Transpiracja kutykularna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Transpiracja kutykularnatranspiracja, która zachodzi poprzez zewnętrzną powierzchnię liścia, dodatkowo pokrytego tłuszczową warstwą ochronną kutykulą. W większości przypadków ma niewielki udział w ogólnej transpiracji.

Transpiracja – czynne parowanie wody z nadziemnych części roślin. Rośliny transpirują przez aparaty szparkowe (transpiracja szparkowa), przez skórkę (transpiracja kutykularna) i przez przetchlinki (transpiracja przetchlinkowa).Parowanie (ewaporacja) – proces zmiany stanu skupienia, przechodzenia z fazy ciekłej danej substancji w fazę gazową (parę) zachodzący z reguły na powierzchni cieczy. Może odbywać się w całym zakresie ciśnień i temperatur, w których mogą współistnieć z sobą obie fazy.

Kutykula nie jest szczelna lecz umożliwia parowanie wody za sprawą imbibicji. Ilość przepuszczanej wody zależy od:

  • wieku rośliny – starsze rośliny mają grubszą kutykulę, a więc mniejszą transpirację kutykularną,
  • środowiska życia rośliny – im bardziej wilgotne środowisko tym cieńsza kutykula, a więc większy udział transpiracji kutykularnej.
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Stanisław Lewak: Fizjologia roślin : wprowadzenie. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009, s. 45. ISBN 978-83-01-15969-6.




  • Reklama