• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Waiwaswata Manu

    Przeczytaj także...
    Manu (sanskryt मनु , trl. manu) – praojciec ludzkości i prawodawca w hinduizmie. Manu żyje przez okres jednej manwantary. W czasie jednego dnia Brahmy (jednej kalpy) pojawia się 14 kolejnych Manu. Manu stoi na straży prawidłowego funkcjonowania wszechświata poprzez określanie obowiązujących w nim praw.Bhakti (sanskr. bhakti – przywiązanie, miłość; termin zwykle oddawany jako pobożność) – forma religijności w hinduizmie przejawiająca się głębokim emocjonalnym i intelektualnym oddaniem Bogu, której metaforą może być miłosny związek z bóstwem, a zarazem niezwykle silny, żywiołowy ruch religijno-społeczny. Osoba praktykująca bhakti nazywana jest bhaktą.
    Dewanagari (देवनागरी, z sanskr. Devanāgarī; deva "bóg" + nagari) – pismo alfabetyczno-sylabiczne, używane w północnych, zachodnich i środkowych Indiach do zapisu kilkunastu języków z grupy języków indoaryjskich, m.in. sanskrytu, hindi, marathi, nepali.

    Waiwaswata Manu ( dewanagari: वैवस्वत ) – w hinduizmie syn boga Słońca Wiwaswana, którego Kryszna wprowadził w nauki Bhagawadgity, zanim później wyłożył je Ardźunie. Ludzkość to potomkowie tego Manu. Waiwaswata Manu miał dziesięciu synów: Ikszwaku, Nabhaga, Dhriszta, Śarjati, Narisjanta, Nabhaga, Diszta, Karusza, Prisadhra i Wasuman. Na początku panowania Waiwaswata Manu pojawił się Awatar Wisznu jako Matsja (gigantyczna ryba). Uczył się on zasad Bhagawadgity od swojego ojca Wiwaswana, boga Słońca, i sam następnie pouczył o nich swojego syna Maharaję Ikszwaku. Na początku Treta jugi bóg Słońca nauczył bhakti Manu, a Manu z kolei nauczył jej Ikszwaku dla dobra całego ludzkiego społeczeństwa.

    Matsja ( dewanagari मत्स्य अवतार , Ryba , ang. Matsya ) – wcielenie Wisznu, inkarnując ostrzegł protoplastę ludzkiego rodu Manu przed zbliżającym się kataklizmem. Ziemię ogarnął olbrzymi potop, lecz przygotowany doń Manu schronił się wraz z rodziną i siedmioma mędrcami na okręcie. Przed zagładą ocalił też nasiona wszelkich roślin, przedstawicieli wszystkich gatunków żywych stworzeń oraz Wedy, święte księgi hinduizmu. Wisznu-Ryba powiózł okręt, przytroczony do własnego rogu, na bezpieczną wyspę. Ryba symbolizuje rozwój i tworzenie, jest emblematem fallicznym.Bhagawatapurana – piąta purana według tradycyjnego spisu, zwana "Śrimad-Bhagavatam", czy też bhagavata. Śrimad-Bhagawatam jest osobistym komentarzem do Wedantasutry, napisanym przez Śri Wjasadewę. Zostało ono napisane w dojrzałym okresie jego duchowego życia.

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

    Pierwsza Część Bhagawatapurany

    Ardźuna – (Devanagari: अर्जुन), jeden z bohaterów eposu Mahabharata, wielki bohater Bhagawad Gity, niebiański łucznik, przyjaciel Kryszny i jego towarzysz na polu bitwy Kurukszetra. Jeden z pięciu braci Pandawów, syn Kunti i Pandu otrzymany od króla bogów Indry.Kryszna (dewanagari कृष्ण, trl. kṛṣṇa, ang. Krishna ) – Bóg w hinduizmie. W Bhagawadgicie opisany jest jako Najwyższa Istota i Najwyższy Bóg. Kryszna i związane z nim opowieści pojawiają się w wielu filozoficznych i teologicznych dziełach hinduizmu. Chociaż te opisy różnią się szczegółami, związanymi z daną tradycją, to zasadnicza charakterystyka jest zawsze taka sama. Opisuje ona boskie wcielenie (inkarnację), pasterskie dzieciństwo i młodość, a następnie bohaterskiego wojownika i nauczyciela. Ogromna popularność Kryszny w Indiach spowodowała, że także różne niehinduistyczne religie, pochodzące z Indii, znają to imię.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    Słońce (łac. Sol, Helius, gr. Ἥλιος Hḗlios) – gwiazda centralna Układu Słonecznego, wokół której krąży Ziemia, inne planety tego układu, planety karłowate oraz małe ciała Układu Słonecznego. Słońce to najjaśniejszy obiekt na niebie i główne źródło energii docierającej do Ziemi.Tretajuga (dewanagari त्रेतायुग , ang. Treta Yuga) – w kosmologii hinduistycznej druga część mahajugi trwająca 1 296 000 lat. Przed tretajugą jest satjajuga, a po: dwapara- i kalijuga. Tretajuga jest określana jako wiek srebrny.




    Warto wiedzieć że... beta

    Wisznu pojawia się na Ziemi w postaci wielu awatarów, które interweniują i zmieniają losy świata. Ich zasadniczym celem jest m.in. ocalenie świata, przywrócenie zasad religijnych i zwalczanie demonów.
    Bhagawadgita (sanskryt भगवद्गीता Bhagavadgītā, Pieśń Pana) – gita (pieśń) w formie dialogu skomponowana prawdopodobnie pomiędzy III a II wiekiem p.n.e., stanowiąca niewielką część epickiego poematu Mahabharaty (ok. 700 strof Bhiszma-Parwa, rozdziały 23-40). Jedna ze świętych ksiąg hinduizmu.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.691 sek.