Via Labicana

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Drogi rzymskie w Italii
Łuk Galiena był starą Porta Esquilina w murach serwiańskich. Początek via Labicana.
Via Labicana.

Via Labicanadroga rzymska biegnąca na wschód i południowy wschód od Rzymu. Prawdopodobnie pierwotnie kończyła się w Tusculum (5 km od Rzymu), a później została przedłużona do Labicum (20 km od Rzymu).

Łuk Galiena – łuk triumfalny na drodze Via di San Vito, w Rzymie, we Włoszech. Powstał w wyniku przebudowy bramy Porta Esquilina, jednej z bram w murach serwiańskich.Architektura starożytnego Rzymu była początkowo związana tylko z Rzymem. Później, co było efektem licznych podbojów, jej zasięg ogarnął prawie całą Europę Zachodnią, Bałkany, Grecję, Azję Mniejszą, Syrię, Palestynę i Afrykę Północną. Okres, w którym trwał stopniowy jej rozwój, rozkwit i okres schyłkowy to czas od VI w. p.n.e. do V w. Okres ten można podzielić na kilka etapów:

Via Labicana wychodziła z Rzymu przez Porta Esquilina w murach serwiańskich, ozdobionej przez łuk Galiena, a następnie przez Porta Prenestina w Murze Aureliusza.

Fragment w pobliżu Rzymu nosił nazwę via Casilina. Posąg Augusta jako Pontifex Maximus ustawiony przy willi Liwii jest nazywany Via Labicana Augustus i jest przechowywany w Muzeum Narodowym w Rzymie. Cesarz Didiusz Julianus został pochowany przy via Labicana.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • drogi rzymskie
  • kamień milowy
  • architektura starożytnego Rzymu
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • T. Ashby in Papers of the British Schoól at Rome, i.215 sq.
  • Praca zbiorowa, 2006, Wielka Historia Świata, t.10, Polskie Media Amer.Com, ss. 276-277, ​ISBN 83-7425-365-7




  • Warto wiedzieć że... beta

    Marcus Didius Severus Iulianus (ur. 30 stycznia 133 w Mediolanie, zm. 1 czerwca 193 w Rzymie) – cesarz rzymski w roku 193.
    Mury serwiańskie, mury Serwiusza (łac.: Murus Servii Tullii) – mylna nazwa muru obronnego wzniesionego z rozkazu senatu po 378 p.n.e. wokół antycznego Rzymu po najeździe Galów w 390 p.n.e. pod wodzą Brennusa. Mur ten miał ok. 3,5 m grubości i ponad 7 m wysokości, a jego obwód wynosił ok. 11 km i zbudowany był z wykorzystaniem resztek ziemnego wału (agger) istniejącego najprawdopodobniej od czasów Serwiusza Tuliusza (od niego właśnie pochodzi nazwa murów). Szczątki tzw. murów serwiańskich zachowały się do dziś w stanie pozwalającym na określenie ich zasięgu.
    Kamień milowy (łac. milliarium) – znak kamienny, który służył do oznaczania drogi w czasach Imperium Rzymskiego.
    Labicum (łac. Dioecesis Labicanus) – stolica historycznej diecezji w Italii erygowanej w III wieku, a skasowanej w roku 1237.
    Rzym (wł., łac. Roma) – stolica i największe miasto Włoch, położone w środkowej części kraju w otoczeniu wzgórz, nad Tybrem, ośrodek administracyjny i polityczny (siedziba prezydenta, ministerstw i urzędów); stolica i główne miasto regionu administracyjno-historycznego Lacjum. Obszar administracyjny 1523 km², liczba ludności 2 748 809 (zespół miejski ok. 3 800 000).
    Gaius Octavius Thurinus, po adopcji Gaius Iulius Caesar Octavianus, (Gajusz Juliusz Cezar Oktawian) (ur. 23 września 63 roku p.n.e. w Rzymie, zm. 19 sierpnia 14 roku n.e. w Noli) – pierwszy cesarz rzymski, panował od 16 stycznia 27 roku p.n.e. do śmierci jako Imperator Caesar Augustus. Po śmierci zaliczony został w poczet bogów jako „Divus Augustus”. Syn Gajusza Oktawiusza i Atii Starszej (Atia Maior), wnuk siostry Juliusza Cezara i jego adoptowany testamentem syn.

    Reklama