Umowa dostawy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Umowa dostawy – rodzaj umowy cywilnoprawnej, w ramach której jedna jej strona – dostawca zobowiązuje się do:

Umowa, kontrakt (łac. contractus) – w prawie cywilnym zgodne porozumienie dwóch lub więcej stron ustalające ich wzajemne prawa lub obowiązki. Według bardziej szczegółowej definicji umowa to stan faktyczny polegający na złożeniu dwóch lub więcej zgodnych oświadczeń woli (konsens) zmierzających do powstania, uchylenia lub zmiany uprawnień i obowiązków podmiotów składających te oświadczenia woli. Umowy są zawsze co najmniej dwustronnymi czynnościami prawnymi.Kodeks cywilny (skrót k.c. lub w języku prawniczym kc) – usystematyzowany według określonych reguł (nawiązujących do systematyki pandektowej) zbiór przepisów prawnych z zakresu prawa cywilnego obejmujący przynajmniej podstawowy zestaw instytucji z tej dziedziny.
  • wytworzenia rzeczy oznaczonych co do gatunku oraz
  • dostarczania ich częściami lub co pewien okres;
  • druga strona – odbiorca zobowiązuje się:

  • odebrać te rzeczy oraz
  • zapłacić cenę.
  • W Kodeksie cywilnym umowa dostawy została uregulowana tylko w szczątkowym zakresie. Wynika to z tego faktu, że umowa ta była pomyślana jako podstawa prawna stosunku wyłącznie między jednostkami gospodarki uspołecznionej. Obecnie, na podstawie art. 612 Kodeksu cywilnego stosuje się do niej przepisy o umowie sprzedaży. Doktryna prawa cywilnego podkreśla, że brak jest mocnych argumentów za utrzymywaniem odrębnej umowy dostawy w Kodeksie cywilnym. Wskazuje na to prawie zupełny brak orzecznictwa, a to które jest znalazłoby zastosowanie także do umowy sprzedaży. Umowa ta jest przykładem i formą kooperacji gospodarczej, zawieranej zwykle przez kontrahentów pozostających ze sobą w trwałych stosunkach handlowych. Celem umowy dostawy jest zapewnienie właściwej jakości i terminowości zamówionej produkcji.





    Reklama