Ustawa o partiach politycznych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ustawa z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych – polska ustawa, uchwalona przez Sejm, regulująca funkcjonowanie partii politycznych.

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej – najważniejszy akt prawny (ustawa zasadnicza) Rzeczypospolitej Polskiej, uchwalony 2 kwietnia 1997 roku przez Zgromadzenie Narodowe, zatwierdzony w ogólnonarodowym referendum 25 maja 1997 roku. Ogłoszony w Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483, wszedł w życie 17 października 1997. Konstytucja złożona jest z preambuły i 13 rozdziałów, w tym z 243 artykułów.

Zakres regulacji[ | edytuj kod]

Ustawa określa:

  • strukturę i zasady działania partii politycznych
  • zasady prowadzenia ewidencji partii politycznych
  • zasady finansowania partii politycznych
  • tryb postępowania w sprawie stwierdzenia sprzeczności z Konstytucją celów lub działalności partii politycznych
  • zasady likwidacji partii politycznych.


  • Podstrony: 1 [2] [3]




    Reklama