Walter Leistikow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cisza wieczorna nad Schlachtensee (1895)
Dom w Danii (1898)
Brandenburski pejzaż z jeziorem (1896)
Liebesinsel na Templiner See (1905)

Walther Rudolf Leistikow (ur. 25 października 1865 w Bydgoszczy, zm. 24 lipca 1908 w Berlinie) – niemiecki malarz i grafik, przedstawiciel impresjonizmu, założyciel Berlińskiej Secesji.

Drezno (niem. Dresden, górnołuż. Drježdźany, czes. Drážďany, dawniej Drezdno) – miasto we wschodnich Niemczech na Pogórzu Zachodniosudeckim, położone nad Łabą, stolica kraju związkowego Saksonia. Aglomeracja drezdeńska liczy ok. 1,036 mln mieszkańców (2004).Impresjonizm (fr. impressionisme, łac. impressio „odbicie, wrażenie”) – kierunek w sztuce europejskiej, a później także amerykańskiej, który został zapoczątkowany przez grupę paryskich artystów studiujących w Atelier Gleyère oraz w Académie Suisse w drugiej połowie XIX wieku.

Życiorys[ | edytuj kod]

Urodził się 25 października 1865 w Bydgoszczy (ówcześnie Bromberg) w rodzinie pozbawionej tradycji artystycznych, jako syn kupca Friedricha Heinricha Carla i Berthy Cäcilie z domu Hoyer, będąc drugim spośród ich dziewięciorga dzieci. W latach 1872-1883 uczęszczał do bydgoskiego gimnazjum Fryderyka Wilhelma, pobierając też lekcje rysunku u bydgoskiego malarza Alexandra Flotowa.

Lovis Corinth (właściwie Franz Heinrich Louis Corinth) (ur. 21 lipca 1858 w Tapiau (obecnie Gwardiejsk w Prusach Wschodnich, zm. 17 lipca 1925 w Zandvoort (Holandia)), malarz i grafik niemiecki.Max Halbe (ur. 4 listopada 1865, Koźliny – zm. 30 listopada 1944, Neuötting) – był niemieckim dramaturgiem i głównym przedstawicielem naturalizmu. Dzisiaj twórczość Halbego jest niemal zapomniana, a teatry niezwykle rzadko sięgają po jego sztuki. Jest Honorowym Obywatelem Miasta Gdańska.

Po złożeniu egzaminu dojrzałości w 1883 wyjechał do Berlina z zamiarem studiowania na tamtejszej Akademii Sztuk Pięknych. Podjęte wiosną 1883 studia zmuszony był przerwać wobec opinii profesora, który przypisywał mu brak talentu artystycznego. Nie rezygnując, pobierał prywatne lekcje u profesorów malarstwa Hermanna Eschke i Hansa Gudego. Zdaniem współucznia, późniejszego pejzażysty i marynisty Oscara Eschkego, nie miał nadzwyczajnego talentu i postępy w znajomości malarstwa osiągał dzięki wysiłkowi i wytrwałości. Głównym jego nauczycielem był członek Berlińskiej Akademii Sztuki Hans Gude, prowadzący pracownię malarstwa pejzażowego.

Max Liebermann (20 lipca 1847 w Berlinie – 8 lutego 1935 w Berlinie) – niemiecki malarz i grafik pochodzenia żydowskiego. Przedstawiciel realizmu, później impresjonizmu. Współzałożyciel Secesji Berlińskiej.II Rzeczpospolita (II RP) – Rzeczpospolita Polska w latach 1918–1945, od odzyskania suwerenności państwowej w 1918 do wycofania uznania międzynarodowego dla Rządu RP na uchodźstwie w konsekwencji wykonania porozumień między mocarstwami wielkiej trójki na konferencji jałtańskiej w 1945.

Podczas pobytu w Berlinie obserwował z bliska konflikt artystyczny pomiędzy konserwatywnym akademizmem (malarstwo m.in. o treściach patriotyczno-historycznych, służące ówczesnej ideologii państwowej), a nowym prądem malarskim (francuski impresjonizm) właściwym młodszym artystom. Wykonywał wiele prac studyjnych, zwłaszcza postaci, zwierząt i motywów z natury. Plenerem dla jego prac były okolice Berlina, Rugia i wybrzeże Bałtyku. Znalazły się wśród nich też utrwalone w pamięci motywy z Borów Tucholskich, Kujaw, brzegów Warty i Wisły. Rokrocznie w Boże Narodzenie odwiedzał rodziców mieszkających w Bydgoszczy; powstawały wówczas rysunki z motywami z okolic miasta, zwłaszcza Rynkowa.

Skandynawia – region północnej Europy, obejmujący kraje: Szwecję, Norwegię oraz Danię. Obejmuje część z krajów nordyckich.Bory Tucholskie (kasz. Tëchòlsczé Bòrë, niem. Tucheler Heide) – jeden z największych kompleksów borów sosnowych w Polsce. Zajmuje ok. 3 tys. km sandru w dorzeczu Brdy i Wdy oraz Równiny Tucholskiej i Równiny Charzykowskiej. Od lasów tych wziął nazwę również mezoregion fizycznogeograficzny Bory Tucholskie znajdujący się we wschodniej części kompleksu oraz szereg powierzchniowych form ochrony przyrody: park narodowy, rezerwat biosfery, obszar Natura 2000, a także leśny kompleks promocyjny. Bory Tucholskie dały również nazwy jednostkom różnych systemów podziału geobotanicznego, np. okręg Borów Tucholskich w systemie Szafera i Zarzyckiego lub dzielnica Borów Tucholskich w systemie Mroczkiewicza.

W 1887 opuścił pracownię Gudego i wystawił swoje prace w Królewskiej Akademii Sztuki. Jego obrazy przepełnione idyllizmem zyskały uznanie; Ziegeleien in Eckenförde zakupiła w 1889 Galeria Drezdeńska. Znalazł wówczas swe miejsce wśród berlińskiej bohemy. Zbliżył się do kręgu Maxa Marschalka, poznał Gerharta Haupmanna, swego wieloletniego przyjaciela. W 1890 został zatrudniony na stanowisku nauczyciela w Kunstschule w Berlinie oraz założył własne atelier. Pod wpływem Hauptmanna próbował swoich sił w pisarstwie – w 1896 powstała powieść Auf der Schwelle pełna motywów autobiograficznych. Należał do grona literatów i malarzy, skupionych wokół Gerharta Haupmanna (w towarzystwie Maxa Liebermanna, Maxa Halbe, Lovisa Corintha, Edvarda Muncha) oraz naturalistów, którzy utworzyli własne towarzystwo skupione w podberlińskim Friedrichshagen. Z tego kręgu pochodziła także jego przyszła żona Anna Mohr. Bywał też gościem Friedricha Carla Andreasa wraz z A. Strindbergiem, E. Munchem, R. Dehmelem, a także Stanisławem Przybyszewskim.

Akademizm to kierunek w sztuce europejskiej rozwijający się od XVII do XIX wieku, przede wszystkim w malarstwie i rzeźbie. Polegał na odwoływaniu się do zasad i ideałów sztuki antycznej oraz renesansowej, a także naśladowaniu dzieł uznanych za doskonałe, preferujący tematykę historyczną, religijną i mitologiczną. Propagowany głównie przez Akademie Sztuk Pięknych.Wisła (łac. Vistula) – najdłuższa rzeka Polski, o długości 1047 km. Jest także najdłuższą rzeką uchodzącą do Morza Bałtyckiego.

Jego pragnieniem było zaprezentowanie własnych prac malarskich na wystawie organizowanej przez Akademię Sztuk Pięknych, co było trudne dla przedstawicieli nowych prądów artystycznych. Od 1892 był uczestnikiem grupy artystycznej o nazwie „Die Elf” (Jedenastka), której przywódcą był Max Liebermann. Wystawy ich były prezentacją nowego myślenia o sztuce, odrzucanego przez konserwatywną publiczność berlińską. Stały się jednak pierwszym przejawem opozycji wobec akademizmu cieszącego się mecenatem państwa. Leistikow na wystawach eksponował głównie pejzaże pełne dekoracyjnego nastroju, w których prezentował motywy z okolic Berlina, Pomorza i Brandenburgii. W 1892 wystąpił w obronie Edvarda Muncha, którego wystawę zamknięto na wniosek berlińskich akademików. Polemizował wówczas na łamach berlińskiej prasy artystycznej, żądając tolerancji i otwarcia na nowe prądy w malarstwie.

Bohema, cyganeria artystyczna (nie mylić z Bohemią) – nazwa środowiska artystycznego, którego członkowie spędzają czas na wspólnych zabawach i tworzeniu, demonstrując pogardę dla konwenansów, norm społecznych i materializmu. Działalność cyganerii artystycznej wzbudza kontrowersje ze względów obyczajowych i ze względu na awangardowe podejście do sztuki.Cesarstwo Niemieckie, (niem.) Deutsches Kaiserreich lub Rzesza Niemiecka (niem.) Deutsches Reich – oficjalne określenie niemieckiego państwa narodowego założonego w 1871 roku przez polityka Ottona von Bismarcka. Po upadku określane także jako Druga Rzesza (Zweites Reich).

W 1893 wyjechał do Paryża, co wzmogło jego fascynację impresjonizmem. Na gruncie prac francuskich impresjonistów uzmysłowił sobie rolę, jaką w kreacjach malarskich odgrywa barwa oraz światło. Doświadczenia te znalazły wyraz w jego późniejszych pracach. Odszedł wówczas od naturalizmu w kierunku „realistycznego romantyzmu”, oddając pierwszeństwo barwie, światłu i kontrastom.

International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Biblioteka Narodowa Izraela (hebr. הספרייה הלאומית; dawniej: Żydowska Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka, hebr. בית הספרים הלאומי והאוניברסיטאי) – izraelska biblioteka narodowa w Jerozolimie.

W 1898 był współzałożycielem grupy „Berlińskiej Secesji”, skupiającej modernistycznie ukierunkowanych młodych twórców berlińskich; jako sekretarz wszedł w skład jej zarządu i poświęcił jej resztę swego życia artystycznego (pierwsza wystawa prac członków „Secesji” odbyła się 20 maja 1899).

W latach 90. XIX wieku zainteresował się również stylizacją, w której odszedł od realistycznego prezentowania motywów. Przeżył także fascynację sztuką japońską. W latach 1896-1900 odbył kilka podróży do Skandynawii; ich wynikiem były malownicze pejzaże nadmorskie i górskie oraz motywy wsi skandynawskiej. Zainteresował się także sztuką użytkową: zdobnictwem wyrobów rękodzielniczych, obwolut książkowych i projektowaniem wzorów tapet.

Pomorze Zachodnie (Pomorze Nadodrzańskie, łac. Pomerania, kasz. Zôpadnô Pòmòrskô, niem. Pommern) – kraina historyczno-geograficzna nad dolną Odrą i mniejszymi rzekami uchodzącymi do Zatoki Pomorskiej, między Reknicą a Łebą. Na zachodzie przechodzi w Meklemburgię, na południu w Brandenburgię, ziemię lubuską oraz Wielkopolskę (Krajnę), a na wschodzie w Pomorze Gdańskie.Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

Po 1900 powrócił do malarstwa sztalugowego przepełnionego melancholijnym pięknem i nastrojowością. Zdobył wówczas uznanie jako artysta, a jego prace trafiły do galerii w Berlinie, Dreźnie, Monachium i Wiedniu. Reprodukowano je w wielu albumach malarstwa. W 1907 został mianowany profesorem Akademii Sztuk Pięknych w Berlinie. Był już wówczas śmiertelnie chory na syfilis, którym zaraził się w młodości, a będącym wówczas nieuleczalną chorobą. Ostatni okres życia spędził w podberlińskim sanatorium „Hubertus” nad Schlachtensee, gdzie 24 lipca 1908 popełnił samobójstwo. Został pochowany na cmentarzu przy Bergstrasse w Berlinie. Uroczystości żałobne 29 lipca 1908 zgromadziły rzeszę artystów i ludzi związanych ze sztuką z całych Niemiec.

Samobójstwo (łac. suicidium, od sui caedere, „zabić się”) – celowe działanie mające na celu odebranie sobie życia. Samobójstwo wynika często z uczucia smutku, które w wielu przypadkach jest rezultatem zaburzeń psychicznych takich jak depresja, zaburzenia afektywne dwubiegunowe, schizofrenia, alkoholizm lub uzależnienie od środków odurzających. Stresory takie jak problemy finansowe lub problemy w zakresie relacji międzyludzkich również odgrywają istotną rolę. Próby zapobiegnięcia samobójstwu obejmują ograniczenie dostępu do broni palnej, leczenie zaburzeń psychicznych, w tym uzależnienia od środków odurzających, a także poprawę sytuacji ekonomicznej.WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.

Od 1894 malarz żonaty był z pochodzącą z Danii Anną z d. Mohr, z którą miał córkę Gerdę (ur. 1896) i syna Gunnara (ur. 1903).

Podstrony: 1 [2] [3] [4]




Warto wiedzieć że... beta

Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
Stanisław Feliks Przybyszewski (ur. 7 maja 1868 w Łojewie pod Inowrocławiem, zm. 23 listopada 1927 w Jarontach pod Inowrocławiem) – polski pisarz, poeta, dramaturg, nowelista okresu Młodej Polski, skandalista, przedstawiciel cyganerii krakowskiej i nurtu polskiego dekadentyzmu.
Kujawy – kraina historyczna i region etnograficzny w środkowej Polsce, na Pojezierzu Wielkopolskim, w dorzeczu środkowej Wisły i górnej Noteci. Główną grupą etnograficzną regionu są Kujawiacy.
I Liceum Ogólnokształcące im. Cypriana Kamila Norwida w Bydgoszczy, liceum ogólnokształcące w Bydgoszczy, położone przy pl. Wolności 9. Obecnie dyrektorem szkoły jest mgr Mariola Mańkowska. Szkoła szczyci się wysokimi wynikami egzaminów maturalnych oraz dobrym poziomem nauczania.
Niemieckie Towarzystwo Sztuki i Nauki w Bydgoszczy – stowarzyszenie (niem. Deutsche Gesellschaft für Künst und Wissenschaft) istniejące w latach 1902–1945, zrzeszające większość niemieckich towarzystw kulturalno-naukowych na terenie Bydgoszczy.
Paryż (fr. Paris) – stolica i największa aglomeracja Francji, położona w centrum Basenu Paryskiego, nad Sekwaną (La Seine). Miasto stanowi centrum polityczne, ekonomiczne i kulturalne kraju. Znajdują się tu liczne zabytki i atrakcje turystyczne, co powoduje, że Paryż jest co roku odwiedzany przez ok. 30 milionów turystów.
DaniaKrólestwo Danii (duń. Kongeriget Danmark) – państwo położone w Europie Północnej (Skandynawia), najmniejsze z państw nordyckich. W jej skład wchodzą też formalnie Grenlandia oraz Wyspy Owcze, które posiadając szeroką autonomię tworzą z kontynentalną Danią Wspólnotowe Królestwo Danii (Rigsfællesskabet). Dania graniczy od południa z Niemcami, zaś przez cieśninę Sund sąsiaduje ze Szwecją.

Reklama