – Niemcy, malarz Gdańska
  • Giuseppe Vasi (1710-1782) – Włochy
  • Joseph Vernet (1714-1789) – Francja
  • Antonio Visentini (1688-1782) – Włochy
  • Zygmunt Vogel (1764-1826) – Polska
  • Gaspar van Wittel (Vanvitelli) (ok. 1653-1736) – Holandia
  • Marcin Zaleski (1796-1877) – Polska
  • Giuseppe Zocchi (1711-1767) – Włochy
  • Francesco Zuccarelli (1702-1788) – Włochy
  • Aleksander Konstanty Gryglewski (ur. 4 marca 1833 w Brzostku, zm. 28 lipca 1879 w Gdańsku) – malarz, profesor Szkoły Sztuk Pięknych w Krakowie.Gaspar van Wittel, właśc. Caspar Adriaans van Wittel, znany też jako Gaspare Vanvitelli lub Gasparo degli Occhiali (ur. 1653 w Amersfoort koło Utrechtu – zm. 13 września 1736 w Rzymie), włoski malarz holenderskiego pochodzenia, znany przede wszystkim z wedut Rzymu.


    Podstrony: [1] 2 [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Canal Grande – cieśnina w Wenecji o długości 3,8 km. Ma kształt odwróconej litery "S" i przepływając przez środek miasta dzieli je na dwie części, każda po 3 dzielnice (siestery): Cannaregio, San Marco i Castello oraz Santa Croce, San Polo i Dorsoduro.
    Claude Joseph Vernet (ur. 14 sierpnia 1714 w Awinionie, zm. 3 grudnia 1789 w Paryżu) – francuski marynista, pejzażysta i miedziorytnik okresu klasycyzmu.
    Rycina – każda odbitka graficzna (z matrycy, czyli płyty graficznej), np. drzeworyt, miedzioryt, litografia; określenie może być używane w odniesieniu do wszystkich technik.
    Widok Delftu (nl. Gezicht op Delft) – obraz Jana Vermeera datowany na lata ok. 1658–1661. Płótno jest sygnowane, podpis znajduje się po lewej stronie, na łodzi.
    Bernardo Bellotto (zw. Canaletto lub Canaletto młodszym, ur. 30 stycznia 1721 w Wenecji, zm. 17 listopada 1780 w Warszawie) ojciec: Lorenzo Antonio, matka Fiorenza Domenica ur. Canal – przedstawiciel weneckiego malarstwa wedutowego.
    Marco Ricci (ur. 5 czerwca 1676 w Belluno, zm. 21 stycznia 1730 w Wenecji – włoski pejzażysta, wedutysta, malarz teatralny i akwaforcista okresu rokoka.
    Giovanni Battista (albo Giambattista) Piranesi (ur. 4 października 1720 w Mogliano Veneto, zm. 9 listopada 1778 w Rzymie) - włoski grafik i architekt.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.842 sek.