Uniwersytet w Lejdzie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Uniwersytet w Lejdzie, Uniwersytet Lejdejski (niderl. Universiteit Leiden) – najstarszy uniwersytet holenderski, znajdujący się w Lejdzie. Został założony w 1575 przez Wilhelma I Orańskiego. Związki rodziny królewskiej z uczelnią pozostają silne: studiowały tam królowe Wilhelmina, Juliana i Beatrycze oraz król Wilhelm-Aleksander.

Nagroda Nobla w dziedzinie fizyki, to uznawane za najbardziej prestiżowe wyróżnienie za wybitne osiągnięcia naukowe. Przyznawana jest ona od 1901 roku przez Fundację Noblowską.Jaap de Hoop Scheffer, właśc. Jakob Gijsbert de Hoop Scheffer (ur. 3 kwietnia 1948 w Amsterdamie) – holenderski polityk, były minister spraw zagranicznych Holandii, sekretarz generalny NATO (2004–2009).

W 1933 na Uniwersytecie w Lejdzie został wygłoszony słynny wykład J. Huizinga pt. Granice zabawy i powagi w kulturze, którego tezy rozwinął autor później w pracy Homo ludens (1938).

Aktualnie rektorką uniwersytetu jest profesor Hester Bijl jako pierwsza kobieta, która objęła to stanowisko na Uniwersytecie w Lejdzie.

Wydziały i programy studiów[ | edytuj kod]

Jeden z zabytkowych budynków Uniwersytetu Lejdejskiego

Lejdejska uczelnia nie posiada centralnego kampusu; jej budynki są rozsiane po całym mieście. Niektóre, na przykład Gravensteen (obecnie siedziba centralnej administracji studenckiej), są zabytkowe, a inne (Lipsius, Gorlaeus) wybudowano niedawno. Uniwersytet jest podzielony na dziewięć wydziałów oferujących około 50 programów licencjackich i ponad 100 magisterskich i doktoranckich, w tym:

Johan Rudolph Thorbecke (1798-1872) - holenderski polityk. Był przywódcą liberałów oraz współtwórcą nowej konstytucji z 1848 roku. W latach 1849-1872 trzykrotnie (z przerwami) pełnił funkcję premiera Holandii. Jako premier przeprowadził liczne reformy społeczne. Był profesorem uniwersytetów w Gandawie i Lejdzie.Frederik Herman Henri (Frits) Kortlandt (ur. 19 czerwca 1946 w Utrechcie) – holenderski językoznawca, profesor lingwistyki deskryptywnej i porównawczej na Uniwersytecie w Lejdzie.
  • matematyka i nauki przyrodnicze
  • filozofia i teologia
  • prawo i nauki humanistyczne
  • archeologia
  • nauki społeczne i behawioralne
  • medycyna
  • informatyka
  • sztuka.
  • Wydział Sztuki powstał jako współpraca uniwersytetu z Konserwatorium Królewskim i Królewską Akademią Sztuk w Hadze. Uniwersytet nigdy nie posiadał wydziałów ekonomii, zarządzania ani biznesu ze względu na tradycje, niemniej jednak w 2002 powstała przy nim Szkoła Zarządzania, oferująca sześć programów MBA.

    Etologia (gr. ήθος - obyczaj) – dziedzina zoologii, zajmująca się szeroko pojętymi badaniami zachowań zwierząt, zarówno dziedziczonych jak i nabytych, ich aspektem przystosowawczym, rozwojem osobniczym, orientacją przestrzenną, zachowaniami społecznymi.Uniwersytet (łac. universitas magistrorum et scholarium „ogół nauczycieli i uczniów”) – najstarszy rodzaj uczelni o charakterze nietechnicznym, której celem jest przygotowanie kadr pracowników naukowych oraz kształcenie wykwalifikowanych pracowników.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Nauki przyrodnicze (w terminologii angielskiej zwane natural sciences) to mało precyzyjne określenie dziedzin nauki, które zajmują się badaniem różnych aspektów świata materialnego, ożywionego i nieożywionego, zazwyczaj z zastosowaniem aparatu matematycznego, jak również właściwej sobie metodologii.
    Tobias Michael Carel Asser (28 kwietnia 1838, Amsterdam – 29 lipca 1913, Haga) – prawnik holenderski, dyplomata, laureat Pokojowej Nagrody Nobla 1911.
    Willem de Sitter (ur. 6 maja 1872 w Sneek we Fryzji, zm. 20 listopada 1934 w Lejdzie) - holenderski matematyk, fizyk i astronom. Autor znaczących prac z zakresu kosmologii fizycznej.
    Nikolaas „Niko” Tinbergen (ur. 15 kwietnia 1907 w Hadze, Holandia, zm. 21 grudnia 1988 w Oksfordzie, Anglia, Wielka Brytania) – holenderski etolog i ornitolog. Laureat Nagrody Nobla z dziedziny fizjologii lub medycyny (wraz z Karlem von Frischem i Konradem Lorenzem) w 1973 roku za odkrycia dotyczące etologii społeczeństw zwierzęcych.
    Laureaci Nagrody Nobla w dziedzinie chemii – laureaci nagrody przyznawanej corocznie osobom (1–3 rocznie), które dokonały odkrycia naukowego lub wynalazku w dziedzinie chemii (jednej z pięciu różnych dziedzin), wyświadczając tym największe dobrodziejstwo ludzkości; kryterium oceny osiągnięć kandydatów do Nagrody Nobla sformułował Alfred Nobel (1833–1896) w swoim testamencie. Fundusz nagród pochodzi z odsetek od majątku fundatora, którym zarządza Fundacja Nobla. Decyzje w sprawach wyróżnień podejmuje Królewska Szwedzka Akademia Nauk, zgodnie ze ściśle opisaną procedurą. Ceremonie wręczania nagród odbywają się od roku 1901, 10 grudnia kolejnych lat, co jest uhonorowaniem rocznicy śmierci fundatora (10 grudnia 1896).
    Sir Thomas Browne (ur. 19 października 1605 w Londynie, zm. 19 października 1682 w Norwich), angielski lekarz, pisarz i uczony.
    Hendrik Antoon Lorentz (ur. 18 lipca 1853 w Arnhem, zm. 4 lutego 1928 w Haarlemie) – fizyk holenderski, noblista. Znany jest głównie z prac nad elektrodynamiką, które nie tylko ukoronowały dorobek Maxwella i zastosowały go do optyki oraz fizyki ciała stałego przez modelowanie budowy materii. Dzieło Lorentza doprowadziło też do rewolucji w mechanice klasycznej i całej fizyce, jaką była późniejsza szczególna teoria względności. Zdołał wyjaśnić zarówno eksperyment Fizeau, jak i doświadczenie Michelsona-Morleya, a jego wyjaśnienia okazały się w znacznym stopniu poprawne i zbieżne z właściwą teorią Einsteina.

    Reklama