Wasyl Czemarnyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
.mw-parser-output table.duchowny-ksiadz td.naglowek{color:white!important;background:black!important}.mw-parser-output table.duchowny-biskup td.naglowek{color:white!important;background:#E56DC4!important}.mw-parser-output table.duchowny-patriarcha td.naglowek{color:white!important;background:#BA55D3!important}.mw-parser-output table.duchowny-kardynal td.naglowek{color:white!important;background:#FF2400!important}.mw-parser-output table.duchowny-papiez td.naglowek{color:black!important;background:gold!important}.mw-parser-output table.duchowny-cywil td.naglowek{color:black!important;background:#C0C0C0!important}.mw-parser-output table.duchowny-ksiadz tr.naglowek{color:white!important;background:black!important}.mw-parser-output table.duchowny-biskup tr.naglowek{color:white!important;background:#E56DC4!important}.mw-parser-output table.duchowny-patriarcha tr.naglowek{color:white!important;background:#BA55D3!important}.mw-parser-output table.duchowny-kardynal tr.naglowek{color:white!important;background:#FF2400!important}.mw-parser-output table.duchowny-papiez tr.naglowek{color:black!important;background:gold!important}.mw-parser-output table.duchowny-cywil tr.naglowek{color:black!important;background:#C0C0C0!important}

Wasyl Czemarnyk, także jako Wasilij lub Bazyli Czemarnik, ukr. Василь Чемарник (ur. 1833 w Drohobyczu, zm. 12 kwietnia 1896 w Sanoku) – duchowny greckokatolicki, proboszcz parafii Zesłania Ducha Świętego w Sanoku, protojerej, dziekan sanocki, konsystorialny radca, honorowy kryłoszanin, kanonik tytularny, katecheta, działacz społeczny.

Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku – pierwsze i największe pod względem liczby zgromadzonych obiektów muzeum etnograficzne w Polsce założone po drugiej wojnie światowej. Położone jest na terenie Białej Góry, części dzielnicy Wójtostwo na prawym brzegu Sanu, u podnóża Białej Góry w paśmie Gór Sanocko-Turczańskich. Park etnograficzny zajmuje powierzchnię 38 ha. Muzeum otwarte jest przez cały rok.Jerzy Czajkowski (ur. 1931 w Kołomyi) – polski etnograf o specjalności historia kultury i sztuki, muzeolog, doktor habilitowany, profesor Instytutu Archeologii Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Rzeszowie, profesor Państwowej Wyższej Szkoły Techniczno-Ekonomicznej im. ks. Bronisława Markiewicza w Jarosławiu, profesor Instytutu Turystyki i Rekreacji PWSZ w Jarosławiu.

Życiorys[ | edytuj kod]

Nagrobek Wasyla Czemarnyka (2018)

Był synem Tedora i Marianny z domu Lemich, rolników w Drohobyczu. Ukończył C. K. Gimnazjum w Samborze, a następnie odbył studia teologiczne we Lwowie.

Święcenia kapłańskie otrzymał 26 października 1858. W latach 1858-1866 przez osiem lat pracował jako ksiądz katecheta w gimnazjum w Drohobyczu (nauczał tam także filologii). W okresie autonomii galicyjskiej w 1865 lub w 1866 został proboszczem parafii pod wezwaniem Zesłania Ducha Świętego w Sanoku, która nie posiadała wówczas plebanii (zbudował ją na początku XX wieku jego następca Omelan Konstantynowycz). W latach 1867-1873 był administratorem dekanatu sanockiego, a od końca lat 60. do przypuszczalnie 1889 jego dziekanem. W Sanoku był katechetą w czteroklasowej szkole ludowej. W 1875 władze kościelne mianowały go na przedstawienie konsystorza greckokatolickiego w Przemyślu przez cesarza tytularnym kanonikiem. Otrzymał tytuł kanonika honorowego. 28 sierpnia 1890 został mianowany pomocniczym zastępcą nauczyciela religii dla uczniów greckokatolickich w C. K. Gimnazjum Męskim w Sanoku i był nim do 21 listopada 1880.

Stefan Zbigniew Stefański (ur. 12 lipca 1914 w Sanoku, zm. 2 czerwca 1998 tamże) – polski muzealnik, kustosz, regionalista, bibliofil, numizmatyk, działacz turystyczny, znawca historii Sanoka i ziemi sanockiej.Ulica Jana III Sobieskiego w Sanoku – ulica w dzielnicy Śródmieście miasta Sanoka, biegnie od zbiegu z ulicą Marszałka Józefa Piłsudskiego w stronę północną do ulicy Zamkowej.

W 1888 Czemarnyk wykonał remont cerkwi i dzwonnicy. Czemarnyk wspierał budowę cerkwi św. Dymitra na terenie ówczesnej Dąbrówki Ruskiej pod Sanokiem. W 1891 sfinalizował transakcję z miastem polegającą na wymianie gruntów (parafia przekazała tereny położone między ulicami Jana III Sobieskiego a Adama Mickiewicza, zaś otrzymała obszar nad Sanem).

Omelan Konstantynowycz, także jako Emil (Emilian) Konstantynowicz ukr. Омелян (Емиліян) Константинович (ur. 2 stycznia 1864, zm. 10 grudnia 1943) – duchowny greckokatolicki, wieloletni proboszcz parafii Zesłania Ducha Świętego w Sanoku, kanonik, działacz społeczny.Edward Zając (ur. 1929 w Tarzymiechach) – polski historyk, archiwista, wbyły dyrektor i kustosz Muzeum Historycznego w Sanoku, wyróżniony Nagrodą Rady Miasta Sanoka za popularyzację wiedzy historycznej o Sanoku w 1997.

Był wieloletnim radnym miejskim w Sanoku (wybrany w 1878, 1881, 1884; zasiadał w komisji finansowej; 1890, 1893). Był w składzie powołanej 26 sierpnia 1890 komisji, która upoważniła magistrat sanocki do nabycia gruntu pod nowy cmentarz przy ul. Rymanowskiej. Był członkiem dyrekcji Towarzystwa Oszczędności i Zaliczek w Sanoku (zał. 1874), później dyrekcji założonego w 1871 Powiatowego Towarzystwa Zaliczkowego w Sanoku. Przez wiele lat zasiadał w C. K. Radzie Szkolnej Okręgowej do końca życia. Został członkiem wydziału Szkoły Przemysłowej Uzupełniającej w Sanoku, powołanej w 1893. Był członkiem sanockiego biura powiatowego Stowarzyszenia Czerwonego Krzyża mężczyzn i dam w Galicji.

Sakrament święceń, święcenia kapłańskie, kapłaństwo, święcenia – sakrament w Kościele katolickim, także Kościołach prawosławnych, anglikańskich i starokatolickich, który nadaje władzę uświęcania, tj. udzielania innych sakramentów.Język ukraiński (ukr. українська мова, ukrajinśka mowa) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich. Posługuje się nim ponad 47 mln ludzi, głównie na Ukrainie, gdzie ma status języka urzędowego. Używany jest również przez Ukraińców w Rosji, Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Mołdawii, Polsce i na Białorusi. Współczesny alfabet ukraiński stanowi odmianę cyrylicy, a obecna ortografia ustalona została zasadniczo na początku XX wieku.

Wasyl Czemarnyk zamieszkiwał w Sanoku przy ulicy Zamkowej w domu pod numerem konskrypcyjnym 198. Zmarł na atak serca 12 kwietnia 1896 w Sanoku w wieku 63 lat życia i 38 lat kapłaństwa. Po obrzędach żałobnych, 15 kwietnia 1896 odbył się uroczysty pogrzeb (w jego trakcie w mieście zostały wywieszone flagi żałobne, zamknięto sklepy na szlaku marszu pogrzebowego, zaś nabożeństwo odprawiono także w sanockiej synagodze; nad grobek przemawiał ks. Olimp Polański); Wasyl Czemarnyk został pochowany na cmentarzu przy ul. Rymanowskiej w Sanoku. Jego nagrobek został uznany za obiekt zabytkowy i podlega ochronie prawnej.

Tadeusz Zygmunt Pilat (ur. 8 września 1844 w Gumniskach koło Tarnowa, zm. 9 stycznia 1923 we Lwowie) - prawnik polski, specjalista prawa administracyjnego, profesor i rektor Uniwersytetu Lwowskiego, poseł na galicyjski Sejm Krajowy, członek Akademii Umiejętności w Krakowie (późniejszej Polskiej Akademii Umiejętności).Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka – monografia historyczna dotycząca dziejów miasta Sanoka.

Był żonaty, miał dzieci, w tym syna Włodzimierza. Jego miejsce w radzie miejskiej zajął Leonard Hayder.

Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Konsystorz (łac. consistorium – zgromadzenie) – zebranie, zgromadzenie określonego gremium w celu rozwiązania ważnych spraw:
Gimnazjum nr 2 im. Królowej Zofii w Sanoku – szkoła w Sanoku. Jedna z najstarszych placówek oświatowych w województwie podkarpackim.
Cmentarz Centralny w Sanoku – cmentarz komunalny w Sanoku, składający się z kilku części. Jako pierwszy został założony cmentarz tzw. "Matejki Stary". W późniejszym czasie ustanowiono cmentarz przy ulicy Rymanowskiej, który następnie ulegał poszerzeniu (w tym o dwie kwatery żołnierskie).
Feliks Michał Kiryk (ur. 24 września 1933 w Bukowsku koło Sanoka) – prof. dr hab. em., historyk-mediewista, publicysta.
Proboszcz (z niem. Propst, a to od łac. praepositus, przełożony; łac. odpowiednik to parochus, z gr. πάροικος paroikos, sąsiad), pleban (łac. plebanus) – duchowny, na ogół w stopniu prezbitera, zarządzający gminą kościelną (parafią);
Alojzy Zielecki (ur. 22 marca 1933 r. w Uluczu) – doktor habilitowany historii, dwukrotnie pełnił funkcję prodziekana i czterokrotnie dziekana na Wydziale Socjologiczno-Historycznym Uniwersytetu Rzeszowskiego, kierownik Zakładu Dydaktyki Historii UR (do 2005 r.), rzeczoznawca Ministerstwa Edukacji Narodowej i Sportu w zakresie szkolnych podręczników historii. Redaktor prac zbiorowych Metodologiczne i dydaktyczne problemy historii regionalnej.
Drohobycz (ukr. Дрогобич, jid. דראָהאָביטש) – miasto rejonowe na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, nad Tyśmienicą w Beskidach Brzeżnych. W 2001 roku liczyło ponad 77 tysięcy mieszkańców.

Reklama