• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wang Mang



    Podstrony: [1] [2] 3
    Przeczytaj także...
    Cesarzowa wdowa (ang: Empress Dowager, chin., kor. i jap.: 皇太后), tytuł nadawany czasami matce chińskiego lub japońskiego cesarza, często związany ze sprawowaniem władzy w imieniu małoletniego syna (regent). Wpływy uzyskane w czasie tych rządów często pozostawały również w okresie pełnoletności cesarza.Wasal (łac. vassus, z celt. gwas, sługa) – we wczesnym średniowieczu osoba wolna oddająca się pod opiekę seniora w akcie komendacji. W zamian za lenno wasal zobowiązywał się służyć wiernie seniorowi radą i pomocą orężną. Uroczystą ceremonią przekazania lenna była inwestytura. Później wasal to osoba, która złożyła hołd lenny i przysięgę na wierność. Wasal sam mógł mieć wasala, dla którego był seniorem. Czyli oddawał mu w opiece fragment ziemi, którą sam otrzymał od własnego seniora. Z uwagi na popularność zasady w feudalizmie europejskim wasal mojego wasala nie jest moim wasalem stosunki lenne tworzyły skomplikowaną strukturę społeczną.
    Przypisy[ | edytuj kod]
    1. Hans Bielenstein: Wang Mang, the restoration of the Han dynasty, and Later Han. W: Denis Crispin Twitchett, Michael Loewe: The Ch'in and Han Empires, 221 B. C.-A. D. 220. Cambridge: Cambridge University Press, 1986, s. 225 – 227. ISBN 0-521-24327-0.
    2. Bielenstein, s. 227
    3. Bielenstein, ss. 227 – 228; Michael Loewe: Former Han Dynasty. W: Denis Crispin Twitchett, Michael Loewe: The Ch'in and Han Empires, 221 B. C.-A. D. 220. Cambridge: Cambridge University Press, 1986, s. 218 – 219. ISBN 0-521-24327-0.
    4. Bielenstein, s. 228
    5. Michael Loewe: Crisis and Conflict in Han China. Routledge, 2004, s. 294. ISBN 0-415-36161-3.; Dieter Eikemeier: Elemente in Politischen Denken Des Yǒnam Pak Chiwǒn. Leiden: E.J. Brill, 1970, s. 126.
    6. Loewe (2004), ss. 292 – 293; Anne Behnke Kinney: Representations of Childhood and Youth in Early China. Stanford University Press, 2004, s. 94 – 95. ISBN 0-8047-4731-8.
    7. Bielenstein, ss. 228 – 229; Loewe (1986), s. 219
    8. Bielenstein, ss. 229 – 230; Loewe (1986), s. 219
    9. Eikemeier, s. 127
    10. Bielenstein, s. 230
    11. Bielenstein, ss. 230 – 231; B.J. Mansvelt Beck: Fall of Han. W: Denis Crispin Twitchett, Michael Loewe: The Ch'in and Han Empires, 221 B. C.-A. D. 220. Cambridge: Cambridge University Press, 1986, s. 360 – 362. ISBN 0-521-24327-0.
    12. Bielenstein, s. 232; Loewe (2004), ss. 294 – 295
    13. Bielenstein, ss. 232 – 235; Witold Rodziński: Historia Chin. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydaw., 1974, s. 109.
    14. Rodziński, ss. 109 – 110
    15. Bielenstein, ss. 233 – 235, 239;Nishijima Sadao: The economic and social history of Former Han. W: Denis Crispin Twitchett, Michael Loewe: The Ch'in and Han Empires, 221 B. C.-A. D. 220. Cambridge: Cambridge University Press, 1986, s. 589. ISBN 0-521-24327-0.
    16. Bielenstein, ss. 235 – 238
    17. Rafe de Crespigny: The Division and Destruction of the Xiongnu Confederacy in the first and second centuries AD (ang.). Faculty of Asian Studies, Australian National University. [dostęp 28 lutego 2009]. [zarchiwizowane z tego adresu (22 kwietnia 2013)].
    18. Bielenstein, ss. 235, 238 – 239
    19. Bielenstein, ss. 240 – 244
    20. Bielenstein, ss. 243, 245 – 247
    21. Bielenstein, ss. 247 – 248
    22. Bielenstein, s. 226
    23. Bielenstein, s. 239
    24. Michael Loewe. The cosmological context of sovereignty in Han times. „Bulletin of School of Oriental and African Studies”. 65 (2), s. 347, 2002. Cambridge University Press. ISSN 0041-977X. 
    25. Michael Loewe: Concept of sovereignty. W: Denis Crispin Twitchett, Michael Loewe: The Ch'in and Han Empires, 221 B. C.-A. D. 220. Cambridge: Cambridge University Press, 1986, s. 740. ISBN 0-521-24327-0.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Dieter Eikemeier: Elemente in Politischen Denken Des Yǒnam Pak Chiwǒn. Leiden: E.J. Brill, 1970. Podgląd ograniczony
  • Anne Behnke Kinney: Representations of Childhood and Youth in Early China. Stanford University Press, 2004. ISBN 0-8047-4731-8. Podgląd ograniczony
  • Michael Loewe: Crisis and Conflict in Han China. Routledge, 2004. ISBN 0-415-36161-3. Podgląd ograniczony
  • Michael Loewe. The cosmological context of sovereignty in Han times. „Bulletin of School of Oriental and African Studies”. 65 (2), 2002. Cambridge University Press. ISSN 0041-977X. 
  • Witold Rodziński: Historia Chin. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydaw., 1974.
  • Denis Crispin Twitchett, Michael Loewe: The Ch'in and Han Empires, 221 B. C.-A. D. 220. Cambridge: Cambridge University Press, 1986. ISBN 0-521-24327-0.
  • Wu xing (chiń.: 五行; pinyin: wǔ xíng) – w tradycyjnej filozofii chińskiej pięć elementów budujących wszechświat.Han Yuandi, Yuan Di (漢元帝, 75 – 33 p.n.e.), cesarz chiński z dynastii Han w okresie 48 – 33 p.n.e.. Wprowadził konfucjanizm jako oficjalną filozofię do administracji chińskiej. Podobnie jak jego ojciec Xuan Di był wrażliwy na potrzeby swoich podwładnych. W czasie jego rządów pojawiły się jednak symptomy rosnącej korupcji w administracji, która doprowadziła w przyszłości do upadku dynastii Han.


    Podstrony: [1] [2] 3



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Xiongnu (chiń.: 匈奴) – azjatycki lud koczowniczy i założona przez niego konfederacja koczowniczych plemion, u szczytu potęgi w II i I w. p.n.e. sprawująca zwierzchnictwo nad terenami dzisiejszej Mongolii, południowo-zachodniej Syberii, Azji Środkowej, Mandżurii oraz Mongolii Wewnętrznej, Sinciangu i Gansu.
    Han Aidi, Ai Di (漢哀帝, 27 - 1 p.n.e.) - cesarz chiński z dynastii Han w okresie 7 - 1 p.n.e.. Syn brata cesarza Chengdi, który zmarł nie pozostawiając męskiego potomka. Początkowo był postrzegany jako cesarz, który może zrobić dużo dobrego dla rozwoju Chin, jednakże ze względu na wpływ swojej babki Fu oraz związane z tym wewnętrzne tarcia na dworze, nie udało mu się opanować korupcji w administracji, co spowodowało pogłębienie się zapaści dynastii Han. W wyniku żądań swojej babki doprowadził do jedynej sytuacji w historii Chin, kiedy aż 4 kobiety posiadały tytuł cesarzowej wdowy, były to :
    Biblioteka Narodowa Korei – biblioteka narodowa Korei Południowej znajdująca się w Seulu. Powstała w 1945 roku. Jej zbiory liczą ponad 11 milionów woluminów (2018), w tym ponad milion zagranicznych książek.
    Chengdi (漢成帝, 51 – 7 p.n.e.), cesarz chiński z dynastii Han w okresie 33 – 7 p.n.e.. Syn cesarza Yuandi i cesarzowej Wang. W trakcie rządów pozostawał pod silnym wpływem matki co spowodowało wzmocnienie wpływów rodu Wang i osłabienie dynastii Han. Jego pierwszą żona była Xu, z rodu wywodzącego się od pierwszej żony cesarza Xuan Di, Xu Pingjun. Jednakże ze względu na brak dzieci, matka w trosce o ciągłość dynastii, zachęcała syna do posiadania konkubin. Około roku 19 p.n.e. Cheng Di odsunął Xu i faworyzował siostry Zhao – Zhao Feiyan i Zhao Hede. Mimo tych wszystkich zabiegów pozostał bezdzietny, i po niespodziewanej śmierci (jedna z teorii głosi ze po przedawkowaniu afrodyzjaków podanych przez Zhao Hede), tron objął jego bratanek, książę Liu Xin.
    Komanderia (chiń.: 郡; pinyin: jùn) – historyczna jednostka administracyjna w Chinach. W czasach dynastii Zhou komanderie były jednostkami poniżej powiatów (xian, 縣). Podczas reform przeprowadzonych w państwie Qin przez Shang Yanga (IV w. p.n.e.) hierarchię odwrócono i będące odtąd jednostkami niższego szczebla powiaty łączono w komanderie. System ten wprowadził później w zjednoczonym państwie pierwszy cesarz, Qin Shi Huang, dzieląc Chiny na 36 komanderii (liczba ta wzrosła później na skutek ekspansji cesarstwa na południe). Na czele komanderii stało dwóch urzędników, wojskowy i cywilny, których praca była koordynowana przez podlegającego bezpośrednio dworowi cenzora.
    Ery chińskie (chiń. upr.: 年号; chiń. trad.: 年號; pinyin: niánhào; dosł. „zawołanie roczne”) - chiński system pomiaru czasu, dzielący panowanie konkretnego władcy na kilkuletnie okresy o różnych nazwach, czyli właśnie ery.
    Shangdi (chiń.: 上帝; pinyin: Shàngdì; dosł. „Najwyższy Przodek, Najwyższy Władca”) – w mitologii chińskiej najwyższy i najważniejszy bóg, stwórca, uważany za personifikację Nieba (Tian).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.836 sek.