Tsurugi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tsurugi

Tsurugi (jap. tsurugi, ken) – prosty, obosieczny miecz japoński, pochodzenia chińskiego, z głownią rozszerzającą się ku dołowi.

Miecz – biała broń sieczna, charakteryzująca się prostą głownią, zwykle obosieczną (badacze średniowiecza nie uznają pojęcia miecz jednosieczny odnoszącego się do zakrzywionych mieczy – miecz prosty może być tylko obosieczny – jednosieczne są kord, tasak i szabla) i otwartą rękojeścią. W zależności od rodzaju, miecz trzymany był jedną ręką lub dwoma rękami. Do mieczy jednosiecznych zalicza się też japońską broń sieczną typu katana, z zakrzywioną jednosieczną głownią.Miecz-Trawosiecz zw. Kusanagi-no-tsurugi (jap. 草薙剣, Kusanagi-no-tsurugi) lub Kusunagi-no-tachi, a także Amanomurakumo-no-tsurugi (jap. 天叢雲剣, Amanomurakumo-no-tsurugi Miecz zbierających się na niebie chmur lub miecz korny wobec nieba i przenikający serce), to jeden z „trzech świętych skarbów”, japońskich regaliów symbolizujących najwyższą władzę cesarza nad państwem. Ważny element legendy dynastycznej.

W znacznym uproszczeniu historycznym białą broń używaną w Japonii, pochodzącą z Chin, można podzielić na dwa rodzaje. Od chińskiej jiàn (劍) broni obosiecznej, o prostym ostrzu, pochodzą podobne, japońskie, różne tego rodzaju (剣) nazwy mieczy i broni, jak: tōken (刀剣, ogólna nazwa mieczy, sztyletów, noży), jūken (銃剣, bagnet), shuriken (手裏剣), czy też szermierka kendō (剣道).

Język japoński (jap. 日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.Katana (jap. 刀, Katana) – tradycyjna japońska szabla, błędnie nazywana mieczem, o długości głowni powyżej 60 cm, jednosiecznej, o krzywej głowni i zaokrąglonym lub ściętym sztychu.

Natomiast od chińskich broni jednosiecznych, o zakrzywionym ostrzu dāo (刀), pochodzą m.in. japońskie: katana (刀), tantō (短刀), nihon-tō, tegatana (手刀, uderzenie ręką, jak mieczem).

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Miecz-Trawosiecz (Kusanagi-no-tsurugi)
  • katana
  • tachi
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Turugi oder Ken bei Sabaku Samurai (Original)
    2. Jack Halpern: New Japanese-English Character Dictionary. Tokyo: 1990, s. 749, 1329. ISBN 4-7674-9040-5.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Toshiro Suga: Ken, die Wurzeln des Aikido / Ken, les racines de l'Aïkido von Toshiro Suga (DVD) ​ISBN 3-939703-40-0
  • Tantō (jap. 短刀, Tantō) − rodzaj sztyletu lub puginału japońskiego z jedno- lub obosiecznym ostrzem, o długości od 15 do 30 centymetrów. Głownia była przeznaczona przede wszystkim do pchnięć, lecz można nią było także z powodzeniem ciąć. W zależności od rodzaju mógł być noszony jako shōtō w daishō, zastępując wakizashi lub też jako samodzielny oręż, często ukrywany w fałdach obszernych szat zarówno przez mężczyzn jak i kobiety. Istniało wiele rodzajów tej broni: niewielkich sztyletów używanych do obrony (także przez kobiety, często tzw. "broń ostatniej szansy"), noży do rytualnego samobójstwa (seppuku) oraz ciężkich odmian służących do przebijania zbroi (ō-yoroi), zwanych yoroi-dōshi.Nihon-tō (jap. 日本刀, miecz japoński) (Nihon – Japonia; tō – miecz, katana) – ogólna nazwa miecza japońskiego.




    Reklama