Ube

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ube (jap. 宇部市 Ube-shi) – miasto w Japonii, w prefekturze Yamaguchi, w zachodniej części wyspy Honsiu (Honshū), port nad Morzem Wewnętrznym.

Honsiu (jap. 本州, Honshū) – największa, a tym samym główna wyspa Japonii. Na północy cieśnina Tsugaru oddziela ją od Hokkaido, na południu Morze Wewnętrzne od Sikoku, a na południowym zachodzie po drugiej stronie cieśniny Shimonoseki leży wyspa Kiusiu. Honsiu jest siódmą co do wielkości wyspą na świecie.Japonia (jap. 日本, trb. Nihon lub Nippon) – państwo wyspiarskie usytuowane na wąskim łańcuchu wysp na zachodnim Pacyfiku, u wschodnich wybrzeży Azji, o długości 3,3 tys. km. Archipelag rozciąga się niemal południkowo (Japończycy utrzymują, że ich kraj ma kształt „trzydniowego Księżyca”) pomiędzy 45°33′ a 20°25′ stopniem szerokości północnej, od Morza Ochockiego na północy do Morza Wschodniochińskiego i Tajwanu na południu. Stolica Tokio jest usytuowana prawie dokładnie na tej samej szerokości geograficznej co Ateny, Pekin, Teheran i Waszyngton.

W mieście rozwinął się przemysł chemiczny.

Historia[ | edytuj kod]

W przeszłości, po restauracji Meiji, Ube zawdzięczało swój rozwój przemysłowi węglowemu. W czasie II wojny światowej zostało prawie całkowicie zniszczone, ale po jej zakończeniu szybko przekształciło się w nowoczesne miasto i jest jednym z wiodących obszarów przemysłowych regionu Morza Wewnętrznego. Dzięki wszechstronnej współpracy różnych środowisk osiągnęło sukcesy w ochronie i poprawie środowiska. W 1997 roku miasto otrzymało nagrodę „Global 500 Award”, przyznaną przez United Nations Environment Programme (UNEP).

Wewnętrzne Morze Japońskie (jap. 瀬戸内海, Setonai-kai) – morze pomiędzy japońskimi wyspami Honsiu, Kiusiu i Sikoku. Od wschodu jest połączone z zatoką Osaka przez cieśniny Akashi i Kitan, a przez cieśninę Naruto i Cieśnina Kii z Oceanem Spokojnym. Od południa połączone także z Oceanem Spokojnym przez cieśninę Hōyo i cieśnina Bungo. Od zachodu łączy się poprzez cieśninę Kammon (cieśninę Shimonoseki) z Morzem Japońskim.Weihai (chin.: 威海; pinyin: Wēihǎi) – miasto o statusie prefektury miejskiej we wschodnich Chinach, w prowincji Szantung, nad Morzem Żółtym. W 2010 roku liczba mieszkańców miasta wynosiła 174 648. Prefektura miejska w 1999 roku liczyła 2 462 245 mieszkańców. Ośrodek przemysłu maszynowego, włókienniczego, spożywczego i odzieżowego; liczne ośrodki sanatoryjno-wypoczynkowe. Miasto posiada kilka portów handlowych i rybackich oraz międzynarodowy port lotniczy.


Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Australia (Związek Australijski, Commonwealth of Australia) – państwo położone na półkuli południowej, obejmujące najmniejszy kontynent świata, wyspę Tasmanię i inne znacznie mniejsze wyspy na Oceanie Indyjskim i Spokojnym. Jedyny kraj, który obejmuje cały kontynent. Siłą rzeczy nie posiada granic lądowych z żadnym państwem.
Język japoński (jap. 日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.
Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
Yamaguchi (jap. 山口市, Yamaguchi-shi) – miasto w Japonii, ośrodek administracyjny prefektury Yamaguchi, w południowo-zachodniej części wyspy Honsiu.
Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
Restauracja Meiji (jap. 明治維新, Meiji Ishin) – przełom w ustroju władzy, jaki się dokonał w Cesarstwie Japońskim w 1868 r. Cesarz Mutsuhito uzyskał pełnię władzy w państwie, po tym jak siły sprzeciwiające się rządom siogunów rodu Tokugawa obaliły ostatniego sioguna Yoshinobu Tokugawę, co zakończyło epokę Edo i było początkiem epoki Meiji. W następstwie tego przewrotu Japonia rozpoczęła proces szybkiej modernizacji i otwarcia na wpływy Zachodu.

Reklama