Tusz (farba)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Chińskie pędzelki do tuszu

Tuszśrodek barwiący (farba wodna pigmentowa), szybkoschnący, wodoodporny, najczęściej czarny. Wyrabiany z sadzy w postaci pałeczek, gałek lub w postaci cieczy. Służy do kreślenia lub rysowania piórkiem albo pędzelkiem. W starożytności tusz pojawił się w Egipcie i Chinach, w Europie znany od XVIII wieku.

Starożytność – okres w historii Bliskiego Wschodu, Europy i Afryki Północnej nazywany też antykiem i obejmujący dzieje tych regionów od powstania pierwszych cywilizacji do około V wieku n.e.Europa – część świata (określana zwykle tradycyjnym, acz nieścisłym mianem kontynentu), leżąca na półkuli północnej, na pograniczu półkuli wschodniej i zachodniej, stanowiąca wraz z Azją kontynent Eurazję.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Stefan Kozakiewicz (red.), Słownik terminologiczny sztuk pięknych, wyd. IV, Warszawa: PWN, 1996, s. 423, ISBN 83-01-12365-6 (pol.).
  2. tusz, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2021-06-29].
Środek barwiący - substancja barwna (transparentna lub kryjąca), która jest nanoszona w dowolnych technikach drukowania na podłoże drukowe w miejscach zajętych przez obraz drukowy. Środek barwiący może być nanoszony np. poprzez natryskiwanie, odbijanie, naparowywanie itp., a utrwalany np. poprzez chemoutwardzanie, krzepnięcie, polimeryzację, schnięcie, wypalanie itp.




Reklama