Uusimaa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Uusimaa, Nyland (odpowiednio fiń. i szw. Nowy Kraj) – region w Finlandii o powierzchni 9 097 km² oraz liczbie ludności wynoszącej 1 517 542 osób. Gęstość zaludnienia to 167 osoby/km² (dane z 2009 roku). W Uusimaa położone są Helsinki, największe miasto i stolica administracyjna Finlandii, stolicą regionu jest natomiast Kerava.

Tradycyjnymi jednostkami podziału terytorialnego Finlandii jest jej dziewięć krain historycznych (fiń. historialliset maakunnat, l.poj. historiallinen maakunta; szw. historiska landskap). Od 1634 nie pełnią one żadnych funkcji administracyjnych. Ich granice w zasadzie pokrywają się z zasięgiem dialektów języka fińskiego. Mają także znaczenie w poczuciu tożsamości regionalnej.Język szwedzki (szw. svenska språket, svenska) – język północnogermański wschodni (wschodnioskandynawski), używany głównie w Szwecji i częściach Finlandii, przez ok. 9 mln ludzi. W Finlandii język szwedzki jest, obok fińskiego, językiem urzędowym, z uwagi na 5% szwedzkojęzycznych obywateli Finlandii zamieszkałych głównie na wybrzeżach tego kraju. Szwedzki jest dość dobrze zrozumiały dla Norwegów i w mniejszym stopniu także dla Duńczyków. Język standardowy w Szwecji, tzw. rikssvenska (szwedzki państwowy) oparty jest na dialektach regionu sztokholmskiego.

Podział administracyjny[ | edytuj kod]

Historia[ | edytuj kod]

Widok na Uusimaa z lotu ptaka

Uusimaa, wraz z resztą południowej i zachodniej Finlandii, była częścią Królestwa Szwecji od 1249 do 1809 roku. Cześć brzegowa została skolonizowana przez Szwedów, a mieszkająca tam ludność fińska została zasymilowana lub wyemigrowała na północ, prowadząc do zagospodarowania słabo zaludnionej środkowej części kraju i północnej części regionu. Po wojnie o Finlandię w 1809 roku, prowincje fińskie zostały oddane Rosji.

W 2005 Finlandia została podzielona na 77 podregionów (fiń. seutukunta, szw. ekonomisk region). Podregiony zostały stworzone jako grupy kilku fińskich gmin.Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.

W 2011 r. do regionu włączono obszar zniesionego regionu Itä-Uusimaa.

Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • strona oficjalna (język fiński)
  • strona oficjalna (język angielski)




  • Warto wiedzieć że... beta

    Finlandia Południowa (Etelä-Suomen lääni) była jedną z 6 prowincji Finlandii. Graniczyła z prowincjami Finlandia Wschodnia i Finlandia Zachodnia. Stolicą prowincji była Hämeenlinna. Zajmowała tereny historycznych regionów Tavastia, Karelia i Uusimaa.
    Finlandia jest podzielona na 20 regionów (fiń. maakunta, szw. landskap). Organami zarządzającymi są rady prowincjonalne.
    Imperium Rosyjskie, Cesarstwo Rosyjskie (ros. Российская империя) – oficjalna nazwa Rosji w latach 1721–1917. Imperium Rosyjskie u szczytu swej potęgi w 1866 roku liczyło 23,7 mln km² i było trzecim najrozleglejszym państwem w historii ludzkości, po imperium brytyjskim i Wielkim Ułusie Mongolskim. Stolicą Imperium Rosyjskiego był przez niemal cały okres jego istnienia Petersburg. W początkowym okresie historii Imperium krótkotrwałą rolę stolicy pełniła także Moskwa (1728–1730), pozostająca do 1812 roku największym miastem Rosji i miejscem koronacji carów.
    LIBRIS (Library Information System, pol. System Informacyjny Bibliotek) szwedzki katalog rozproszony utrzymywany przez Narodową Bibliotekę Szwecji w Sztokholmie. Umożliwia wyszukiwanie 6,5 milionów tytułów.
    Hämeenlinna (szw. Tavastehus, rus. Хямеэнлинна) - miasto w południowo-zachodniej Finlandii, ośrodek administracyjny prowincji Häme. Jest to jedno z najstarszych miast kraju. Urodził się tu Jean Sibelius.
    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.
    Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.

    Reklama