Upper Manhattan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Upper Manhattan („Uptown”) – północna część nowojorskiego Manhattanu. Jej południowe granice mogą być zdefiniowane w dowolnym miejscu, wedle różnych źródeł, pomiędzy 59. a 155. ulicą. Najczęściej odniesienia Upper Manhattan używa się w kontekście tej partii miasta, która leży „powyżej” 96. ulicy. Z drugiej strony, przydomkiem „Uptown” Nowojorczycy kolokwialnie określają Bronx; nazwa ta przyjęła się zwłaszcza w świecie kultury hip hopu.

Midtown Manhattan lub po prostu Midtown – strefa nowojorskiego Manhattanu, siedziba słynnych obszarów pokroju Broadwayu, Times Square oraz Rockefeller Center. W Midtown Manhattan znajdują się najwyższe i zarazem najsłynniejsze budynki Nowego Jorku, a wśród nich Empire State Building i Chrysler Building.Nowy Jork (ang. City of New York, również New York, New York City) – najludniejsze miasto w Stanach Zjednoczonych, a zarazem centrum jednej z najludniejszych aglomeracji na świecie. Nowy Jork wywiera znaczący wpływ na światowy biznes, finanse, media, sztukę, modę, badania naukowe, technologię, edukację oraz rozrywkę. Będąc między innymi siedzibą Organizacji Narodów Zjednoczonych, stanowi ważne centrum spraw międzynarodowych i jest powszechnie uważany za kulturalną stolicę świata.

Upper Manhattan dzieli się na szereg mniejszych, specyficznych dzielnic, wśród których wyróżnić można m.in.: Marble Hill, Inwood, Washington Heights, Harlem (a w tym Sugar Hill i Hamilton Heights), a także część Upper West Side (Morningside Heights oraz Manhattan Valley).

Pod koniec XIX wieku, głównie za sprawą IRT Ninth Avenue Line i innych nadziemnych kolei, dotychczas rustykalny Upper Manhattan zaczął doświadczać procesów eksurbanizacji. Aż do końca XX wieku Upper Manhattan unikał wzmożonej gentryfikacji, która przez ostatnie lata miała miejsce w pozostałych częściach Nowego Jorku.

Eksurbanizacja (często także ang. urban sprawl) – proces rozlewania się miast w większe obszary mniej intensywnej urbanizacji. Proces ten rozpoczął się w II połowie XIX wieku wraz z rozwojem transportu szynowego, który umożliwił zmniejszenie kosztów transportu do poziomu umożliwiającego migrację z centrum miasta na lokalizacje podmiejskie, gdzie cena gruntów jest znacznie niższa niż w centrach miast. W latach 1850 - 1920 powstały pierwsze przedmieścia narosłe wokół systemów komunikacji szynowej. Liczyły one najczęściej 5-6 tysięcy mieszkańców i były naturalnie ograniczone odległością od stacji kolejowej, pokonywaną najczęściej pieszo.Gentryfikacja – pojęcie wywodzące się od angielskiego słowa gentry (szlachta), oznaczające zmianę charakteru danej części miasta.
Włoscy turyści w Upper Manhattan

Podobnie jak inne obszary mieszkalne, Upper Manhattan nie jest typową atrakcją turystyczną, mimo obecności takich zabytków, jak The Cloisters. Ze względu na stosunkowo dużą odległość od Midtown oraz relatywnie niskie czynsze wynajmu nieruchomości, nawet rodowici Nowojorczycy mają tendencję do traktowania Upper Manhattan jako odrębnej dzielnicy, wyłączając ją z obszaru określanego mianem „The City” (czyli przede wszystkim Midtown i częściowo Lower).

Harlem – dzielnica Nowego Jorku, zajmuje większość północnej części gminy Manhattan. Jej populacja w większości składa się z Afroamerykanów.

Upper West Side stanowi znacznie bardziej zamożną część składową Upper Manhattan, niż wysunięte najdalej na północ sąsiedztwa pokroju Manhattanville, Morningside Heights i Inwood. Podobnie jest w przypadku Upper East Side – zdecydowanie zamożniejszej, niż leżący w sąsiedztwie Spanish Harlem. Jako że gentryfikacja nie dotarła jeszcze do niektórych obszarów Upper Manhattan, notuje się tam wyższe niż na innych terenach współczynniki przestępczości, a także przejawy wandalizmów w postaci graffiti.

Przypisy[ | edytuj kod]





Reklama