Tymczasowy Komitet Doradczo-Naukowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tymczasowy Komitet Doradczo-Naukowy (TKDN) powstał w 1933 pod patronatem Miinisterstwa Spraw Wojskowych jako jedna z pierwszych w Polsce prób instytucjonalnego wykorzystania środowiska naukowego w celu zwiększenia wojskowo-gospodarczego potencjału kraju. W pracach TKDN uczestniczyli profesorowie: Janusz Groszkowski Maksymilian Huber, Stanisław Pawłowski, Mieczysław Pożaryski, Antoni Roman, Bohdan Stefanowski, Wojciech Świętosławski, Czesław Witoszyński Mieczysław Wolfke oraz w 1936 r. Kazimierz Smoleński. Oficerami łącznikowymi Ministerstwa Spraw Wojskowych byli: płk dr med. Zagrodzki, ppłk inż. Stanisław Witkowski, który był szefem Biura Przemysłu Wojennego i brał udział w obradach jak członek TKDN, oraz ppłk dypl. Leopold Gebel, zastępca szefa biura administracji armii, sekretarz TKDN.

Mieczysław Pożaryski (ur. 1 października 1875 w Warszawie, zm. 22 kwietnia 1945 w Grodzisku Mazowieckim) – inżynier elektryk; profesor i wieloletni dziekan Wydziału Elektrycznego Politechniki Warszawskiej, współzałożyciel i wieloletni prezes Stowarzyszenia Elektryków Polskich.Stanisław Witkowski (ur. 4 kwietnia 1893 w Skierniewicach, zm. 25 sierpnia 1957 w Nałęczowie) – pułkownik uzbrojenia inżynier Wojska Polskiego II RP, Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie oraz Wojska Polskiego w okresie powojennym. Organizator przemysłu wojskowego. Honorowy Komandor Orderu Imperium Brytyjskiego (CBE).

Coraz bardziej niespokojna sytuacja w Europie wymuszała potrzebę opracowania nowego uzbrojenia i sprzętu dla wojska. Zakres prac TKDN był bardzo szeroki, od doskonalenia istniejącego uzbrojenia po technologie eksperymentalne (np. karabin elektryczny)

TKDN funkcjonował do późnych lat trzydziestych.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Maciej Bossak: Tymczasowy Komitet Doradczo-Naukowy. [dostęp 2018-03-2o].

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Jabłonowski Marek, Wobec zagrożenia wojny, Oficyna Wydawnicza ASPRA, 2001.
  • Mieczysław Wolfke (ur. 29 maja 1883 w Łasku, zm. 4 maja 1947 w Zurychu) – polski fizyk, prekursor telewizji i holografii.Antoni Roman (ur. 10 września 1892 w Warszawie, zm. 28 kwietnia 1951 w Warszawie) – polski działacz państwowy, dyplomata, minister przemysłu i handlu w rządzie Felicjana Sławoja Składkowskiego, senator V kadencji w II RP, wolnomularz.




    Warto wiedzieć że... beta

    Stanisław Pawłowski (ur. 16 marca 1882 w Dębowcu koło Jasła, zm. 6 stycznia 1940 w Poznaniu) – polski geograf, rektor Uniwersytetu Poznańskiego, członek PAU.
    Kazimierz Smoleński (ur. 4 marca 1876 w Mławie, zm. 7 maja 1943 w Warszawie) - polski chemik, profesor Politechniki Warszawskiej. Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Polonia Restituta i orderem Korony Belgijskiej. Zdobył międzynarodowe uznanie w dziedzinie chemii cukrów. Był też jednym z pierwszych technologów, który przewidywał rozwój chemii w oparciu o surowce petrochemiczne, głównie etylen.
    Leopold Albin Gebel (ur. 20 sierpnia 1889, zm. 15 lipca 1954 w Londynie) – podpułkownik dyplomowany piechoty i administracji Wojska Polskiego.
    Wojciech Alojzy Świętosławski (ur. 21 czerwca 1881 w Kiryjówce powiat olhopolski guberni podolskiej, zm. 29 kwietnia 1968 w Warszawie) – polski chemik i biofizyk, profesor Uniwersytetu Warszawskiego i Politechniki Warszawskiej (której w latach 1928–1929 był rektorem), senator RP.
    Czesław Maciej Witoszyński (ur. 24 lutego 1875 w Horoszkach, zm. w 13 września 1948 w Łodzi) – polski inżynier mechanik, konstruktor maszyn, profesor aerodynamiki, nazywany ojcem polskiego lotnictwa.

    Reklama