Waldemar III

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Waldemar III (ur. 1314, zm. 1364) − król Danii w latach 13261329.

Gerard III Wielki (ur. ok. 1292 roku, zm. 1 kwietnia 1340 r.) – hrabia Holsztynu-Rendsburg od 1304 r., książę Szlezwika w latach 1326–1329.Półwysep Jutlandzki (Jutlandia, duń. Jyske Halvø, Jylland, niem. Jütland) – półwysep położony w północnej Europie, oblany morzami Bałtyckim i Północnym.

Na tron wstąpił w wieku 11 lat, gdy jego poprzednik (i jednocześnie następca) Krzysztof II uciekł z kraju. Waldemar prawo do duńskiego tronu miał jako potomek króla Abla, dzięki wsparciu hrabiego Holsztynu Gerarda III Wielkiego.

Najważniejszym dokumentem powstałym za panowania Waldemara było prawo Constiutio Valdemariana ustanawiające, że jedna osoba nie może być jednocześnie władcą Danii oraz południowej Jutlandii.

Za Waldemara Dania praktycznie znajdowała się w rękach możnych, co budziło duży sprzeciw chłopstwa − częściowo dlatego, że większość z możnych była obcokrajowcami, głównie jednak z powodu masowo nakładanych nowych podatków. Sytuacja ta doprowadziła w 1328 do powstania chłopów na Zelandii. Powstanie zostało stłumione, ale niemal natychmiast (1329) wybuchło kolejne, tym razem w Jutlandii, zapanowanie nad którym było już trudniejsze.

Abel (?-29 czerwca 1252) – książę Szlezwiku od 1232, król duński w latach 1250-1252, syn Waldemara II Zwycięskiego i księżniczki portugalskiej Berengárii.Krzysztof II (ur. 29 września 1276, zm. 2 sierpnia 1332) – król Danii w latach 1320−1326 i 1329−1332, uważany za jednego z najgorszych władców w historii tego kraju.

Waldemar abdykował w 1329 roku, a na tron Danii powrócił Krzysztof II. Waldemar został władcą południowej Jutlandii (tron w 1364 roku odziedziczył jego syn Henryk).





Reklama